Wyniki: 21 · poszczególne pisma · Zespół 132, opis 1
Królowa jest niezadowolona z sufragana po relacji wojewody. Wyjaśnia zastrzeżenie pewnych wsi, których nie można dzierżawić. Nie otrzymała innego obszernego listu; Armand prosi o wskazanie jego adresu. Zdrowie królowej trochę się poprawia. Książęta wyjechali z Paryża do ciotki; droga powrotna ma prowadzić ponownie przez Paryż.
Czytaj →Armand dziękuje za list i życzliwość. Królowa, po rozmowie z nim o małżeństwie pana Staniroffskiego [?], napisała do pani Kazmirienskiej [?], aby mu pomogła. Autor donosi o niepomyślnych wiadomościach z Rosji i Litwy dotyczących spraw królowej oraz przytacza listy z Paryża o dobrym przyjęciu książąt przez gubernatorów na trasie podróży. Przekazuje pozdrowienia królowej, omawia korespondencję z księciem Aleksandrem i zapewnia o usługach wobec córki adresata.
Czytaj →Armand zapewnia o służbie i o przekazaniu królowej treści listu. Przypomniał jej, że wojewoda był wśród pierwszych proszących o miejsce w domu królowej we Lwowie. Trwa pakowanie przed podróżą; autor podkreśla niebezpieczeństwo, powołując się na pogłoski o Tatarach nad Dniestrem. Ma nadzieję spotkać adresata i jego rodzinę.
Czytaj →Armand przedstawił królowej list adresata i jego zamiar uczczenia pamięci zmarłego króla. Królowa podziękowała za jego oddanie jej synom. Korespondent relacjonuje bardzo dobre przyjęcie książąt w Paryżu przez Monsieur i zapewnia adresata o gotowości do usług.
Czytaj →Autor kilkakrotnie przedstawiał królowej niezadowolenie adresata. Królowa wskazuje na postępowanie jego człowieka: miał spotkać podskarbiego, a dla zachowania tajności misji nie powinien mieszkać w pałacu ojca wojewody. Armand uznaje relacje za sprzeczne i liczy na wyjaśnienie sprawy.
Czytaj →Armand początkowo zapowiada przedstawienie królowej listu z 2 stycznia; w dopisku potwierdza zdanie jej sprawy podczas pisania przez nią do ojca adresata, kasztelana. Zapowiada staranne wysłanie listów do książąt i markizy de Béthune. List do wielkiej kanclerzowej został doręczony tego ranka.
Czytaj →Hrabia de Béthune prosi, aby adresat zadowolił się przy tej poczcie jego dobrą wolą, i zapewnia o swym oddaniu. Powód ograniczenia długości listu pozostaje częściowo nieczytelny.
Czytaj →Armand zapowiada zapewnienie królowej o utrzymanym oddaniu wojewody mimo jego niezadowolenia. Królowa jest już w drodze, ale oczekuje na łodzie dla orszaku. Planuje następnego dnia nabożeństwa w Czervienko i dalszą podróż.
Czytaj →Armand wyjaśnia niewielką liczbę przesyłanych wiadomości, powołując się na dyskrecję sekretarza. Królowa i książę Jakub czują się dobrze i pozostają w dobrych stosunkach. O podróży królowej do „Russie” mówi się nadal, ale data wyjazdu nie jest ustalona. Książęta przebywają w Paryżu; kardynał, dziadek adresata, cierpi na przeziębienie i podagrę.
Czytaj →Królowa powtarza nieokreśloną odpowiedź na sprawę poruszaną przez Armanda. Autor przypuszcza, że wydała już polecenia, ale radzi wojewodzie napisać do niej bezpośrednio, aby uzyskać szybszą i bardziej stanowczą odpowiedź.
Czytaj →Autor przekazał królowej list i prośbę wojewody o jedną z jej posiadłości. Królowa nie dała stanowczej odpowiedzi, lecz zapowiedziała wydanie poleceń. Nazwa posiadłości nie występuje.
Czytaj →Królowa wysoko oceniła przesłany utwór i poleciła jego przepisanie w kilku egzemplarzach. Jej konie dotarły z „Russie”, dlatego Armand spodziewa się krótkiego dalszego pobytu w Warszawie i liczy na spotkanie wojewody po wyjeździe.
Czytaj →Armand przekazał jeden list królowej, lecz jeżeli wysłano dwa, nie zna losu pierwszego. Zachował list i kopertę dla wyjaśnienia sprawy. Królowa przebywa u karmelitanek, gdzie mężczyźni nie mają wstępu. Wyjazd do „Russie” jest planowany na dzień po świętach wielkanocnych; przygotowuje się łodzie.
Czytaj →Armand otrzymał list tuż przed odejściem poczty. Zapewnia o przyjaźni królowej dla adresata i jego małżonki, lecz tłumaczy, że jej sprawy i planowany wyjazd do Lwowa za kilka dni utrudniają spełnienie wszystkich próśb. Ponawia zapewnienie o swoich usługach.
Czytaj →Osobna koperta adresowana do wojewody wołyńskiego we Lwowie. Nie podaje daty ani nazwiska nadawcy.
Czytaj →Armand przesyła odpowiedź księcia Aleksandra na list otrzymany od adresata i zapewnia o swojej gotowości do usług. Królowa poleciła przekazać wojewodzie pozdrowienia oraz zapewnienie o przyjaźni.
Czytaj →Królowa wysoko oceniła list wojewody i jego przywiązanie do jej domu, a źle działanie niektórych ministrów. Nadal źle się czuje. Autor czeka na wieści o negocjacjach posłów komisji adresata i współczuje mu podagry.
Czytaj →Autor prosi o opatrywanie listów datą. Królowa uznaje wojewodę za autora dobrze ocenionego pisma i docenia jego udział w rozliczeniu spraw wojskowych oraz pozyskaniu rodu Potockich dla jego stronnictwa. Dopisek donosi o bólu w boku królowej i jej pozostawaniu w łóżku, z przypuszczeniem poprawy.
Czytaj →Autor zdał królowej sprawę z listu adresata z 26 grudnia oraz z jego strat w dobrach. Mowa o ponad stu osobach określonych niepewnie jako chłopi i koszcie dwudziestu tysięcy liwrów; nazwa i szczegóły szkody są niepewne. Królowa okazała współczucie. Armand składa adresatowi i jego małżonce życzenia noworoczne.
Czytaj →Armand poufnie relacjonuje ugodę królowej z synem Jakubem po10–12dniach negocjacji. Królowa miała poprzestać na dożywociu na dobrach zmarłego męża; ruchomości, klejnoty i gotówka miały zostać podzielone równo między braci. Podaje mediatorów oraz terminy sejmików27lipca i konwokacji29sierpnia, wskazujące na1696rok.
Czytaj →De Baluze tłumaczy przerwy w korespondencji podróżą do Gdańska. Przesyła zaległe listy do królowej, kanclerzyny i Arnauda do Warszawy przez pośrednika. Donosi o niepotwierdzonym wyznaczeniu Utrechtu na miejsce kongresu pokojowego.
Czytaj →