Katalog źródeł

Referendarz koronny Stanisław Szczuka wstawia się u władz Lwowa za Tomaszem Gordonem, prosząc o powołanie go do ławy miejskiej z pominięciem wymogu zasiadania w kole czterdziestu mężów. Powołuje się przy tym na zasługi kandydata dla monarchy oraz nakłady finansowe, jakie poniósł na uświetnienie wjazdów dyplomatycznych do Lwowa.

Stanisław Szczuka dziękuje władzom Lwowa za przychylenie się do jego wstawiennictwa i przyjęcie zasłużonego dla króla pana Gordona do grona ławników z pominięciem Kolegium Czterdziestu Mężów. Zapewnia przy tym rajców i wójta, że decyzja ta w żaden sposób nie naruszy praw miejskich ani nie wpłynie negatywnie na przyszłe elekcje.

Jakub Kalepiński informuje rajcę Tomasza Gordona o kradzieży cennych okuć zwierciadeł oraz wypełnienia materaca, jakiej dopuścił się krawiec zarządzający jego lwowską kamienicą. Prosi o wytropienie sprawcy, sprawdzenie rzemieślników skupujących skradzione srebro i włosie oraz o zwolnienie z aresztu żony złodzieja.

Arthur Forbes prosi brata o wydanie panu Sokinie jego rewersu dłużnego w związku z uregulowaniem rachunków z panem Gordonem. Nakazuje także wypłacenie Sokinie należności przysługujących z obligacji oraz zwrot pożyczki w wysokości 25 talarów.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o doręczeniu przesyłki i zaakceptowaniu weksla przez Thomasa Gordona z terminem płatności do końca listopada. Zapowiada również podróż do Sokala w celu uregulowania spraw handlowych adresata.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o przyjęciu weksla przez Thomasa Gordona oraz o oczekiwaniu na dalsze dyspozycje pana Carmichella. Zapewnia również o dołożeniu starań w sprawach finansowych i zamiarze zrealizowania poleceń adresata w Sokalu.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o częściowej spłacie weksla przez Thomasa Gordouna oraz działaniach podejmowanych przez faktorów w Sokalu. Zwraca również uwagę na trudną sytuację handlową i brak twardej monety w Lublinie.

William Thomson informuje Jamesa Carmichela o korespondencji od pana Taylloura oraz o stanie odbioru należności od pana Gordouna. Zapewnia również o podjęciu starań w celu wypłacenia gotówki słudze adresata.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o wypłaceniu w Sokalu 1000 florenów na jego zlecenie oraz prosi o cierpliwość w kwestii uregulowania reszty długu z powodu zastoju w handlu w Lublinie. Donosi także o przybyciu Thomasa Gordona i jego obietnicy rychłego dopełnienia płatności wekslowej.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o planowanym doręczeniu załącznika pani Gordon i wstawiennictwie w sprawach finansowych adresata. Wspomina także o trudnościach handlowych i niespełnionych obietnicach kupców nabywających jedwabie w Jarosławiu.

William Thomson donosi z Lublina o doręczeniu listu pani Gordon oraz o trudnościach związanych z wyegzekwowaniem długu na rzecz Forbesa przed lubelskim magistratem. Zapewnia o pilnowaniu interesów adresata i terminowej spłacie własnych zobowiązań mimo niepewnych czasów i problemów trybunalskich.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o zawieszeniu sprawy pani Gordon przed lubelskim magistratem oraz tłumaczy się z opóźnień w rozliczeniach finansowych. Wyjaśnia swoje trudności licznymi procesami przed Trybunałem, problemami z dłużnikami i kłopotami z żydowskimi faktorami, zapewniając jednak o chęci pełnego zaspokojenia roszczeń Forbesa.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o stanie sprawy sądowej pana Gordona oraz o bieżących kwestiach finansowych, w tym o zapłacie panu Zielińskiemu za towary Roberta Forbesa. Zapowiada również przesłanie około 100 talarów po odzyskaniu należnych mu długów po świętach.

William Thomson informuje Artura Forbesa o zawieszeniu procesu pani Gordon na cztery tygodnie oraz wyjaśnia rozbieżności w dawnych rachunkach handlowych. Deklaruje podjęcie starań w celu uregulowania płatności za pośrednictwem Aleksandra Baylie i opisuje trudności z odzyskaniem należności od dłużników.

William Thomson wyraża współczucie z powodu choroby Arthura Forbesa, opisuje trudności z realizacją płatności z powodu kryzysu monetarnego i zawodu ze strony dłużnika oraz przesyła korespondencję do przekazania dalej. Wspomina także o doniesieniach o rozbiciu floty francuskiej przez siły brytyjskie.

William Thomson informuje Arthura Forbesa o dwutygodniowym zawieszeniu postępowania dowodowego w sprawie z panią Gordon. Radzi mu jak najszybsze nadesłanie pełnomocnictwa do zaufanej osoby w Lublinie w celu zabezpieczenia jego wierzytelności.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o zleceniu zakupu towarów w Hamburgu oraz omawia kwestie rozliczeń finansowych, przesyłki taft i jarmarku jarosławskiego. Oferuje także Forbesowi pożyczenie koni na podróż do Naumburga i przesyła list do doręczenia panu Gordonowi.

Proboszcz gołogórski A. Sobecki zwraca się do lwowskiego urzędnika miejskiego z prośbą o wyjaśnienie i cofnięcie konfiskaty kościelnych produktów przeznaczonych na sprzedaż. Przypomina o swoich dawnych relacjach z władzami Lwowa oraz sugeruje, że w razie braku polubownego załatwienia sprawy odwoła się do wpływowych protektorów, w tym łowczego koronnego.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o kłopotliwej spłacie weksla, rozliczeniach z celnikami oraz dyspozycjach finansowych realizowanych przez służącego. Przekazuje także wieści o nastrojach we Lwowie, ruchach wojsk i pogłoskach o zagrożeniu tatarskim.

Robert Ross informuje Arthura Forbesa o wydatkach i wypłatach dla jego służącego wyruszającego za wołami, stanie pozostawionej gotówki, wekslach oraz ściąganiu należności od dłużników. Przekazuje także wieści o wysłaniu konia do Zamościa oraz pogłoskach o starciach z Tatarami.

Robert Ross wyjaśnia krakowskiemu kupcowi Arthurowi Forbesowi kwestie rozliczeń pieniężnych, obrotu wekslami, handlu sadłem i safianem oraz sprawę konia w Zamościu. Informuje go także o koncentracji wojsk koronnych pod Glinianami, ruchach sił tatarsko-tureckich oraz o swoim planowanym wyjeździe na granicę węgierską.

Robert Ross przesyła z Lwowa bilanse wzajemnych rozliczeń finansowych, wyjaśniając operacje pieniężne dokonywane za pośrednictwem Johna Turnera i pana Lywerta. Informuje również o kwestiach związanych z monetami wypłaconymi słudze Forbesa oraz o trudnościach przy realizacji weksla.

Robert Ross prosi kupca Arthura Forbesa o zorganizowanie i opłacenie we Lwowie opieki medycznej u doktora Rudnego dla chorego posłańca, deklarując zwrot wszelkich poniesionych kosztów. Donosi również o śmierci żony Johna Glenny'ego wywołanej skandalem oraz o chrzcie syna pana Turnera.

John Ritchie donosi Arthurowi Forbesowi o rozmowie z panem Gordonem, który oświadczył, że ureguluje należność dopiero na jarmarku w Sokalu. Nadawca przekazuje pozdrowienia i zapowiada rychłą podróż do Wielkopolski.

Szymon Płoński, susceptant grodzki trembowelski, poświadcza odbiór i wpisanie do akt grodzkich konstytucji konfederacji generalnej warszawskiej nadesłanej przez prezydenta Lwowa Jana Pawła Gordona. Dokument został wydany posłańcowi Andrzejowi Kurenkowskiemu.

Władze miejskie Lwowa, duchowieństwo oraz kapituła sporządzają pamiątkowy memoriał upamiętniający klęski wojenne, pożary, zarazy i nawałnice nękające miasto w latach 1672–1708. Dokument poświadcza gruntowną renowację hełmu wieży ratuszowej i figury lwa, przeprowadzoną pod kierunkiem rajcy Tomasza Gordona, zawierając spis ówczesnych urzędników i modlitwę o ocalenie Lwowa.

Prezydent Lwowa Józef Kuszyński przedkłada rajcom prośbę komisarza ziemi lwowskiej o pożyczenie stu czerwonych złotych z podatku szelężnego na sprowadzenie pisarza radomskiego do egzekucji dekretu trybunalskiego. Lwowscy rajcy wyrażają swoje opinie, w większości opowiadając się za udzieleniem pożyczki pod warunkiem uzyskania stosownego poręczenia jej zwrotu.

Michał Nagrodzki informuje magistrat lwowski o bieżących sprawach sądowych, w tym o banicji Moratowiczów oraz opłaceniu kontumacji. Donosi również o trwaniu sądów asesorskich podczas obecności króla w Warszawie i ponagla miejskich deputatów do przybycia.

Referendarz koronny Jan Andrzej Morsztyn informuje władze Lwowa o wyznaczeniu przez królową daty jego ślubu z Katarzyną Gordon na 27 kwietnia 1659 roku. Prosi o przysłanie miejskiego delegata na uroczystość weselną, deklarując swoją stałą przychylność i gotowość do wyświadczania miastu przysług.

Dokument upamiętnia przywrócenie na wieżę lwowskiego ratusza blaszanego wiatrowskazu w postaci lwa, herbu miasta, zrzuconego podczas burzy w okresie wojennych zawieruch. Przedstawia zarys dramatycznych oblężeń i klęsk Lwowa, dziękczynienie za ocalenie oraz szczegółowy spis ówczesnych władz miejskich, cechów i duchowieństwa.

Wojewoda bełski Marek Matczyński wstawia się u władz Lwowa za sługą królewskim Tomaszem Gordonem, prosząc o mianowanie go na urząd ławnika. Zwraca się o uczynienie jednorazowego wyjątku i przyjęcie kandydata z pominięciem wymaganego zasiadania w kolegium czterdziestu mężów.

Walenty Zaleski informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o szczęśliwym przybyciu ze statkami do Świecia oraz o surowych kontrolach i wysokich opłatach celnych w Toruniu. Donosi również o aktualnych cenach zboża i płótna oraz trudnościach z odbiorem drzewek z Wilanowa.

Dupont pisze do Stanisława Jana Jabłonowskiego w sprawie należnych mu rozliczeń finansowych z Paryża i Amsterdamu, godząc się na rezygnację z części sumy oraz odsetek. Prosi również wojewodę o protekcję w odzyskaniu należności od pułkownika Saubroy, powołując się na wcześniejsze zapewnienia Jabłonowskiego.

Nadawca pisze o Tomaszu Gordonie, obywatelu lwowskim, jego pochodzeniu i staraniach o urząd ławnika. Wspomina o przywilejach oraz o wyborze i prawach szlachty. List kończy się w Warszawie 6 lutego 1689 roku.

Nadawca odwołuje się do życzliwości magistratu wobec Tomasza Gordona, wybranego na ławnika, i prosi o uwzględnienie jego sprawy. Zapowiada, że będzie bronił praw magistratu i miasta. List datowano w Warszawie 10 marca 1689 roku.

Saskiewicz odmawia zapłaty przed Trybunałem i chce zwrócić pasy. Huison organizuje przekazanie pieniędzy do Gdańska, omawia ceny towarów i starania o odpowiedzi marszałka, podskarbiego oraz kwatermistrza.

Huison potwierdza spłatę Seidella, wypłatę Knabowi oraz należność od starszego Saskiewicza. Młodszy dłużnik odracza płatność do końca sejmu. Autor opisuje ceny pasów i trudności ze sprzedażą jedwabiu.

Elżbieta Gordonowa informuje Artura Forbesa o wyznaczeniu na 16 kwietnia 1692 roku terminu spotkania z wierzycielami jej zmarłego męża. Wzywa adresata do osobistego stawiennictwa lub wyznaczenia pełnomocnika w celu urzędowego wydania towarów oraz dokumentacji dłużników zgodnie z dekretem Trybunału.

Elżbieta Gordonowa skarży się na nacisk wierzycieli męża. Twierdzi, że oddała nawet darowane jej kosztowności, i prosi Forbesa o pozostawienie środków na życie z dziećmi.

Thomas Gordon Młodszy odpowiada na ponaglenia pisarza miejskiego we Lwowie, deklarując uregulowanie należności w wysokości 130 złotych po odliczeniu kwoty wypłaconej na asygnatę lekarzowi. Prosi adresata o ostateczne wykreślenie go z rejestru dłużników.

Thomas Gordon zwraca się do Arthura Forbesa z prośbą o nadesłanie próbek oraz zakup dobrej jakości sukien w odpowiednich kolorach, tak aby dotarły one na początek jarmarku w Jarosławiu. Przypomina o danej obietnicy terminowej dostawy, a w dopisku wspomina o sprzedaży własnego konia.

Thomas Gordon potwierdza odebranie listu od Arthura Forbesa i zapewnia go o rychłym przekazaniu należnych pieniędzy do Rzeszowa. Wyraża także nadzieję, że jego dawny patron zaspokoił już wcześniejsze roszczenia adresata.

Thomas Gordon prosi Arthoura Forbesa o wyegzekwowanie należności od Daniela Bernta, deklaruje spłatę dawnego długu po powrocie z Warszawy oraz zamawia 60 łokci czerwonego adamaszku.

Thomas Gordon przesyła ze Lwowa do krakowskiego kupca Arthura Forbesa list przeznaczony dla oberlejtnanta Jana Vana z prośbą o dopilnowanie rozliczenia finansowego. W liście przesyła również serdeczne pozdrowienia dla adresata, jego żony oraz wspólnych znajomych.

Robert Bell ma uregulować płatność. Gordon tłumaczy opóźnienie trudnościami handlowymi i zamawia fioletową tkaninę oraz 60 łokci czerwonego adamaszku.

Gordon pisze o trudnościach w znalezieniu odpowiednich ludzi, podróży chłopca przez Lublin do Gdańska oraz pobycie króla w Żółkwi.

Gordon stwierdza tylko 69 łokci adamaszku i prosi Forbesa o kontrolę rejestru. Tłumaczy opóźnioną zapłatę i zawiadamia o śmierci Jamesa Gairdna w Warszawie.

Zamówienie tkanin towarzyszy pogłosce o zabójstwie i ograbieniu kupca w drodze z Krakowa do Wrocławia. Gordon wyraża nadzieję, że wiadomość jest nieprawdziwa.

Thomas Gordon zwraca się do pana Ogilviego z prośbą o niezwłoczne wypłacenie panu Forbesowi lub na jego zlecenie kwoty 500 florenów w obiegowej monecie.

Thomas Gordon zapewnia Arthura Forbesa o uregulowaniu weksla zgodnie z obietnicą złożoną w Jarosławiu oraz o wpłacie 500 florenów. Ponawia także prośbę o przesłanie bezpieczną drogą zamówionych materiałów, przede wszystkim czerwonego adamaszku.