Katalog źródeł

Król zarzuca władzom Lwowa wspieranie osób szkodzących dochodom celnym, odpędzanie strażników i przepuszczanie towarów bez odprawy. Nakazuje zapobiec nadużyciom i karać również kupców działających pod ochroną panów. Grozi postępowaniem instygatora koronnego przed sądem królewskim.

Na podstawie relacji marszałka nadwornego koronnego, administratora ceł, król zarzuca tłumaczowi lwowskiemu Mikołajowi Bajdułowiczowi szkodzenie dochodom celnym i podburzanie innych. Żąda usunięcia go z urzędu i ustanowienia następcy; w razie zwłoki sam wyznaczy właściwą osobę.

Bartsch dziękuje za deklarację wynagrodzenia i wyjaśnia konieczność odpowiedzi magistratu na list kanclerza. Informuje o dekrecie dotyczącym miejskich sum, sprawach plebana Hołoskiego i Macieja oraz procesie z dominikanami. Prosi o autentyczne odpisy, honorarium patrona i środki na pobyt w Warszawie. Zaleca ostrożność przy drukowaniu projektów sejmowych, zapowiada interwencje w sprawie ulicznych kramów i składu oraz prosi o szerokie pełnomocnictwo.

M. W. Biernacki donosi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o nadużyciach rajtarów saskich oraz o przygotowywanych protestacjach i pozwach przed Trybunałem Koronnym. Jednocześnie prosi o zwrot kosztów i wsparcie finansowe z racji prowadzenia spraw prawnych w Piotrkowie.

Autor prosi o pilne wstawiennictwo u generała dla swego „wnuka”, ks. Rusnowskiego [?], w sprawie archidiakonatu warszawskiego. Skarży się na konkurencję kanonika Suszyckiego [?] i powołuje na pisemną obietnicę.

W. S. Burzyński zdaje relację z trudności w uzyskaniu inkwizycji w Lublinie z powodu twardego oporu pana Dobrzańskiego żądającego wypłaty w bitych talarach. Usilnie nakłania Stanisława Głogowskiego do osobistego przybycia na najbliższą kadencję trybunalską w celu ratowania sprawy i zażegnania niebezpieczeństwa.

Król Zygmunt I zatwierdza dekret burmistrza i rajców lwowskich z 1528 roku, przysądzający sporne łąki powstałe na osuszonych stawach w Zamarstynowie Marcinowi Schöngregerowi, opiekunowi wdowy i dzieci zmarłego Bernarda Tyczki. Mieszkańcom wsi Zamarstynów nakazano wieczne milczenie w tej sprawie.

Arcybiskup prosi magistrat o sprawiedliwe rozpatrzenie skargi Stanisława Rozesłanka na wykonawców testamentu jego brata i o ochronę przed dalszymi roszczeniami.

Daniłowicz domaga się wydania rzeczy po zmarłym Greku z depozytu miejskiego. Powołuje się na prawo kaduka i wolę króla; obiecuje zachować majątek do rozpatrzenia praw stron.

M. Dzierżański zwraca się do prezydenta Lwowa Franciszka Wernera o pilne nadesłanie rejestru miejskich dworków szlacheckich i duchownych w celu przesłania go do Krasnegostawu. W dopisku Werner apeluje do radnych magistratu o pilną pisemną rezolucję lub osobiste stawiennictwo w ratuszu z uwagi na wagę sprawy.

Biskup Andrzej Chryzostom Załuski donosi o krótkim pobycie w Świętej Lipce w celu załatwienia pilnych spraw kościelnych i świeckich. Jednocześnie usilnie wzywa wojewodę ruskiego do działań na rzecz pokoju, przestrzegając przed nieuchronną ruiną Rzeczypospolitej w wypadku przedłużania się wojny.

Katarzyna Kossakowska gani lwowski magistrat za wydanie zakazu wynajmowania przez klasztory kwater szlachcie zjeżdżającej na kontrakty. Ostrzega rajców, że zrażenie szlachty doprowadzi do zbojkotowania lwowskich zjazdów i przeniesienia kontraktów do innego miasta.

Teresa Madalińska, chorążyna wieluńska, zawiadamia wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o niespodziewanej śmierci męża. Prosi adresata i jego żonę o roztoczenie nad nią opieki oraz pamięć o niej w doznanym sieroctwie.

Michał Nagrodzki donosi władzom Lwowa o zgłoszeniu do Kancelarii Dekretowej komisarzy miejskich w procesie z panią Brzuchowską. Do korespondencji dołącza listę komisarzy powołanych przez stronę przeciwną.

Arcybiskup lwowski Konstanty Lipski eryguje i zatwierdza altarię przy kaplicy rajców (literatów) w archikatedrze lwowskiej, ufundowaną z zapisu testamentowego rajcy Stanisława Majdeszewicza w kwocie 10 000 złotych polskich zabezpieczonych na kamienicy Jelonkowskiej. Dokument określa obowiązki liturgiczne beneficjenta, rozliczenie rocznego czynszu oraz nadaje prawo patronatu Tomaszowi Belli i Michałowi Boimowi, a po nich radzie miejskiej Lwowa.

Arcybiskup lwowski Konstanty Lipski zatwierdza i eryguje fundację Zofii z Wydżgów Kłuńskiej w wysokości 10 000 złotych polskich, zabezpieczoną na dobrach Andrzeja Szymonowicza. Dochód z tego kapitału przeznaczono na odprawianie mszy o Męce Pańskiej z udziałem kapeli muzycznej oraz na oświetlenie ołtarza Świętej Trójcy i krucyfiksu w katedrze lwowskiej.

Konstanty Mrozowicki, administrator sede vacante archidiecezji lwowskiej, zatwierdza donację wsi Wołosów i Cucyłów dokonaną przez Aleksandra i Kazimierza Kuropatwów na rzecz kapituły metropolitalnej. Na uposażeniu tych dóbr eryguje nowy kanonikat fundacji Kuropatwów herbu Jastrzębiec, określając obowiązki mszalne kanonika oraz prawo patronatu dla rodziny fundatorów.

Jerzy Anastazy Ossowski interweniuje u władz Lwowa w obronie zięciów zmarłego krawca Zasieckiego, nękanych przez cechmistrzów z powodu wykonania proporców królewskich. Informuje, że sprawa została już definitywnie rozstrzygnięta przez skarb królewski, a suplikanci znajdują się pod szczególną opieką monarchy.

Andrzej Ostroróg dziękuje władzom Lwowa za pamięć o swoim ojcu i deklaruje gotowość do obrony praw miasta. Prosi o przysłanie odpisów laudów sejmiku wiszeńskiego i zgromadzenia lwowskiego z zaznaczeniem punktów naruszających interesy mieszczan.

Syndyk Antoni Podhajecki donosi o przybyciu do Warszawy, przekazaniu dokumentów mecenasowi Hosiewiczowi oraz audiencji u kanclerza wielkiego koronnego w toczących się procesach Lwowa. Skarży się również na samotne prowadzenie licznych spraw i prosi o wsparcie finansowe z powodu stołecznej drożyzny.

Antoni Podhajecki informuje adresata, że z powodu przeciągających się spraw miejskich musi przedłużyć swój pobyt w Warszawie. Zwraca się o wydanie pozwu komendantowi oraz nadesłanie dodatkowych dokumentów dotyczących miejskich sum skarbowych, zaznaczając, że szczegóły przedstawił w liście do pisarza Kupińskiego.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o postępach spraw w Komisji Skarbowej oraz o dekrecie Komisji Wojskowej dotyczącym kwaterunku żołnierzy na terenie miasta. Przedstawia także rozliczenie kosztów swojego pobytu w Warszawie i prosi o zwiększenie funduszy na dalsze wydatki.

Antoni Podhajecki relacjonuje przebieg obrad przed Komisją Skarbową w Warszawie w sprawach lwowskich myt oraz skargi na kupców zagranicznych popieranych przez urzędników skarbowych. Informuje o przedłożeniu przywilejów, rozmowach ugodowych z panem Skirmuntem i zamiarze rychłego opuszczenia stolicy.

Antoni Podhajecki informuje władze Lwowa o przedłożeniu królowi memoriału i zyskaniu monarszej protekcji dla miasta, dziękując jednocześnie za przysłane do Warszawy pieniądze. Wyraża także nadzieję na szybkie rozpatrzenie miejskich spraw przed Komisją Wojskową.

Stanisław Podczaski donosi wojewodzie Janowi Jabłonowskiemu o uśmierzeniu nadużyć żołnierskich, zawarciu korzystnej umowy arendarskiej oraz potrzebie zmiany zarządcy dóbr białocerkiewskich. Informuje również o rozlokowaniu dragonii, przesyłce futer, pożarze wsi i kwestii transportu zakupionego żyta.

Stefan Potocki dziękuje władzom Lwowa za powiadomienie o zbliżającej się elekcji miejskiej i informuje, że obowiązki publiczne uniemożliwiają mu osobisty przyjazd. W swoim zastępstwie deleguje sędziego grodzkiego lwowskiego, powierzając mu oddanie głosu na godnego kandydata.

Biskup Teodor Potocki relacjonuje wojewodzie ruskiemu bieżące wiadomości z Warszawy, wspominając o nastrojach na dworze, wypadku pana generała oraz sprawach wojskowych związanych z ewakuacją Kamieńca Podolskiego. Donosi również o oczekiwaniu na decyzje ze stolicy apostolskiej oraz o plotkach towarzyskich i planowanych małżeństwach.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o otrzymaniu jego listów oraz przyjęciu i planowanej zapłacie weksla. Zapewnia również o przesłaniu dalszych rozliczeń i wieści kolejną pocztą.

Antoni Świdziński domaga się od władz miasta Lwowa bezzwłocznego uregulowania należnych mu pretensji finansowych, upoważniając pana Falkowskiego do ich odbioru z powodu własnego wyjazdu na sejm do Warszawy. W zamian oferuje poparcie interesów miasta na sejmie, przestrzegając zarazem przed konsekwencjami w razie odmowy wypłaty.

Jan Siemieński informuje Magistrat Lwowa o wstrzymaniu pozwu przed Trybunałem Radomskim w sprawie długu po wojewodzie ruskim w zamian za przedstawienie wiarygodnej asekuracji. Równocześnie zarzuca rajcom miejskim unikanie własnych opłat i bezduszne przerzucanie ciężarów podatkowych na najuboższych mieszkańców.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski wyjaśnia magistratowi Lwowa opóźnienie w odpowiedzi na pismo dotyczące zaległego długu Rzeczypospolitej wobec miasta. Deklaruje gotowość do pomocy, zaznaczając jednak, że kwestia ta może zostać rozstrzygnięta wyłącznie przez sejm.

Józef Skorupka Padlewski informuje magistrat lwowski o gotowości przybycia do Lwowa na wyznaczone przez wojewodę bełskiego wznowienie obrad komisji. Potwierdza także odesłanie podpisanego zawiadomienia.

Delegaci informują władze Lwowa o swoim przybyciu do Warszawy mimo trudności na rogatkach oraz o zabiegach u dygnitarzy i asesorów koronnych w celu obrony jurysdykcji miejskiej. Donoszą o odbytej naradzie prawnej, oczekiwaniu na rychłe rozpatrzenie sprawy oraz proszą o wiadomości w kwestii misji pana Dreszla.

Teresa Stadnicka powiadamia wojewodę wołyńskiego Jana Stadnickiego o planowanym na 20 stycznia w Niemirowie zamążpójściu swojej córki za pana Bala. Z tej okazji serdecznie zaprasza adresata wraz z małżonką na uroczystość weselną.

Teresa Stadnicka dziękuje Franciszkowi Głogowskiemu za okazaną życzliwość i komentuje doniesienia z listu podstolego łomżyńskiego. Powierzając sprawę woli Bożej, informuje, że cierpliwie oczekuje pomyślnego powrotu syna.

Stefan Urbanowski zdaje relację wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu ze spraw skarbowych oraz burzliwego przebiegu sejmiku w Poznaniu. Donosi o protestacjach rokoszan, zablokowaniu odczytania listów magnatów i udaremnionym ataku szablą na wojewodę poznańskiego.

Stefan Urbanowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o kwestiach finansowych, odbiorze asygnacji oraz o podróży swojego brata. Relacjonuje przygotowania do sejmiku, ruchy wojskowe, nastroje polityczne oraz spory z protestantami zabiegającymi o nowe konstytucje.

Michał Urbański donosi władzom Lwowa o pomyślnym załatwieniu powierzonych spraw trybunalskich oraz przestrzega przed udzielaniem pożyczek i towarów wojskowym. Porusza ponadto kwestię funduszy na naprawę dróg podmiejskich i murów, zapowiadając swój wyjazd na zjazd sądowy w Lutowiskach.

Wojewoda bełski Ignacy Cetner zapewnia władze Lwowa o swoim poparciu dla miejskich ustaw na sejmie oraz informuje o możliwości bezpiecznego wydatkowania funduszy na oczyszczenie miasta. Ponadto rekomenduje zasługi pana Bartscha, który aktywnie zabiegał o interesy Lwowa przed Komisją Skarbową.

Stefan Czaykowsky informuje prezydenta Lwowa o opóźnionym nadejściu dokumentów procesowych oraz o wysokich kosztach konferencji prawnych i utrzymania w Radomiu. Uprzedza również, że uzyskanie kondescensji będzie wymagało znacznych nakładów finansowych, po czym zapowiada swój rychły wyjazd.

Szczęsny Czacki nakłania magistrat lwowski do usilnego powitania arcybiskupa lwowskiego i zjednania sobie jego przychylności w miejskich sprawach. Prosi również o nadesłanie kopii lub ekstraktu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich i Żydów oraz o postaranie się o mandaty.

Szczęsny Czacki zachęca władze Lwowa do powitania i zjednania sobie arcybiskupa lwowskiego, który może pomóc miastu w jego sprawach. Prosi także o nadesłanie odpisu dekretu dotyczącego posiadaczy gruntów miejskich oraz Żydów, a także o pozyskanie mandatów.

Jan Czwierdowicz deklaruje władzom Lwowa gotowość do podjęcia natychmiastowych działań na rzecz pomyślności miasta we współpracy z panem Nagrodzkim. Zapewnia przy tym rajców o swoim najwyższym szacunku i oddaniu.

Andrzej Jabłonowski gratuluje skarbnikowi objęcia dóbr nowotanieckich i zwraca się z prośbą o uregulowanie dziesięcioletniego długu w wysokości dwudziestu czerwonych złotych, zaciągniętego przez skarbnikowica przy zakupie konia oraz w formie pożyczki. Kasztelan deklaruje posiadanie stosownego rewersu i sugeruje potrącenie wspomnianej kwoty z rozliczeń majątkowych.

Aleksander Jan Jabłonowski pyta brata Jana Stanisława o plany podróży z Sokala do Lwowa i zaprasza go do Buska, uzależniając od tego swój własny wyjazd do Lwowa. Przy okazji uskarża się na pasmo nieszczęść gospodarskich i przesyła pozdrowienia od rodziny.

Wojewoda ruski Stanisław Jabłonowski zwraca się do rajców lwowskich z prośbą o przychylność w sprawach gdańskiego mieszczanina Pan Widera. Zapewnia przy tym adresatów o swojej wdzięczności i gotowości do odwzajemnienia życzliwości.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat lwowski o braku rozstrzygnięcia w sprawach miejskich z powodu wyjazdu kanclerza z Warszawy. Przesyłają także odnalezione przez pana Flosierowicza dokumenty dotyczące sprawy z księdzem sufraganem.

Delegaci lwowscy Jan Durbas i Ignacy Wieżański informują magistrat o przedłużającym się pobycie w Warszawie z powodu oczekiwania na decyzję kanclerza w sprawach związanych z wojskami rosyjskimi. Przekazują również, że w kwestii koni zabranych z miejskiego cekhauzu przez pułkownika Korytowskiego kanclerz zalecił pobłażliwość podyktowaną trudnymi czasami.

Jan Durbas i Ignacy Wieżański relacjonują swoje warszawskie zabiegi dotyczące m.in. sprawy z panem Piaskowskim przed Komisją Skarbową. Proszą władze Lwowa o nadesłanie rezolucji dowództwa wojsk rosyjskich, dyspozycji w kwestii podwód oraz wieści o zakwaterowaniu żołnierzy garnizonu.