Katalog źródeł

Petter Sommerwell nawiązuje do wcześniejszych rozmów w Krakowie i prosi Arthura Forbesa o informacje dotyczące działań Roberta Forbesa oraz o listowne wstawiennictwo u Alberta Mollera, by zapobiec dalszym stratom finansowym. Zwraca się także o dyskrecję i przesłanie odpowiedzi na ręce żony z uwagi na swoją możliwą nieobecność.

Petter Sommerwelle proponuje kupcowi Arthurowi Forbesowi uregulowanie długu poprzez dostawę 200 sztuk gładkiej tafty odbieranej w Lublinie przez Michaela Hertmicora. Prosi o polubowne zakończenie sporu, zwrot skryptu dłużnego i zachowanie całej transakcji w tajemnicy.

Petter Sommerwelle ponawia prośbę do kupca Arthura Forbesa o informację na temat sum odebranych przez Roberta Forbesa na mocy krakowskiego pełnomocnictwa. Zwraca się o wypłacenie 200 florenów we Lwowie oraz o przekazanie pozostałych pieniędzy żonie na utrzymanie rodziny.

Petter Sommerwelle apeluje do Arthura Forbesa o polubowne zakończenie sporu finansowego i przyjęcie w ramach spłaty długu 200 sztuk tafty. Zwraca uwagę na nieuczciwe działania plenipotentów i prosi o okazanie wyrozumiałości zamiast powiększania jego strat.

Petter Sommerwell wyraża żal z powodu aresztowania jego osoby i towarów w Lublinie na wniosek Arthura Forbesa, wyjaśniając stan wzajemnych rozliczeń oraz trudności ze sprzedażą mienia. Prosi adresata o rozwagę, spłatę w rozsądnych granicach oraz proponuje polubowne załatwienie sporu z pomocą wspólnych znajomych.

Jacob Carmichel dziękuje Arthurowi Forbesowi za wypłatę pieniędzy Jacobowi Buchanowi oraz wspomina o korespondencji z Robertem Forbesem w Krakowie. Zwraca się także z prośbą o sprzedaż bądź przesłanie do Gdańska zamówionych kilimów i doręczenie załączonego listu.

Jacob Carmichell informuje Arthura Forbesa, że furman odmówił zabrania paki czerwonego safianu do Krakowa z powodu złego stanu dróg i braku posiłkowych koni, mimo propozycji wyższej zapłaty. Towar zdeponowano u pana Grussewicza do czasu dalszych dyspozycji, o czym Carmichell zamierza powiadomić pocztą także Roberta Forbesa.

Jacob Carmichell informuje Arthura Forbesa o pismach z Lublina dotyczących skryptu dłużnego za wino oraz o kłopotach z pijanym furmanem wiozącym sobole do Krakowa. Zapowiada swój wyjazd do Krakowa i podaje dyspozycje co do przekazania należności przez pana Morlanda.

Zestawienie rachunkowe sporządzone przez Jacoba Carmichella, wykazujące należności oraz uregulowane kwoty na rzecz Roberta i Arthüra Forbesów z lat 1684–1685. Rachunek obejmujący m.in. płatności kupieckie i przekazy do Anglii został ostatecznie zbilansowany i zatwierdzony 5 kwietnia 1685 roku.

Samuel Benedict Kessler zaprasza Arthura Forbesa na swój ślub z Elżbietą, córką gdańskiego kupca Roberta Lauendela, który ma się odbyć 15 lutego 1686 roku w Gdańsku. Prosi adresata o zaszczycenie uroczystości swoją obecnością, modlitwę w intencji nowożeńców oraz udział w przyjęciu weselnym.

Krzysztof Krause prosi Roberta Forbesa o spowodowanie zatrzymania w Jarosławiu starszych Żydów lwowskich do czasu uregulowania długu w wysokości 300 florenów. Dopuszcza przy tym możliwość przeznaczenia 100 florenów na honorarium za skuteczne wyegzekwowanie należności.

Młody szkocki kupiec lub subiekt John Livingston, przebywający w Krakowie, pisze do kupca Arthura Forbesa we Lwowie, pokornie przepraszając za zmarnowany czas i brak postępów w nauce lub pracy oraz solennie obiecując poprawę i wierną służbę.

Król Władysław IV wydaje autentyczny wypis dekretu z 1634 roku w sporze pomiędzy lwowskim magistratem a reprezentującym pospólstwo Kolegium Czterdziestu Mężów. Sprawa dotyczyła zaniechania składania sprawozdań finansowych z dochodów i wydatków miejskich oraz zaniedbania naprawy murów obronnych.

Król Władysław IV nakazuje kupcom lwowskim uiszczanie cła granicznego od wwożonych towarów, znosząc ormiański ryczałt dwunastu kóp, jednocześnie uwalniając mieszczan od dotychczasowych zaległości i podtrzymując ich zwolnienie z ceł wewnętrznych.

Jakub Murray, żałując porzucenia kupiectwa na rzecz rujnującej służby wojskowej, prosi Artura Forbesa o wstawiennictwo u szwagra Frencha i pana Franklena. Liczy na wsparcie, które pozwoli mu powrócić do dawnego zajęcia, zarobić na chleb i spłacić wierzycieli.

Jan Metlant potwierdza Robertowi Forbesowi odebranie listu oraz przysłanych zegarów, dziękując za możliwość ich obejrzenia. Deklaruje zwrot wszelkich wyłożonych kosztów panu Turowi i wyraża chęć dalszego prowadzenia korespondencji.

John Maitland przesyła Arthurowi Forbesowi listy ze Stanisławowa, Lwowa oraz Gdańska, przekazując pozdrowienia od rodziny i znajomych. W dopisku prosi także w imieniu żony o zakup korczyka krakowskiej kaszy, obiecując zwrot poniesionych kosztów.

Robert Maitland donosi Arthurowi Forbesowi o deklaracji Żyda Oszera w kwestii spłaty 150 talarów na dzień św. Jakuba oraz o poprawie jego stanu zdrowia. Zapowiada również podjęcie rozmów z drugim dłużnikiem, Moszkiem, zaraz po jego powrocie z jarmarków.

Robert Maitland informuje krakowskiego kupca Arthura Forbesa o postępach w egzekwowaniu należności od dłużników, Mośka oraz schorowanego Aszera. Zapowiada przekazanie kolejnych wieści o spłatach przy okazji najbliższej poczty.

Robert Maitland powiadamia Arthura Forbesa o narodzinach syna, na którego ojca chrzestnego zamierzał go poprosić. Ponieważ jednak Forbes z powodu jarmarku i interesów nie może przybyć osobiście, autor postanawia wybrać w jego miejsce kogoś innego.

Robert Maitland pisze do Arthura Forbesa w imieniu rzeszowskiego gospodarza z zapytaniem, czy ten zamierza wynająć sklep i magazyn na czas nadchodzącego jarmarku. Właściciel oczekuje pilnej odpowiedzi, gdyż w razie odmowy ma innych chętnych najemców.

K. Maitlandowa prosi Artura Forbesa o uregulowanie jej rachunków z panem Gładyszowicem oraz o ponowne przedstawienie do akceptacji weksla we Lwowie. Przesyła również życzenia noworoczne dla adresata i pana Roberta.

Arcybiskup lwowski Jan Tarnowski na prośbę miejscowego proboszcza eryguje i zatwierdza Bractwo Najświętszego Ciała Chrystusowego przy kościele parafialnym w Komarnie. Dokument określa odpusty papieskie oraz ustawy i obowiązki członków bractwa wzorowane na regułach rzymskich i lwowskich.

Kanclerz wielki koronny Jerzy Ossoliński wstawia się u władz Lwowa za królewskim poczmistrzem Robertem Bandinellim w toczącej się sprawie majątkowej. Apeluje o polubowne i sprawiedliwe zakończenie sporu z miastem bez uciekania się do uciążliwych procedur sądowych.

Charles Paip informuje Arthura Forbesa o trudnościach ze ściągnięciem należności od żydowskich dłużników we Lwowie oraz o przygotowaniu i przekazaniu dla niego sumy 2500 monet obiegowych przez posłańca. Donosi także o potrąceniu wydatków i zapowiada swój rychły wyjazd do Gdańska.

Biskup Mikołaj Prażmowski interweniuje u władz Lwowa w obronie wdowy po panu Bandinellim, wzywanej do zapłaty zaległych podatków. Apeluje o skompensowanie jej rzekomych zaległości z miejskim długiem zaciągniętym u jej zmarłego męża lub o odroczenie egzekucji do czasu uregulowania należności ze skarbu publicznego.

John Ritchie donosi Arthurowi Forbesowi o rozmowie z panem Gordonem, który oświadczył, że ureguluje należność dopiero na jarmarku w Sokalu. Nadawca przekazuje pozdrowienia i zapowiada rychłą podróż do Wielkopolski.

Alexander Ross informuje Arthura Forbesa o postępach w egzekwowaniu należności od dłużników we Lwowie, w tym o odebraniu części sumy od Salomona i zwłoce ze strony Mancka. Wyjaśnia także brak możliwości sprzedaży u miejscowego organisty oraz powody opóźnienia w odesłaniu zebranych pieniędzy.

Robert Ross doradza Arthurowi Forbesowi w kwestii taktyki procesowej wobec przeciwnej strony sporu, przestrzegając przed nieszczerymi propozycjami ugody i zalecając oparcie się na trwałym wyroku sądu. Porusza także sprawę własnych zaległości finansowych wobec adresata i obiecuje rychłą spłatę części długu.

Robert Ross tłumaczy się Arthurowi Forbesowi z niekorzystnej formy wypłaconych pieniędzy w szelągach, powołując się na trudności ze ściąganiem długów i żałując wcześniejszych zakupów w Jarosławiu. Informuje również o stanie wspólnej sprawy sądowej prowadzonej przez pana Wasta przed zbliżającym się końcem sesji.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o otrzymaniu jego listów oraz przyjęciu i planowanej zapłacie weksla. Zapewnia również o przesłaniu dalszych rozliczeń i wieści kolejną pocztą.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o kłopotliwej spłacie weksla, rozliczeniach z celnikami oraz dyspozycjach finansowych realizowanych przez służącego. Przekazuje także wieści o nastrojach we Lwowie, ruchach wojsk i pogłoskach o zagrożeniu tatarskim.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o wydatkach i wypłatach dla jego służącego wyruszającego za wołami, stanie pozostawionej gotówki, wekslach oraz ściąganiu należności od dłużników. Przekazuje także wieści o wysłaniu konia do Zamościa oraz pogłoskach o starciach z Tatarami.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa we Lwowie o przedłożeniu weksla panu Lywertowi, który zobowiązał się uregulować płatność w najbliższy poniedziałek. Autor zapowiada powiadomienie adresata o dalszym biegu spraw po swoim powrocie.

Robert Ross wyjaśnia krakowskiemu kupcowi Arthurowi Forbesowi kwestie rozliczeń pieniężnych, obrotu wekslami, handlu sadłem i safianem oraz sprawę konia w Zamościu. Informuje go także o koncentracji wojsk koronnych pod Glinianami, ruchach sił tatarsko-tureckich oraz o swoim planowanym wyjeździe na granicę węgierską.

Robert Ross przesyła z Lwowa bilanse wzajemnych rozliczeń finansowych, wyjaśniając operacje pieniężne dokonywane za pośrednictwem Johna Turnera i pana Lywerta. Informuje również o kwestiach związanych z monetami wypłaconymi słudze Forbesa oraz o trudnościach przy realizacji weksla.

Patrik Robertson tłumaczy się Arturowi Forbesowi z opóźnienia w spłacie zobowiązania wobec Roberta kłopotami z monetą szelężną. Zapewnia, że w nadchodzącym tygodniu dołoży wszelkich starań, by zaspokoić wierzycieli, a także obiecuje przywieźć ze sobą muzykę.

Robert Ross donosi z Przemyśla Arthurowi Forbesowi o zgonie ich wspólnego przyjaciela Johna Croupa i związanych z tym kłopotach z pogrzebem i transportem dóbr. Prosi także adresata o wstawiennictwo u pana Birrella i kupców lwowskich w celu zyskania zwłoki w spłacie zobowiązań.

Robert Ross prosi Arthura Forbesa o wstawiennictwo i powstrzymanie wrogich działań oraz gróźb ze strony Birrella, którego podburzają nieprzychylne mu osoby. Deklaruje wolę spłaty wszelkich zobowiązań, gdy tylko miną jego obecne kłopoty finansowe uniemożliwiające natychmiastowe uregulowanie długu.

Robert Ross tłumaczy się ze swojej trudnej sytuacji materialnej i niemożności zadośćuczynienia wcześniejszym zobowiązaniom, prosząc Arthura Forbesa o cierpliwość do jarmarku jarosławskiego. Przesyła także wyrazy współczucia z powodu choroby bliskiej adresatowi osoby oraz wieści o innych wspólnych znajomych.

Robert Ross odpowiada na list Arthura Forbesa, potwierdzając chęć dopełnienia poleceń dotyczących kumoterstwa u pana Turnera oraz odesłania należności. Życzy adresatowi pomyślności w interesach kupieckich i szybkiego powrotu do zdrowia.

Robert Ross prosi kupca Arthura Forbesa o zorganizowanie i opłacenie we Lwowie opieki medycznej u doktora Rudnego dla chorego posłańca, deklarując zwrot wszelkich poniesionych kosztów. Donosi również o śmierci żony Johna Glenny'ego wywołanej skandalem oraz o chrzcie syna pana Turnera.

Robert Ross dziękuje Arthurowi Forbesowi za pomoc w sprawie niesfornego chłopca Williama Crocke'a i prosi o pośrednictwo w kontaktach z medykiem Rudnym w kwestii kuracji ubogiej wdowy. Porusza także kwestie rozliczeń finansowych, spraw handlowych oraz długu zaciągniętego przez Crocke'a u lwowskiego aptekarza.

Robert Ross pisze z Przemyśla do Arthura Forbesa we Lwowie, relacjonując kosztowne leczenie chorej nogi ubogiej wdowy oraz kwestię zapłaty dla felczera Rudnego. Wspomina także o zakończeniu służby nieprzydatnego pomocnika Williama Crocke'a oraz o chorobie pana Turnera, wyczekując przybycia adresata.

Robert Ross wyraża współczucie z powodu przedłużającej się choroby Arthura Forbesa oraz omawia kwestie rozliczeń i planowanej podróży. W dalszej części listu krytycznie odnosi się do autodestrukcyjnego i niewdzięcznego zachowania Williama Crockea, powierzając pieczę nad nim adresatowi oraz Davidowi Leibingstonowi.

Jan Benedykt Cacciolini usprawiedliwia Maciejowi Haiderowi przerwę w korespondencji chorobą oraz licznymi wyjazdami i zapowiada rychłą spłatę 300 złotych długu podczas pobytu we Lwowie. Informuje także o wstrzymaniu wypłaty reszty należności matce zmarłego czeladnika Jana Szmida do czasu zbadania piotrkowskich ksiąg handlowych.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o trudach podróży do Krakowa oraz o przedwczesnej śmierci i pogrzebie swego syna w Wielkanocy. Zwraca się także z prośbą o pomoc w realizacji transakcji wekslowej w Rzeszowie i o przekazanie załączonej korespondencji.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o postępach w sprawach handlowych, zamówieniu ferezji oraz zmianie dyspozycji dotyczących odbioru pieniędzy od dłużników. Zapowiada także swój rychły wyjazd z Krakowa mimo niesprzyjającej, deszczowej aury.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o sprawach handlowych, m.in. o wysyłce taft, butów oraz korespondencji z kupcem z Hamburga. Wyraża również ubolewanie nad niestabilną sytuacją w Rzeczypospolitej, uderzającą w interesy kupców.

John Taylor wyraża współczucie z powodu choroby Arthura Forbesa i omawia kwestie kwaterunku, stoiska sklepowego oraz transportu towarów na jarmark w Jarosławiu. Wspomina również o niemożności sprzedania swoich towarów w Krakowie i konieczności zabrania ich na jarmark.