Katalog źródeł

Lwowski sąd ziemski dokonuje transumpcji i potwierdzenia przywilejów królów Kazimierza Jagiellończyka oraz Zygmunta I Starego dla cerkwi św. Mikołaja przed miastem Lwowem. Dokument potwierdza zwolnienie tamtejszego prezbitera, jego następców oraz samego monasteru od wszelkich podatków, danin i ciężarów na rzecz korony.

Kosowicz informuje wojewodę wołyńskiego o skromnych dostawach żywności, pustkach w spiżarni i kończących się pieniądzach na bieżące zakupy we Lwowie. Donosi również o odebraniu asygnaty od sufragana przemyskiego i zapytuje o termin poświątecznej przeprowadzki dworu.

Mikołaj Franciszek Krosnowski, działając z polecenia sejmiku wiszeńskiego, prosi wojewodę kijowskiego Marcina Kątskiego o wypłacenie miastu Lwowowi sumy z legatów zmarłego wojewody ruskiego. Zwraca się o przychylność dla tej sprawy, powołując się na pobożną intencję darczyńcy i poczucie sprawiedliwości adresata.

Mikołaj Franciszek Krosnowski przesyła Janowi Jabłonowskiemu życzenia z okazji Nowego Roku oraz wyjaśnia powody odłożenia planowanej podróży do Żółkwi. Informuje również o pozostawieniu we Lwowie człowieka oczekującego na nadejście poczty i deklaruje pełną gotowość do dyspozycji adresata.

Mikołaj Franciszek Krosnowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o swoim przyjeździe do Lwowa, opóźnionym przez wizytę starosty chmielnickiego, i żałuje, że minął się z adresatem. Zwraca również uwagę na liczne nieprawdopodobne pogłoski oraz intrygi w mieście, ponawiając wyrazy stałej wierności i gotowości do służby.

Mikołaj Franciszek Krosnowski zwraca się do władz Lwowa z prośbą o wypłacenie reszty należnych mu pieniędzy do rąk doręczyciela listu. Zapewnia, że ostateczne, autentyczne pokwitowanie wystawi osobiście podczas pobytu w Gródku.

Olbracht Krosnowski pisze do lwowskich rajców na temat asygnat, kondemnat oraz rozliczeń związanych z akcyzą, podkreślając konieczność zadośćuczynienia swoim obowiązkom. Zapowiada również przyjazd do Lwowa w niedzielę, o ile pozwoli mu na to stan zdrowia.

Olbracht Krosnowski popiera starania o obronność i zabezpieczenie Lwowa w czasie zagrożenia wojennego, podkreślając, że wymaga to nakładów finansowych. Wyjaśnia przeznaczenie dochodów, które mają posłużyć uzupełnieniu braków przy organizacji podwód oraz opłaceniu uchwalonych przez sejm poborów.

Kseni Eleonora Potocka prosi prezydenta Lwowa Karola Szmelinga o ochronę Stefana Laskowskiego przed sądowymi pretensjami stolnika liwskiego Rosnowskiego dotyczącymi nabytej od klasztoru kamienicy. Podkreśla, że Laskowski nabył nieruchomość w pełni legalnie i spłacił wszelkie należności, w związku z czym nie powinien podlegać żadnym wyrokom.

Rosnowski prosi Stanisława Jana Jabłonowskiego o przyspieszenie wydania z kancelarii formalnego przywileju na urząd podwojewodziego przemyskiego, na który został już ogłoszony. Wstawia się również za Żydami przemyskimi, prosząc o ochronę dla nich, oraz poleca wojewodzie sprawę swojego syna Mikołaja.

Wojciech Rosnowski składa wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu deklarację gotowości do posługi przed sejmikiem w Sądowej Wiszni. Informuje ponadto o pretensjach chorążego sanockiego, który ubolewa z powodu utraty przychylności adresata.

Wojciech Rosnowski potwierdza odebranie listownego polecenia od wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego. Zapewnia o posłuszeństwie i zapowiada osobiste stawiennictwo w Monasterzyskach w nadchodzącą niedzielę.

W. Rosnowski zdaje relację ze sprzedaży miodu panu Majeranowskiemu oraz trudności napotkanych przy napełnianiu i uzupełnianiu beczek. Zapowiada, że po odebraniu należności i sfinalizowaniu transakcji niezwłocznie stawi się na usługi wojewody.

Aleksander Giedziński odpowiada na pełen pretensji list arcybiskupa Krosnowskiego i wyjaśnia okoliczności uwięzienia zbiegłego przestępcy, który wraz z synami dopuścił się kradzieży w jego dworze. Deklaruje, że uwzględni wstawiennictwo arcybiskupa pod warunkiem zwrotu zagrabionego mienia lub wydania winnych synów.