Katalog źródeł

Arnaud informuje wojewodę wołyńskiego o rozmowie z królową Marią Kazimierą na temat pretensji do sufragana oraz o braku nadesłanego do monarchini obszernego listu. Donosi także o stanie zdrowia królowej, niepokojących wieściach ze Lwowa oraz podróży królewiczów z Paryża.

Arnaud informuje Jana Stanisława Jabłonowskiego o planowanym zrelacjonowaniu królowej jego listu oraz o starannym ekspediowaniu przesyłek do Paryża i listu do kanclerzyny wielkiej. W dołączonym bilecie potwierdza, że złożył już relację królowej, podczas gdy ta pisała do kasztelana krakowskiego.

Hrabia de Béthune prosi, aby adresat zadowolił się przy tej poczcie jego dobrą wolą, i zapewnia o swym oddaniu. Powód ograniczenia długości listu pozostaje częściowo nieczytelny.

De Baluze dziękuje wojewodzinie za pamięć wyrażoną w liście jej męża. Przekazuje serdeczne pozdrowienia od chorej markizy de Béthune.

J. G. de Baluze donosi wojewodzie ruskiemu o pogłoskach dotyczących ewakuacji Kamieńca Podolskiego oraz przekazuje wiadomości o śmierci króla Danii i kanclerza Francji. Wspomina także o możliwych nominacjach na urzędy w Paryżu oraz przesyła pozdrowienia od margrabiny de Béthune.

J. G. de Baluze przesyła Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu korespondencję od margrabiny de Béthune oraz doniesienia o zdobyciu hiszpańskich galeonów ze srebrem. Informuje także o niepotwierdzonej wieści dotyczącej rezygnacji elektora Bawarii ze starań o koronę polską na rzecz popieranego przez Francję księcia Contiego.

De Baluze opisuje kłopoty finansowe markizy de Béthune i niepewne informacje o podróży jej synów. Donosi o możliwym uznaniu króla Hiszpanii przez Holandię, powrocie króla do Warszawy i oczekiwaniu na wynik rokowań z carem oraz Szwecją.

Autor cieszy się z przyjęcia pakietu i zapowiada wysyłkę korespondencji do markizy oraz jezuitów. Przekazuje doniesienia o ambasadorach w Wiedniu, przymierzu Portugalii z Hiszpanią i niechęci parlamentu angielskiego do nowych zaciągów.

Autor radzi adresatowi w sprawach podróży, pieniędzy, powozu, służby i prezentów. Zaleca mu pozyskanie francuskiego dworu poprzez uszanowanie monarchy i unikanie krytyki kandydata w dawnej elekcji. Podkreśla pomoc markizy de Béthune.

Autor wyjaśnia milczenie podróżą do Łowicza i brakiem listów markizy de Béthune. Życzy wojewodzinie zdrowia w 1702 roku, zapowiada jej oczekiwany przyjazd i wspomina samotną marszałkową litewską.

J. G. de Baluze dziękuje wojewodzie wołyńskiemu za wspieranie królowej oraz relacjonuje doniesienia o cesarskiej misji dyplomatycznej w Turynie i pogłoskach o pokoju powszechnym. Informuje także o bezskutecznym bombardowaniu Saint-Martin-de-Ré przez flotę aliancką.

Jean-Géraud de Baluze donosi wojewodzie ruskiemu o ekspedycji listów do Paryża oraz przekazuje pismo od pani margrabiny. Zwraca się także z prośbą o stosowanie lżejszego papieru ze względu na wysokie koszty przesyłek pocztowych.

J. G. de Baluze informuje Jabłonowskiego o braku świeżych wiadomości, przesyłając jedynie artykuł z hamburskiej gazety. Składa także adresatowi i jego małżonce powinszowania z okazji nadchodzącego nowego roku.

Autor przypomina rady dotyczące podróży, informuje o weselu kanclerzówny i poleca młodego szlachcica rekomendowanego przez markizę de Béthune. Ponawia niepotwierdzone doniesienie o egzekucji Vaudémonta.

Autor wyjaśnia sprawę niezwróconych listów do markizy de Béthune i zamówienia luster. Relacjonuje wyjazd posła francuskiego do króla w Birżach, pogłoski o powrocie dworu oraz pokoju ze Szwecją i obawy o sytuację wewnętrzną.

De Baluze nie otrzymał nowej poczty, przekazuje więc niepotwierdzone wiadomości o zawieszeniu broni w Holsztynie i losie Vaudémonta. Omawia planowany ślub córki kanclerza i zaprasza adresata do Warszawy.

J. G. de Baluze przesyła Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu wieści o męstwie księcia Sabaudii pod Chiari. Donosi także o śmierci angielskiego króla Jakuba II i uznaniu księcia Walii za jego następcę przez dwór francuski.

De Baluze cieszy się z poprawy relacji adresata z królową. Przekazuje wersję oświadczeń straconych uczestników spisku przeciw Wilhelmowi Orańskiemu, zaczerpniętą z gazety holenderskiej, i broni Jakuba II oraz Francji przed zarzutem współudziału. Wspomina ruchy flot francuskich oraz stan zdrowia króla i odłożony wyjazd dworu na Ruś.

J. G. de Baluze przedstawia wojewodzie wołyńskiemu doniesienia o warunkach traktatu pokojowego między Francją a Sabaudią oraz ocenia jego skutki polityczno-wojskowe. Informuje również o żałobie po zgonie arcybiskupa Kolonii, rozbrajaniu okrętów angielskich i sukcesach korsarzy z Saint-Malo.

Autor cieszy się z powrotu wojewodziny do zdrowia. Wyjaśnia brak korespondencji markizy de Béthune i zapewnia, że jej syn otrzymał pieniądze oraz zamierzał wrócić do Francji.

Markiz de Béthune poświadcza rajcom lwowskim, że kapitan wojsk litewskich Jerzy Luvault de la Gavenne jest jedynym rodzonym bratem i spadkobiercą zmarłego kapitana wojsk koronnych Klaudiusza Luvault de la Chaume. Zwraca się z prośbą o bezzwłoczne przekazanie mu wszelkiego majątku pozostałego po zmarłym.

Markiza prosi zięcia o przyjęcie młodego szlachcica, syna jej niezamożnej przyjaciółki. Chwali jego wychowanie, matematykę i fortyfikacje; młodzieniec interesuje się językami i obcymi krajami. W sprawie ma pośredniczyć pan de Balus.

Markiza odpowiada zięciowi po przedwczesnym porodzie córki i śmierci ich dziecka. Prosi o opiekę i częstsze wiadomości. Opisuje też własne dolegliwości, silną chrypkę i niemożność opuszczenia łóżka.

Markiza de Béthune dziękuje swojemu zięciowi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za list i wyraża wielką radość z jego szczęścia małżeńskiego z jej córką. Zapewnia go o swojej nieustannej macierzyńskiej czułości i przywiązaniu do obojga małżonków.

W odpowiedzi na list z 15 sierpnia markiza chwali uczucia zięcia wobec żony i królowej. Uzależnia pełnię swej życzliwości od ich trwałości; wzywa go do jedności rodziny i popierania interesów królowej.

Radość z powrotu zięcia i porodu córki łączy się z troską o portrety i przesyłki. Markiza prosi o przeciwdziałanie posunięciom korzystnym dla cesarza kosztem Francji oraz listy do pokazania na dworze. Wypomina zięciowi przemilczenie słów królowej na jej temat.

Markiza przesyła list przez Samuela. Po wspólnej stracie prosi zięcia, by łagodził cierpienie królowej oraz okazywał jej wdzięczność i przywiązanie do jej interesów.

Markiza przesyła córce list przez panów de Laforest i Brugere. Prosi o częstsze wiadomości, pozdrawia wielkiego generała, męża i dzieci adresatki. Donosi o zwiększeniu swojej pensji przez króla o 5000 liwrów.

Markiza otrzymała jedyny od wyjazdu list zięcia z Rzymu i przejęła się jego wypadkiem w górach. Nie ma wiadomości od córki; przypuszcza, że mogła urodzić w drodze. Zapowiada przesłanie listu króla i listu de La Tour przez kupców.

Marianna Wielopolska dziękuje wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za okazaną życzliwość oraz wyraża niepokój o zdrowie siostrzenicy. Przekazuje także pozdrowienia od bliskich i zapewnia o niecierpliwym wyczekiwaniu na rychłe spotkanie.

Gabriel Wyhowski informuje wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o odnalezieniu i naprawieniu jego karetki, której odesłanie zablokował jednak pan de Béthune. Prosi również o wsparcie dla brata prowadzącego pertraktacje z chorążym koronnym.

De Villar informuje wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o przesłaniu mu przez zaufanego posłańca listu od pana Duponta. Oferuje również pośrednictwo w odesłaniu odpowiedzi i zapewnia o swojej gotowości do dalszych usług.

J. de Harstall zwraca się do wojewody wołyńskiego Jana Jabłonowskiego z prośbą o wstawiennictwo u jego ojca, kasztelana krakowskiego, w obliczu nieprzychylnych działań i roszczeń finansowych wysuwanych przez księcia kurlandzkiego. Zapewnia przy tym adresata o niezmiennym szacunku i oddaniu dla całego rodu Jabłonowskich.

Markiz d’Arquien wyraża głęboki niepokój z powodu niepomyślnych wiadomości o stanie zdrowia siostrzenicy, przekazanych mu przez kasztelana krakowskiego. Zwraca się z gorącą prośbą do wojewody wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o przysłanie aktualnych wieści na jej temat.

Nadawca informuje Joannę Domicelę Jabłonowską o podróży pani marszałkowej i swojej siostry do Kocka na kilkutygodniowy pobyt. Zachęca adresatkę do zrobienia im niespodzianki i przyjazdu na wspólne spotkanie w połowie drogi.

Anna Dolska przesyła Janowi Jabłonowskiemu oraz jego małżonce wyrazy głębokiego współczucia z powodu śmierci ich syna Franusia, modląc się o boskie ukojenie w ich żalu. List kończy zapewnieniami o pamięci i pozdrowieniami dla pozostałych bliskich.

Anna Dolska martwi się brakiem wiadomości o zdrowiu Jabłonowskich i deklaruje gotowość natychmiastowego przyjazdu, by służyć bratowej pomocą podczas zbliżającego się zimowego połogu. Prosi adresata o przekazanie przewidywanego terminu porodu, aby mogła dostosować plany swojej podróży do Lwowa.

Franciszek Lupis informuje wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego o staraniach w Paryżu zmierzających do odbioru obrazów od malarza de Troy. Wyjaśnia, że z powodu przedłużających się prac artysty oraz świeżości płócien nie mógł ich osobiście zabrać, lecz spodziewa się ich nadesłania z późniejszym transportem.

Anna Potocka zawiadamia wojewodę wołyńskiego Jana Jabłonowskiego, że nie ma za złe szyfrowi zabrania jego rzeczy na swoje statki. Dodaje, że chcąc wyświadczyć mu przysługę, nakazała przetransportować ten ładunek własnymi końmi bezpośrednio do Lwowa.

Michał Sapieha wyraża radość z pomyślnego powrotu do zdrowia wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego i jego małżonki, przesyłając powinszowania oraz ukłony dla kasztelana/wojewody krakowskiego. Wspomina również o własnych uciążliwościach finansowych i nadszarpniętym zdrowiu.

Michał Sapieha pisze z Warszawy do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, prosząc o wywarcie wpływu na kasztelana krakowskiego. Zwraca przy tym uwagę na dramatyczne położenie Rzeczypospolitej, która znalazła się na skraju upadku.

Maria Krystyna Sapieżyna wyraża radość ze szczęśliwego porodu siostry i dziękuje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za życzliwość oraz współczucie wobec prześladowań dotykających dom Sapiehów. Zwraca się także z prośbą o przekazanie przesyłki nadesłanej dla niej przez królową.

Mikołaj Jabłonowski relacjonuje wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu codzienne wydarzenia ze Lwowa, w tym wizytę powracającego z Persji zakonnika oraz wieści o zdrowiu marszałka wielkiego koronnego. Wspomina także o listach od wojewody wileńskiego, wstąpieniu brata kapitana Dąbrowskiego do bernardynów i śmierci sprawcy tumultu w Oleszycach.