Jan Bonawentura Krasiński do Jana Jabłonowskiego o radzie senatu i wojskach saskich

[S. 13] Monseigneur, Jego Mość Król po posejmowej radzie senatu (na której ja ze względu na słabość zdrowia nie mogłem być), targanej różnymi dążeniami, wreszcie późno w nocy wyjechał do Łowicza, gotując się już ku łaskom dworu, nie bez wielkich skrupułów z racji rady elbląskiej (która przez deputowanych misternie się odbywała), pozostawiającej tylko cień Rzeczypospolitej. Wymuszano na nią podpisy Ichmościów Senatorów, których Król Jegomość niemal wszystkich objeżdżał, w co Jegomość Pan Wojewoda Krakowski [S. 14] wpadł nierozważnie. Nasz jednak Jaśnie Oświecony Wojewoda i Kasztelan wileńscy, podejrzliwi wobec traktatu brandenburskiego, dotąd ręki nie przyłożyli. Przed samym wyjazdem był Jego Królewska Dobrodziej [...] wojska u Króla Jegomości i poddał je przeciwko powadze dworskiej do woli monarchy. Wojska saskiego 3400 weń wprowadzono z najwyższym uszczerbkiem dla pańskich regimentów, gdzie i ja zostałem zredukowany, a większy był wzgląd na pana Berensa, komendanta lwowskiego, niżeli na mnie; święta cierpliwość, niech doktor cieszy się swoim spokojem. Tymczasem bardziej swobodny odbędę podróż rzymską, gdzie (jeżeli Pan Bóg da zdrowie) zobaczę siostrzeńca Waszej Miłości Pana; niechaj na nowo zasłuży się Rzeczypospolitej, skoro ojca jego zasługi ustały. Oby szczęśliwszą Ojczyznę zastał, niżeli się teraz okazuje. [S. 15] Dziękuję przy tym uniżenie za przekazanie tak zobowiązującego listu Jejmości Pani Margrabiny, Dobrodziejki Mojej, na rzecz swego syna, oraz za tak skuteczną rekomendację obojga Ich Państwa. Oryginał zaś, jak Wasza Miłość Pan rozkazał, odsyłam z powrotem, ze zobowiązaniem wiecznej wdzięczności pozostając Waszej Miłości Mojego Miłościwego Pana z serca kochającym bratem i uniżonym sługą [Dopisek na marginesie:] Do Szymanowic poszli [...] do Warszawy [...] dla Rady obwieścił nas w tym samym momencie, Pan Marszałek Wielki Koronny powołuje się tak [...] innych [...] na [...]

[S. 13] Monseigneur Krol Jmć post postcomitiale Senatus Con- silium (na ktorym ia dla słabości zdró- wia bydź niemogłem) varijs studijs distractum, tandem in seram noctem wyiachał do Łowicza, iuż w łasky dwo- ru sese accincturus, non sine magnis scrupulis z occaziey Elbiąskiey Rady (która per deputatos misternie się odprawowała) umbram Reipub[licae] relin- quentibus, na którą extorquebant podpisy J[ch] M[oś]ć Senatorów, ktorych Król Jmć niemal wszytkich sbiedzał, w ktore Jmć Pan W[oiewo]da Krakowski [S. 14] wpadł inconsideratè. Nasz iednak J[aśnie] O[świecony] Woiewoda y Kasztelan Wileń- scy, suspicantes Brandenburszkiey tractatui dotąd manum non apposuerunt. Na samem wyie- zdnym był J[ego] K[rólewska] Dobrodziey z f[un]k- pitem Woyska u Króla Jmci y podał go przeciwko powadze dworiey arbitrio Principis. Woy- ska Saskiego 3400. wen wprowa- dzono cum summo Pańskich Re- gimentow # gdziem y ia Reformir- tem został, y większy był respect na P. Berensa Commendanta Lwo- wskiego niżeli na mnie; patien- tia Sancta, Doctor pace sua fru- at. Interim liberior odprawię o- dnogę Rzymską, gdzie (iezeli da P[an] # praeiudicio [S. 15] P. Bóg zdrowie) obaczę Siostrzeńca WM P[an]a, mereat de novo Rzpltey kiedy Oyca Jego zasługi cessarunt Azali szczesliwszą niżeli się teraz pokazuie zastanie Oyczyznę. Dziękuię przytym uniżenie za communicacyą tak obliguiącego JeyMci Pani Margrabiney Do- brodziejce Moiey Listu in favo- rem Syna swego, oraz za tak skuteczną recommendatią oboyga Jch Państwa. Originat zaś ia- koś WMPan rozkazał odsyłam nazad cum obligatione wie- czney recognoscentiey zostaiąc W[aszeci] M[ego] M[iłościwego] Pana Z serca kochaiącym Bratem y uniżonym sługą [monogram / podpis nieczytelny] [Dopisek na marginesie:] Do Szymanow[ic] poszli saeculo [...] do Warszawy no camum dla Rady obwiescił nas eo ipso momento, P. Marszałek Szałek W[ielki] K[oronn]y allegat tak one inych [...] na [...]