Katalog źródeł

Bogdanowicz pisze do Forbesa o spłacie długu 600 zł. Zamiast wcześniejszego przesłania pieniędzy wysyła przez żonę weksel. Wspomina zabezpieczenie membraną i prosi o wiadomość zwrotną; część instrukcji pozostaje nieczytelna.

Ferdinand Engelhardt przedstawia Arthurowi Forbesowi rozliczenie należności ściągniętych od handlarzy wołów oraz informuje o przelaniu środków na rachunek Roberta Forbesa. Opisuje także spory z dłużnikami, Kirkurem Teodorowicem i Davidem Antonowicem, którzy zakwestionowali wysokość naliczonego agia i kursów walut.

Prezydent Lwowa Kazimierz Kirkor wyrzuca rajcom nieobecność na posiedzeniu i ostrzega przed groźbą zajęcia miejskich dóbr Zubrza z powodu braku funduszy na spłatę długu komendantowi. Zwraca się także o pilne instrukcje i wyznaczenie środków na zbliżające się komisje graniczne z panem Brzuchowskim oraz komisję hołoszecką.

Kazimierz Kirkor informuje władze Lwowa o pomyślnym zakończeniu sprawy sądowej w Radomiu i zatwierdzeniu zeszłorocznego dekretu. Donosi również o zaciągnięciu pożyczki pod zastaw monstrancji na pokrycie opłat kancelaryjnych oraz o dalszej podróży do Warszawy.

Dokument upamiętnia przywrócenie na wieżę lwowskiego ratusza blaszanego wiatrowskazu w postaci lwa, herbu miasta, zrzuconego podczas burzy w okresie wojennych zawieruch. Przedstawia zarys dramatycznych oblężeń i klęsk Lwowa, dziękczynienie za ocalenie oraz szczegółowy spis ówczesnych władz miejskich, cechów i duchowieństwa.

Władze miejskie Lwowa, duchowieństwo oraz kapituła sporządzają pamiątkowy memoriał upamiętniający klęski wojenne, pożary, zarazy i nawałnice nękające miasto w latach 1672–1708. Dokument poświadcza gruntowną renowację hełmu wieży ratuszowej i figury lwa, przeprowadzoną pod kierunkiem rajcy Tomasza Gordona, zawierając spis ówczesnych urzędników i modlitwę o ocalenie Lwowa.

Ks. Tomasz Ormiński prosi prezydenta senatu lwowskiego Kirkora o poparcie jego kandydatury na wakujący po śmierci kanonika Krupińskiego kanonikat lwowski. Zapewnia o swojej dozgonnej wdzięczności i poleca się także życzliwości pozostałych członków senatu.

Andrzej Pawłowski relacjonuje pisarzowi lwowskiemu Wojciechowi Zimnickiemu rozmowy ze sługami i rzemieślnikami, w tym próby nakłonienia Szymona do powrotu na służbę. Donosi również o zakupionych przez pana Łukasza futrach oraz prosi o zabezpieczenie matki na wypadek nieprzewidzianych okoliczności.

Wojewoda czernihowski Piotr Potocki zwraca się do lwowskiego rajcy Kirkora z prośbą o sprawiedliwe i przychylne rozstrzygnięcie sporu pani Starodubowej z panią Kowalską. Deklaruje osobistą wdzięczność za życzliwość wobec Starodubowej i jej dzieci, z których jedno znajduje się przy jego boku.

Teofila z Sieniawskich Jabłonowska interweniuje u prezydenta Lwowa w obronie swojego krawca nadwornego, nękanego przez krawca słutyńskiego. Domaga się dla swojego podwładnego zadośćuczynienia oraz zwrotu skonfiskowanych rzeczy.

Autorzy listu proszą Artura Forbesa o udzielenie wsparcia towarowego w postaci dobrego sukna o wartości 400 złotych, zobowiązując się do spłaty tej sumy wraz z dawnym długiem na świętego Jakuba. Zapewniają o swojej wypłacalności dzięki zgromadzonemu sianu dla wołów oraz informują o przesłaniu podpisanego skryptu dłużnego.