Katalog źródeł

Jean-Géraud de Baluze donosi wojewodzie ruskiemu o ekspedycji listów do Paryża oraz przekazuje pismo od pani margrabiny. Zwraca się także z prośbą o stosowanie lżejszego papieru ze względu na wysokie koszty przesyłek pocztowych.

Marianna Wielopolska gratuluje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu radosnej nowiny i życzy jego żonie szybkiego powrotu do zdrowia po połogu. Zachęca również małżonków do przyjazdu do Warszawy na zbliżający się karnawał.

M. Wyżycki donosi pułkownikowi Denhoffowi o wyjazdach z Warszawy na sejmiki przed zbliżającą się konwokacją, podkreślając potrzebę posiadania tam sprawdzonych stronników. Przy okazji ponawia obietnicę spotkania oraz prosi o przysłanie soku cytrynowego i osobliwości z podróży.

Bogusław Ernest Denhoff donosi wojewodzie wołyńskiemu o przeszkodach w przedłożeniu jego listu zajętej królowej oraz o rozmowie wojewody kaliskiego z monarchinią. Deklaruje pełną gotowość do dalszych posług i przesyła wyrazy szacunku dla wojewody, kasztelana oraz wojewodziny wołyńskiej.

Denhoff przedstawia skargi lwowskiej gminy żydowskiej na krzywdy i ucisk ze strony mieszczan oraz prosi o wsparcie i sprawiedliwe rozpatrzenie sprawy. Wspomina także o ograniczaniu handlu i utrudnieniach w mieście. Datę listu zapisano jako 19 grudnia 1691 r.; miejscowość odczytana jako Janów.

Nadawca pisze o Tomaszu Gordonie, obywatelu lwowskim, jego pochodzeniu i staraniach o urząd ławnika. Wspomina o przywilejach oraz o wyborze i prawach szlachty. List kończy się w Warszawie 6 lutego 1689 roku.

Kanclerz wielki koronny Jerzy Albracht Denhoff napomina władze Lwowa, by zaprzestały ucisku miejscowej gminy żydowskiej, przejawiającego się zakazami handlowymi i dyskryminacyjnymi opłatami. Nakazuje wstrzymanie wszelkich obciążeń i zachowanie spokoju aż do rozstrzygnięcia sporu przez wyznaczoną komisję królewską.

Kanclerz Jerzy Albrecht Denhoff nakazuje władzom Lwowa niezwłoczne wyegzekwowanie prawomocnego wyroku sądu polubownego od mieszczanina Laskowskiego na rzecz wojewody bracławskiego. Wzywa radnych miejskich do zignorowania wszelkich protekcji dłużnika i zadośćuczynienia roszczeniom pełnomocnika wierzyciela.

Biskup przemyski i kanclerz wielki koronny Jerzy Albrecht Denhoff wzywa magistrat lwowski, powołując się na wolę królewską, do zaprzestania pieczętowania sklepów pani Afendykowej i ograniczenia jej swobody handlu. Ostrzega władze miejskie, że brak reakcji na ponowne upomnienie spowoduje skierowanie sprawy na drogę sądową.

Nadawca odwołuje się do życzliwości magistratu wobec Tomasza Gordona, wybranego na ławnika, i prosi o uwzględnienie jego sprawy. Zapowiada, że będzie bronił praw magistratu i miasta. List datowano w Warszawie 10 marca 1689 roku.

Kanclerz wielki koronny Jerzy Albrecht Denhoff nakazuje władzom Lwowa ścisły nadzór nad miejską drukarnią, aby w niespokojnym okresie po zerwanym sejmie nie dopuścić do druku pism szkodzących prawom i majestatowi Rzeczypospolitej. Wszelkie podejrzane manifesty lub ich kopie magistrat ma niezwłocznie odsyłać bezpośrednio do kanclerza.

Biskup przemyski i kanclerz Jerzy Albrecht Denhoff prosi wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o wstawiennictwo u kasztelana krakowskiego w sprawie zwolnienia Radymna i dóbr probostwa iłockiego z leż zimowych. Powołując się na koligacje rodzinne i własną przychylność dla wojska, zapewnia o terminowym uregulowaniu należności.

Anna Dolska poleca opiece i życzliwości Jana Jabłonowskiego swoich synów, którzy właśnie powrócili z zagranicy. W dopisku na cedułce prosi adresata o wyjednanie dla niej ubogiego Tatara lub Żydka.

Anna Zamoyska zwraca się do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego z prośbą o wstawiennictwo u generała wielkopolskiego, by ten zrezygnował z popierania ks. Koszanowskiego na opactwo lądzkie na rzecz jej brata. W postscriptum prosi także o poparcie zabiegów o zwolnienie opactwa wągrowieckiego z ciężarów wojskowych.

Hetman Stanisław Koniecpolski wyraża niezadowolenie z postępowania władz Lwowa w sprawach sądowych mieszczan brodzkich oraz Hołuba, zapowiadając wyciągnięcie konsekwencji. Odnosi się także do kwaterunku regimentu Denhoffa w miejskich wsiach, nakazując powstrzymanie ucisku i bezprawnych egzekucji finansowych wobec poddanych.

Hetman Stanisław Koniecpolski odpowiada magistratowi lwowskiemu na kwestie sporne i zapowiada stanowczą reakcję na bezprawne obciążanie ubogiej ludności kosztami kwaterunku przez regiment Denhoffa. Informuje o wydaniu rozkazów mających ukrócić nadużycia wojskowych i zapewnić sprawiedliwość poszkodowanym.

Anna Leszczyńska dziękuje bratu za doznane łaski i relacjonuje przybycie posłańca, a także wspomina o niepokojących nowinach politycznych. Z największą troską oczekuje jednak wieści o szczęśliwym rozwiązaniu bratowej, ubolewając, że nie może osobiście jej doglądać.

Anna Katarzyna Leszczyńska niepokoi się brakiem wieści od ojca i brata w obliczu zbliżającej się konwokacji oraz krążących plotek politycznych. Wspomina również o pretensjach ciotki w sprawie dłużnej i deklaruje chęć rychłego przyjazdu do Lwowa.

Teresa Madalińska, chorążyna wieluńska, zawiadamia wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o niespodziewanej śmierci męża. Prosi adresata i jego żonę o roztoczenie nad nią opieki oraz pamięć o niej w doznanym sieroctwie.

Król Jan Kazimierz w uznaniu wierności i ofiarności Lwowa podczas wojen zrównuje miasto oraz jego obywateli w prawach, wolnościach i przywilejach szlacheckich z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy otrzymują prawo udziału w elekcjach królewskich, obecności na sejmach oraz swobodnego nabywania i posiadania dóbr ziemskich.

Król Michał Korybut Wiśniowiecki potwierdza na prośbę seniorów nacji ormiańskiej przywilej Jana Kazimierza z 1661 roku, który zrównał miasto Lwów oraz jego obywateli obrządków rzymskokatolickiego, ormiańskiego i greckiego w prawach i prerogatywach z Krakowem i Wilnem. Mieszczanie lwowscy uzyskują i zachowują uprawnienia szlacheckie, w tym prawo do udziału w elekcjach królewskich, nabywania dóbr ziemskich oraz reprezentacji sejmowej.

Król Jan III Sobieski zatwierdza przywilej Zygmunta III Wazy z 1612 roku, zawierający potwierdzenie statutu cechu chirurgów lwowskich z 1611 roku. Dokument reguluje kwestie przyjmowania i egzaminowania nowych mistrzów, praw wdów, obowiązków czeladników i uczniów oraz zakazu nieuprawnionej konkurencji ze strony partaczy.

Teresa Potocka zapewnia wojewodę wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o swojej pamięci oraz dawnej życzliwości, przekazując jednocześnie prośbę męża. Przesyła także ukłony dla adresata oraz jego małżonki.

Adam Trzebuchowski donosi wojewodzie wołyńskiemu o przyjeździe biskupa przemyskiego do Jarosławia tuż po odjeździe adresata. Zwraca się również z uniżoną prośbą o protekcję u kasztelana krakowskiego w sprawie przyjęcia podczaszego przemyskiego do jego chorągwi.

Katarzyna Felkerzambowa donosi bratu, Janowi Jabłonowskiemu, o doręczeniu jego listu królowej Marii Kazimierze oraz o uzyskaniu jej wstawiennictwa u pani kamienieckiej. Z powodu osłabionego zdrowia monarchini nie mogła osobiście odpowiedzieć, przekazała jednak wojewodzie serdeczne pozdrowienia.

Jan Stanisław Jabłonowski wraz z żoną Joanną przesyłają krewnej serdeczne pozdrowienia i upewniają o swojej niezmiennej miłości oraz oddaniu, korzystając z okazji wyprawienia posłańca. Wojewoda ruski nadmienia przy tym, że w sprawach publicznych nie zaszły żadne nowe wydarzenia.

Aleksander Jan Jabłonowski informuje brata o manewrach wojsk Augusta II i posiłków cudzoziemskich przeciwko zwolennikom księcia Contiego oraz o trudnościach finansowych wstrzymujących wymarsz wojsk koronnych. Prosi adresata o zachowanie poufności i spalenie listu po przeczytaniu.