Katalog źródeł

Rajcy odpowiadają na list wysłanników datowany w Warszawie 4 stycznia. Proszą o doprowadzenie do końca sprawy z panem Paczkiem, przesyłają dokumenty oraz 70 złotych przez sługę pisarza miejskiego Marcina. Naciskają, aby wysłannicy pozostali i zapobiegli szkodzie dla miejskich interesów.

Bałaban relacjonuje zabiegi na rzecz posłów Lwowa u hetmana mimo sprzeciwu wojewody krakowskiego. Wspomina uniwersały i prywatne listy; szczegóły rozstrzygnięć oraz odłożenia spraw pozostają niepewne.

Burmistrz zaprasza rajców na drugą po południu do ratusza, aby zgodnie ze zwyczajem pojednać się przed spowiedzią wielkanocną. Przeprasza za ewentualne urazy i przekazuje list podczaszego koronnego.

Burmistrz zwołuje naradę: wizyty u dostojników, relacja ablegata z Warszawy, roszczenia Augustynowicza, komisja skarbowa, wybory, podatki i kolekta dla zniszczonego kościoła oraz kolegium w Królewcu.

Zaproszenie na naradę obejmuje Boże Ciało, komisję i sejm warszawski, miejskie finanse, kontrakt na Skniłówek, postrzelenie czeladzi przez podoficera, zalegające sądy oraz sprawy jezuitów i kamienicy.

Golski żąda aresztowania kupców wołoskich i zatrzymania ich rzeczy do czasu zadośćuczynienia Łąckiemu. Oskarża ich o napaść na jego gospodę, a rajców o przyzwolenie.

Golski prosi władze Lwowa o wsparcie Łąckiego, powołując się na jego zasługi i bezskuteczne starania o sprawiedliwość po krzywdach doznanych w ziemi wołoskiej.

Golski przyznaje, że Łącki niesłusznie zabrał rzeczy kupcowi wojewody multańskiego. Omawia trudności zwrotu i zapewnia rajców o przyjaźni, podtrzymując żal o ich postępowanie.

Grodzicki odsyła rajców po pokwitowanie pożyczonych 6000 zł do skarbu Rzeczypospolitej. Obiecuje upomnieć podwładnych, na których miasto składa skargi, oraz rozliczyć wzięte żelazo.

Grochowski zaprasza lwowskich rajców na uroczystość biskupią 27 września 1625. Podkreśla przyjaźń, swoje ruskie pochodzenie i znaczenie Lwowa jako stolicy metropolii.

Guttinius dziękuje rajcom za gratulacje związane z urzędem sekretarza i obiecuje pomoc miastu. Dopisek zawiera podziękowanie za dar piętnastu talarów.

Daniłowicz żąda, by rajcy przedstawili mu swoje zwolnienia celne zamiast pozywać jego dozorców przed Trybunał. Zarzut nadmiernych opłat pochodzi ze sporu stron.