Stanisław Kuszelewicz do Macieja Haydera o sprawach miejskich i braku prawników

[S. 7] Mości Panie Hayderze, Mój wielce Mości Panie i Dobrodzieju. Sprawę Waszej Miłości, mego Pana, mam i w świeżej pamięci, i w troskliwej pieczy. Wniosek w skrzyni swojej znalazłem, chociaż byłem o nim nieco zapomniał, o czym – wierzę – powiadomił Waszą Miłość, mego Pana, Jegomość Pan Wachlewicz. Z Jegomością Panem Mullinem do tego czasu jeszcze nie mogę się spotkać z powodu jego nieustannych zabaw, u którego „teraz trzeba pić, teraz swobodną stopą uderzać o ziemię”. Żadnego prawnika nie ma przy dworze oprócz Pana Dyszyńskiego; spodziewam się jednak, że zjadą się zaraz na początek postu, ponieważ odroczenie zapadło tylko do 19 lutego. O Bryknerze sam żadnej wiadomości zasięgnąć nie mogę – czy żyje, czy już został policzony między zmarłych. Wasza Miłość, mój Panie, jak mniemam, wie już o nim cokolwiek pewnego. Tutejsze nowiny opisałem w liście ogólnym; także i Pan Łukaszowic nieco napisał do Jegomości Pana Wachlewicza (któremu i ja oddaję moje usługi), jak również do Jegomości Pana Zimorowicza. Cokolwiek tymczasem zajdzie, nie zaniecham z mojej powinności powiadomić Waszej Miłości, mego Pana, przy najbliższej okazji. Co się tu obecnie ze mną dzieje, dowie się Wasza Miłość, mój Panie, albo od Jegomości Pana Grozwajera, albo od Jegomości Pana Zimorowicza; ja nie mam ani wolnego czasu, ani spokojnej myśli, aby to Waszej Miłości, memu Panu, opisywać. Polecam zatem wszelką mą powolność Waszej Miłości, memu Panu. W Warszawie, 11 lutego 1646. Waszej Miłości mego Mościwego Pana i Dobrodzieja powolny sługa, S. Kuszeniewicz [Kuszelewicz] własną ręką. [S. 8, adres:] Mojemu wielce Mościwemu Panu i Dobrodziejowi, Jegomości Panu Maciejowi Hayderowi, rajcy lwowskiemu, do rąk Jegomości.

[S. 7] M[oś]ciw[y] Panie Hayder Moy wielce M[oś]ciw[y] P[a]nie, y Dobrodzieiu. Sprawę W[aszej] M[ości] m[e]g[o] mam y w świeżey pamięci, y na zaradney pieczy. Proposum w skrzyni swoiey znalazłem, lubom był o niem nieco przepomniał: oczym, wierzę, oznaymił W[aszej] M[ości] m[e]g[o] J[eg]om[o]ść Pan Wachlewicz. Z Jegomością Panem Mullinem do tego czasu ieszcze widzieć się nie mogę dla iego zagęszczonych krotofil: u którego nunc est bibendum, nunc pede libero pulsanda tellus. Jurysty żadnego nie masz przy dworze, oprocz Pana Dyszyńskiego: spodziewam się iednak że na początek zarazem postu zsiadą się, poniewasz limitatia tylko ad 19 Febr[uarii] stanęła. O Bryknerze sam wiadomości żadney zasiądz nie mogę, czyli zyie, czyli iuż między vmarłemi policzony. W[asza] M[ość] m[oy] rozumiem iuż masz cokolwiek o niem pewnego. Nowiny tuteczne opisałem w liście publicznym: więc y Pan Łukaszowic do J[eg]omości Pana Wachlewicza (ktoremu y ia usługi moie oddaię) nieco napisał, tudziesz y do J[eg]omości Pana Zimorowicza. Cokolwiek tym czasem przypadnie nie zaniecham z powinności moiey oznaymić W[aszej] M[ości] m[e]g[o] za okazia. Na ten czas, co się tu zemną dzieie, zrozumiesz W[asza] M[ość] m[oy] albo z J[eg]omości Pana Grozwajera, albo z J[eg]omości Pana Zimorowicza: ia opisywać W[aszej] M[ości] m[e]g[o] nie mam ani wolnego czasu, ani wolney mysli. Zalecam zatym wszelaką gowolność moię W[aszej] M[ości] m[e]g[o]. W Warszawie 11. Febr[uarii] 1646. W[aszej] M[ości] mego M[oś]ciw[e]go Pana y Dobrodzieia Powolny Sługa S Kuszeniewicz [Kuszelewicz] m[anu] p[ropria] [S. 8, adres:] Moiemu wielce M[s]ciwemu Panu y Dobrodzieiowi, J[eg]omości Panu Macieiowi Hayderowi, Raycy Lwowskiemu do rąk J[eg]omości.