Katalog źródeł

Dokument poświadcza zakup dworzyszcza przez Wacława Dmitrowicza od Wasyla Skibicza, jego brata Hynka i bratanka Olenka za sumę sześciu kóp groszy. Transakcja została dokonana i zatwierdzona w obecności sędziego lwowskiego Jakusza Błotyszewskiego oraz licznych świadków.

Autor notatki informuje o odesłaniu panu Zaleskiemu kwitu od starosty. Dokument stanowił pokwitowanie opłacenia przez Mikołaja, rajcę kamienieckiego, myta w wysokości 72 florenów i 18 groszy u lwowskiego celnika.

Magistrat relacjonuje, że Mikołaj Wilczek ciężko zranił cyrulika Lorenca, co wywołało wzburzenie mieszczan. Opisuje niechęć podstarościego do pomocy w zatrzymaniu sprawcy, wsparcie szlachty dla Wilczka i próbę uspokojenia sytuacji. Prosi o przedstawienie sprawy królowi. Dalej omawia niewydanie akt procesu o młyn, cztery protestacje, spór o prawidłowy tryb egzekucji i zasięganie kolejnej porady prawnej. Wspomina szkody w stadach i gruntach, komisję długów gdańskich oraz śmierć starego pisarza Jana.

Winnicki przedstawia spór z metropolitą Załęskim o archimandrie w Walawie, Dermaniu i Dubnie. Prosi wojewodę o wstawiennictwo u nuncjusza po wniesieniu apelacji; praw do beneficjów nie rozstrzyga sam list.

Hankiewicz wyjaśnia wydatki procesowe, podaje kwoty i zapowiada termin sprawy z Reiznerem. Prosi Haidera, aby zniszczył jego korespondencję, obawiając się jej szkodliwego wykorzystania.

Autor donosi o korzystnym wyniku sporu z Reiznerem i przesyła tekst dekretu. Łączy wiadomości sądowe z życzeniami wielkanocnymi i informacjami o innych sprawach.

Król Zygmunt August rozstrzyga spór pomiędzy władzami miasta Lwowa a cechem rzeźników, zatwierdzając ugodę z 1550 roku regulującą zasady handlu mięsem w dni wolnego targu. Jednocześnie monarcha zastrzega wyłączne prawo lwowskich rzeźników do sprzedaży mięsa poza wyznaczonymi dniami targowymi i znosi wzajemne koszty sądowe stron.

Dokument rozstrzyga spór kompetencyjny pomiędzy władzami Lwowa a gminą ormiańską, określając zakres właściwości sądu miejskiego i sądu ormiańskiego w sprawach karnych oraz majątkowych. Król potwierdza prawo Ormian do wyboru dwunastu seniorów do orzekania na zmianę z wójtem oraz normuje kwestie porządku miejskiego i składania przysięgi.

Król Zygmunt II August zatwierdza przedłożone artykuły i porządek prawny cechu mydlarzy lwowskich, zaaprobowane wcześniej przez rajców miasta Lwowa w 1561 roku.

Maciej Załęski donosi ze stolicy o odroczeniu sprawy sądowej Haydera oraz o nieobecności kanclerza i podkanclerzego. Usilnie prosi również przyjaciela o doglądanie chorej żony i czuwanie nad pozostawionym domem.

Walenty Zaleski informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o szczęśliwym przybyciu ze statkami do Świecia oraz o surowych kontrolach i wysokich opłatach celnych w Toruniu. Donosi również o aktualnych cenach zboża i płótna oraz trudnościach z odbiorem drzewek z Wilanowa.

Walenty Zaleski donosi wojewodzie Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o pomyślnym dopłynięciu do Torunia oraz o opóźnieniach w odbiorze zboża z winy warszawskich urzędników. Informuje również o konieczności opłacenia toruńskiego cła oraz o niskich cenach zbóż i braku popytu na płótno.

Felicjan Zaleski zawiadamia pisarza radzieckiego Wojciecha Zimnickiego o odroczeniu przez króla sądzenia jurydyki pruskiej do 1 listopada oraz deklaruje dotrzymanie terminu wrześniowego. Dopytuje również o bieżące wieści ze wschodu dotyczące zagrożenia ze strony Turków i Tatarów.

Felicjan Zaleski wyjaśnia trudności z dotrzymaniem terminu odprawienia komisji we Lwowie z powodu kolizji z obradami jurysdykcji pruskiej. Zapewnia o swej gotowości do przysłużenia się miastu i liczy na przesunięcie spraw na późniejszy czas.

Felicjan Zaleski poleca pisarzowi radzieckiemu Wojciechowi Zimnickiemu udającego się do Lwowa księdza dziekana kamienieckiego, prosząc o okazanie mu wszelkiej życzliwości. Wyraża także oczekiwanie na wieści z tamtych stron.

Król Zygmunt II August potwierdza dawny przywilej króla Władysława Jagiełły uwalniający miasto Lwów od obowiązku dostarczania podwód i opłat z tego tytułu pomimo uchwały sejmu warszawskiego. Jednocześnie król umarza proces wytoczony władzom miejskim przez instygatora koronnego o zaległe kontrybucje.

Król Stefan Batory rozstrzyga wieloaspektowy spór pomiędzy pospólstwem a magistratem Lwowa, regulując m.in. kwestie dochodów z dóbr miejskich, składania rachunków, wyboru rajców i kolegium czterdziestu mężów oraz przestrzegania prawa składu. Nakazuje obu stronom zachowanie zgody i posłuszeństwa pod rygorem kary tysiąca grzywien.

Stanisław Kuszewicz donosi burmistrzowi Maciejowi Hayderowi o bieżących kwestiach finansowych, radach prawnych w sprawie spadku Grozwaiera oraz planowanej wizycie u kanclerza. Przesyła także dekret dla pana Skurczewskiego i zapowiada rychłe rozliczenie należności.

Stanisław Karol Masalski prosi Marcina Anczewskiego o wstawiennictwo u władz Lwowa w sprawie wypłaty obiecanych 300 złotych, których posłowie lwowscy nie przekazali mu w Warszawie. Wyjaśnia, że przez brak tych funduszy nie zdołał uregulować własnych zobowiązań, i zapowiada przysłanie posłańca po odbiór należności.

Arcybiskup lwowski Jan Tarnowski potwierdza i aprobuje darowiznę sumy sześciu tysięcy złotych polskich, zapisaną przez władze miasta Lwowa z majątku zmarłego rajcy Macieja Hejdera na rzecz Bractwa Najświętszego Ciała Chrystusa przy katedrze lwowskiej.

Król Jan Kazimierz w uznaniu wierności i ofiarności Lwowa podczas wojen zrównuje miasto oraz jego obywateli w prawach, wolnościach i przywilejach szlacheckich z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy otrzymują prawo udziału w elekcjach królewskich, obecności na sejmach oraz swobodnego nabywania i posiadania dóbr ziemskich.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki potwierdza na prośbę seniorów nacji ormiańskiej przywilej Jana Kazimierza z 1661 roku, który zrównał miasto Lwów oraz jego obywateli obrządków rzymskokatolickiego, ormiańskiego i greckiego w prawach i prerogatywach z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy uzyskują i zachowują uprawnienia szlacheckie, w tym prawo do udziału w elekcjach królewskich, nabywania dóbr ziemskich oraz reprezentacji sejmowej.

Konstancja Mądrawiczówna szczegółowo przypomina historię sporów sądowych i korzystnych dekretów królewskich gwarantujących dominikankom prawa do majątku po Kampianach. Domaga się od adresata rychłego uregulowania szkód na spornych gruntach pod groźbą wniesienia oficjalnej protestacji.

Władze miejskie Lwowa, duchowieństwo oraz kapituła sporządzają pamiątkowy memoriał upamiętniający klęski wojenne, pożary, zarazy i nawałnice nękające miasto w latach 1672–1708. Dokument poświadcza gruntowną renowację hełmu wieży ratuszowej i figury lwa, przeprowadzoną pod kierunkiem rajcy Tomasza Gordona, zawierając spis ówczesnych urzędników i modlitwę o ocalenie Lwowa.

Arcybiskup lwowski Wacław Hieronim Sierakowski utrzymuje prawo kanoników do wyboru dóbr kapitulnych, nakazując odprowadzanie jednej trzeciej, a z majętności Uniatycze, Pikulowice i Żydatycze połowy dochodów do wspólnej masy kapituły. Jednocześnie zwalnia z tego obowiązku uboższe uposażenia oraz daruje kapitule wszelkie narosłe dotychczas zaległości.

Stanisław Podczaski donosi wojewodzie Janowi Jabłonowskiemu o uśmierzeniu nadużyć żołnierskich, zawarciu korzystnej umowy arendarskiej oraz potrzebie zmiany zarządcy dóbr białocerkiewskich. Informuje również o rozlokowaniu dragonii, przesyłce futer, pożarze wsi i kwestii transportu zakupionego żyta.

Marszałek szlachty i deputaci powiatowi guberni wołyńskiej potwierdzają szlachectwo Józefa, Bartłomieja i Michała Zbrożków oraz synów Józefa herbu Rola. Dokument poświadcza wpisanie rodziny do szóstej części księgi genealogicznej szlachty wołyńskiej na mocy przywileju cesarzowej Katarzyny II z 1785 roku.

Rudolf Baron Rossbacher informuje Karola Raspa o wydaniu rozkazu natychmiastowego przyjęcia Karola Zaleskiego do 30. Batalionu Strzelców Polowych w charakterze elewa, z pominięciem standardowego terminu wcielenia. Do listu dołączono odesłany załącznik z wcześniejszej korespondencji.

Szef sztabu 6. Dywizji Wojskowej wydaje majorowi Józefowi Zaleskiemu zezwolenie na podróż z Besançon do Luxeuil w celu przywiezienia żony. Na odwrocie pisma sporządzono odręczne zestawienie drobnych wydatków gospodarczych.

Aleksander Trzebiński prosi burmistrza i radców Lwowa o życzliwe rozpatrzenie jego sprawy powierzonej panu Załęskiemu. Jednocześnie gorąco rekomenduje Załęskiego na wakujący urząd pisarza radzieckiego, wskazując na jego wysokie kompetencje i pracowitość.

Jakub Szulc informuje władze Lwowa o przebiegu spraw zadwornych, w tym sporu z Rusinami, problemach z kwerendą dokumentów w Metryce oraz kwestii pozwania burgrabiego lwowskiego. Przesyła odpisy dekretów, relacjonuje bieżące wieści z Warszawy i prosi rajców o życzliwość oraz pomoc dla swojej rodziny podczas jego nieobecności.

Andrzej Janocki relacjonuje burmistrzowi i rajcom Lwowa przebieg starań na dworze i w kancelarii podkanclerzego o sporządzenie oraz wydanie przywileju miejskiego. Informuje również o poniesionych wydatkach, wręczonym podarunku oraz odroczeniu sprawy sądowej miasta do 24 lutego.

Jan Zaleski i Jakub Milejowski informują władze Lwowa o poszukiwaniu króla w drodze pod Malbork oraz przesyłają dokumenty i instrukcję prawną w sporze młyńskim z Hynkami. Zalecają wniesienie odpowiednich protestacji w sądach oraz sporządzenie dodatkowego odpisu akt banicji.