Katalog źródeł

Rajcy podtrzymują gotowość dostarczenia królowi stu tysięcy złotych w związku z kontraktem dotyczącym dzierżawy akcyzy lwowskiej i ceł ruskich. Wyjaśniają, że odjazd opata wąchockiego oraz działania nieprzyjaciela opóźniły rokowania. Proszą administratora skarbu, aby z tej sumy przydzielono prowiant załodze Lwowa, ponieważ jego brak grozi bezpieczeństwu miasta.

Rajcy proszą sekretarza królewskiego Jerzego Januszewicza o pomoc na dworze. Podtrzymują ofertę stu tysięcy złotych na potrzeby Rzeczypospolitej pod warunkiem rozliczenia sumy przez zmniejszenie należności z dzierżawy akcyzy lwowskiej i ceł ruskich. Wysłanie delegatów opóźniło niebezpieczeństwo wojenne. Miasto oczekuje bezpiecznej drogi i wiadomości o miejscu pobytu króla.

Prezydenci rady Lwowa zapewniają podsędka Łosia, że w sprawie kamienicy Osmulskiej wszczętej przez starostę kaniowskiego nie dopuszczą do uszczerbku w jego prawach. Obiecują traktowanie zgodne ze sprawiedliwością i godnością adresata; list nie zawiera rozstrzygnięcia sporu.

Rajcy opisują upadek miast, zabicie jednego burmistrza i zawleczenie drugiego na zamek, uszczuplanie jurysdykcji i gruntów oraz utrudnienia handlowe. Wzywają Lwów do wspólnego działania przed sejmem i zapowiadają spotkanie29 grudnia. Zarzuty przedstawiono jako twierdzenia autorów.

Burmistrz i rajcy Rohatyna poświadczają otrzymanie królewskiego uniwersału przekazanego przez rajców Lwowa w sprawie donatywy. Zachowany krótki fragment o pieniądzach i ich odesłaniu jest trudny w odczycie; nie ustalono pewnie kwoty ani etapu płatności.

Burmistrzowie i rada Świecia skarżą się na niemal codzienne przemarsze żołnierzy i zapowiedziane nadejście dragonii liczącej 90 koni, idącej z Węgier na zimowe utrzymanie na rozkaz wojewody inowrocławskiego. Powołują się na wiadomość dzierżawcy oraz wcześniejsze świadczenie, którego czasownik pozostaje nieodczytany. Proszą Jana Jabłonowskiego o pomoc wobec grożącej ruiny miasta i niedostatku mieszkańców.

Władze Świecia proszą swego starostę o ochronę przed wojskową egzekucją świadczeń, zależną także od decyzji dzierżawcy. Zapewniają, że wcześniej korzystały z jego osłony, przepraszają za bliżej nieokreślone przewinienie i wysyłają przedstawicieli, którzy mają wyjaśnić wydatki, trudności oraz szkody związane z tamami, głowami i brzegami Wisły.

Magistrat Starej Soli prosi prezydenta Lwowa o przysłanie kata do wykonania wyroku na niewymienionym z nazwiska skazanym. Jako poręczyciela pozostawia we Lwowie Piotra Staromiejskiego, dawnego burmistrza, do czasu powrotu kata. Zapewnia o zapłacie, bezpieczeństwie i zdrowiu mieszkańców Starej Soli oraz rosyjskich posterunków wojskowych. Planowany przyjazd ma nastąpić w czwartek, wykonanie wyroku w sobotę, a powrót na święta; list nie potwierdza realizacji tych zamiarów.

Rajcy Chełma potwierdzają odbiór uniwersału skarbowego dotyczącego donatywy i deklarują posłuszeństwo królowi mimo małych dochodów. Podkreślają, że przesyłkę doręczono dopiero10 października; dają posłańcowi pisemne poświadczenie. Uszkodzony fragment dotyczący terminu i rygorów pozostaje niepewny.

Burmistrz i rajcy Jaworowa poświadczają otrzymanie od władz Lwowa królewskiego uniwersału z Warszawy, datowanego 20 marca 1629, nakazującego przekazanie miejscowej kwoty odczytanej roboczo jako 500 złotych na donatywę. Suma ogólna uchwalona przez sejm dla miast koronnych wynosi 100 tysięcy złotych. Dokument nie poświadcza dokonania wpłaty.

Autor odpiera zarzuty dotyczące jego postępowania wobec mieszczan i powołuje się na obiecane im swobody. Pisze o kredycie, długu, zabezpieczeniu i o próbach naruszenia statutowych uprawnień przez niektórych członków magistratu. Wskazuje na dobra obciążone zastawem i protestuje przeciw ich zbywaniu lub dalszemu obciążaniu.

Autor prosi adresata o pomoc w odebraniu należności od gospodarza lub w jego imieniu. Wspomina o pośredniku i o przypilnowaniu sprawy; dokładny stosunek zobowiązaniowy jest niejasny.

Bem skarży się na brak wypłaty i końcowej odpowiedzi w sprawie umowy zawartej z miastem. Domaga się 200 złotych należnych mu za stancję lub pisemnej rezolucji, zapowiadając dalsze dochodzenie należności; odwołuje się do prezydenta Lwowa.

Przeor uznaje obowiązek stawienia się przed sądem asesorskim, lecz prosi o rozstrzygnięcie sprawy przez sąd rady miejskiej dla uniknięcia kosztów. Chce wyznaczenia komisarzy do obejrzenia dokumentów dotyczących gruntów klasztoru. W związku z niedawnym pilnym wyjazdem prosi o tydzień do powrotu, zwolnienie z terminów asesorskich i zgodę na dalszą budowę do polubownego rozstrzygnięcia, przy czym budynki mają przypaść temu, komu zostanie przyznany grunt.

Berens zamierza nazajutrz rozmawiać z Bellem i zaoferować mu zastaw dla uzyskania wypłaty. Bell uzależnia rozliczenie we Lwowie od wypłacenia pieniędzy w Gdańsku. Autor zapowiada kolejny list z wynikiem rozmowy.

Markiz de Béthune poświadcza, że Jerzy Livault jest bratem zmarłego kapitana Klaudiusza, i prosi Lwów o wydanie mu całego spadku, gdziekolwiek się znajduje. List nie potwierdza wykonania tej prośby.

Samuel Biderman prosi Arthura Forbesa o polecenie wypłaty 1500. Informuje o wysłaniu 23 sztuk sukna z fakturą; omawia jakość, cenę i zapis na rachunku.

De Birckholtz wyjaśnia Jabłonowskiemu, że pieniądze przeznaczono dla husarii i pancernych. Spełnienie prośby starosty włodzimierskiego grozi niezadowoleniem innych kompanii; autor uzależnia pomoc od napływu środków.

Bobowski wstawia się za wdową Iliniczową, która nie ma pokwitowań podatków od kamienicy. Obawia się roszczeń miasta wobec kapitana i jego regresu do niej. Autor powołuje się na szczególny wzgląd należny wdowom i sierotom.

Bogdanowicz pisze do Forbesa o spłacie długu 600 zł. Zamiast wcześniejszego przesłania pieniędzy wysyła przez żonę weksel. Wspomina zabezpieczenie membraną i prosi o wiadomość zwrotną; część instrukcji pozostaje nieczytelna.

Bogucki prosi prezydenta Lwowa o dokończenie rozliczenia zastawu klejnotów, zapisanie pokwitowania w aktach i zabezpieczenie stron przed dalszymi roszczeniami. Część szczegółów transakcji pozostaje nieczytelna.

Pułkownik występuje za Szymonem Hrebionką, sługą stolnika krakowskiego. Prosi magistrat o korzystną zmianę wyroku w sporze z ks. Felicjanem Kubińskim, któremu zarzuca dążenie do przejęcia majątku Hrebionki.

Borowski odpowiada syndykowi Frankowi w sprawie zaległych należności z kamienicy Sakrochowskiej. Kwestionuje rozliczenie i zwłokę miasta, proponuje ugodę z odsetkami 5%, zapowiadając dochodzenie roszczeń w razie odmowy.

Piotr Borsuk apeluje od wyroku rajców samborskich w sporze o dom. Prosi Wojciecha Zimnickiego o poparcie, powołując się na więź rodzinną przez żonę. Przedstawia własną wersję kolejnych sprzedaży i odzyskania nieruchomości.

Boczkowski omawia dekret w sporze Lwowa z panem Szymonem, granice miasta i grunty królewskie koło Zubrzy. Przywołuje właściwość sądu oraz wcześniejsze rozgraniczenia. Znaczna część argumentacji prawnej pozostaje nieodczytana.

Autor przesyła adresatowi 150 florenów za pośrednictwem innej osoby; drugie 150 florenów przekazał osobie trzeciej na zakup lub obrót [określenie niepewne]. Potwierdza otrzymanie srebrnej szpady. Nazwiska pośredników i dalsze szczegóły rozliczeń pozostają częściowo nieczytelne.

Weiß omawia rozliczenie rachunku, przesłanie zamówionych towarów i oddzielne opakowanie pięciu sztuk towaru. Prosi o dalsze zlecenia na targi świętomichalskie. W dopisku występuje szafran i nie w pełni odczytana cena.

Registrator prosi o potrącenie 34 złotych z należności wypłacanej przez kasę Lwowa Herszce Lachmanowiczowi. To zaległa opłata za wypisy i uwierzytelnienia; po otrzymaniu pieniędzy obiecuje pokwitowanie.

Wasilkowski zawiadamia o pożegnaniu rotmistrza, prosi o ochronę reputacji i wskazówki dotyczące dokumentów oraz rozliczeń towarzyszy. Wspomina chorobę i odradza przedwczesny wybór deputatów.

Wentoun prosi Forbesa o zapisanie Browninga jako dłużnika w związku z przekazem przez R. Brussa. Kwota i część dalszej instrukcji pozostają niepewne. List wysłano z Zamościa do Rzeszowa.

Anna Wentonowa informuje o przesłaniu Forbesowi 300 zł przez Bela i 500 zł przez drugiego pośrednika. Prosi o zapisanie otrzymanych sum na jej rachunku i zapowiada szybkie odesłanie reszty.

Wielopolski prosi burmistrza o pomoc urzędnikowi komory w odzyskaniu należności od lwowskich obywateli i kupców. Podkreśla interes skarbu i trudności wierzyciela z powodu zawiedzionych terminów zapłaty.

Wielopolski prosi władze Lwowa o pomoc w rozliczeniu należności Wacława Woyzika [?]. Zapłata ma nastąpić proporcjonalnie, pod warunkiem rzeczywistego podpisu i należytego rachunku, bez przewlekłej egzekucji.

Autor domaga się należnej zapłaty i prosi o interwencję. Ostrzega, że miasto może ponieść skutki egzekucji, a on sam koszty. W dopisku wspomina należność i jej wyegzekwowanie.

Ksiądz Stanisław Witwiński dziękuje rajcy Hayderowi za wyprawienie w drogę. Poniżej potwierdza dług 195 złotych wobec rajcy. Dokument nie potwierdza spłaty.