Katalog źródeł

Reinhold Bruß informuje Artura Forbesa o odebraniu opóźnionego listu z Krakowa oraz o wysłaniu kordelasa myśliwskiego z dodatkami do ubioru. Dziękuje również za okazane honory i przesyła pozdrowienia od siebie oraz małżonki.

Reingold Bruß tłumaczy zwłokę w korespondencji zajęciami przy wysyłce zboża oraz przekazuje doniesienia o cenach pszenicy i tranów w Gdańsku. Dziękuje za rekomendację do Petera Forbesa, informuje o zamówieniu sukna i życzy udanej sprzedaży wyprawionych przez adresata wołów.

Reingold Bruß tłumaczy Arthurowi Forbesowi powody opóźnienia w uregulowaniu należności i ubolewa nad swą ciężką sytuacją materialną. Błaga o cierpliwość i dyskrecję, aby jego ubóstwo nie wyszło na jaw, obiecując zapłatę natychmiast po zainkasowaniu pieniędzy.

Reingold Bruß prosi Artura Forbesa o wystawienie rekomendacji handlowej u Petera Forbesa w celu uzyskania poręczenia przy zakupie towarów. Donosi również o swoich planach podróży z Warszawy przez Zakroczym do Gdańska oraz przesyła pozdrowienia od Johana Anderssona.

W. S. Burzyński zdaje relację z trudności w uzyskaniu inkwizycji w Lublinie z powodu twardego oporu pana Dobrzańskiego żądającego wypłaty w bitych talarach. Usilnie nakłania Stanisława Głogowskiego do osobistego przybycia na najbliższą kadencję trybunalską w celu ratowania sprawy i zażegnania niebezpieczeństwa.

Król Zygmunt I Stary potwierdza ugodowe orzeczenie komisji królewskiej regulujące wysokość oraz zasady poboru ceł, mostowego, grobelnego i opłat targowych na szlaku ze Lwowa na Wołoszczyznę. Przywilej chroni mieszczan i kupców lwowskich przed samowolnymi i uciążliwymi opłatami, określając taryfy dla poszczególnych miejscowości Rusi i Podola.

Georg Buchan z Gdańska informuje lwowskiego kupca Arthura Forbesa o postępach w przygotowaniu partii sukna oraz wysyłce pończoch, tkanin i śledzi przez miejskiego furmana. Zwraca się z prośbą o instrukcje dotyczące dalszego transportu towarów, ich ewentualnej sprzedaży na poczet długu oraz przekazania części ładunku Jamesowi Buchanowi w Samborze.

Władze miasta Rygi poświadczają ustanowienie przez ryskiego mieszczanina Tilemanna Herseforta pełnomocników do ściągnięcia długu od lwowianina Jana Brody. Jednocześnie proszą radę miasta Lwowa o pomoc prawną dla wierzyciela, aby uniknąć konieczności stosowania aresztu towarów kupieckich.

Semen Białecki przesyła Maciejowi Hayderowi życzenia oraz drobny upominek z Warszawy, donosząc o poprawie stanu zdrowia króla Władysława IV. Informuje również o uroczystym powitaniu królowej Ludwiki Marii Gonzagi w Gdańsku i jej rychłym powrocie na niedzielę Laetare.

Semen Białecki donosi Maciejowi Hajderowi o wieściach dworskich dotyczących rychłego przybycia królowej Ludwiki Marii do Polski oraz planowanych uroczystościach w Gdańsku i Warszawie. Przekazuje także ustalenia z panem Perynem w kwestii rozstrzygnięcia sporu o perły panny Cecylii.

Semen Białecki donosi Maciejowi Hayderowi o wyjeździe syndyka z Warszawy oraz przekazuje rajcy lwowskiemu życzenia pomyślności i zdrowia na nowy rok. Prosi go również o odebranie od swoich domowników kopy solonych ryb, wanny oraz kamienia wyciny na potrzeby gospodarskie.

Semen Białecki relacjonuje pobyt w Lublinie, dziwiąc się wydaniu prawnie bezskutecznego mandatu, przed którym przestrzegali doradcy. Omawia również kwestie majątkowe, w tym kram, zwrot rzeczy panny Curtiej po zmarłej pani Gerardowej oraz rozliczenia finansowe.

Semen Białecki wyraża głębokie oburzenie z powodu roszczeń majątkowych panny Curciej oraz odrzuca jej pretensje do sukcesji, podkreślając prawa swojego syna. Krytykuje również przysłany przez Macieja Hajdera wadliwy kwit na sumę dwóch tysięcy florenów i domaga się sporządzenia poprawnego dokumentu kancelaryjnego zabezpieczającego przed przyszłymi roszczeniami.

Semen Białecki dziękuje rajcy Maciejowi Hayderowi za przysłane do Warszawy wiktuały i odwzajemnia się podarkiem berliczek. Informuje go także o naciskach strony przeciwnej w toczącym się sporze prawnym i konieczności osobistego przybycia rajcy do Warszawy.

Semen Białecki zawiadamia rajcę lwowskiego Macieja Haydera o niespodziewanym zgonie Lorenza Feiera w Warszawie na skutek nieudanego upustu krwi, przez co zmarły nie zdążył sporządzić testamentu. Omawia także bieżące sprawy finansowe, kwestię przekazania funduszy pannie Curticy oraz losy pozostawionego majątku.

Semen Białecki informuje burmistrza Macieja Haydera o niespodziewanych żądaniach majątkowych panny Kurcyi, deklarując chęć zrekompensowania adresatowi wszelkich niedogodności i kosztów związanych z tą sprawą. Donosi również o burzliwym przebiegu lubelskiego sejmiku ziemskiego, nastrojach dotyczących widma wojny oraz o poprawie stanu zdrowia swojej żony.

Simon Białecki przesyła rajcy lwowskiemu Maciejowi Hayderowi pismo od jezuitów, wyjaśniając wcześniejszą zwłokę w wysyłce poszukiwaniem pewnego posłańca oraz nadzieją na osobisty przyjazd adresata do stolicy. Wyraża także troskę o zdrowie Haydera osłabione wielkopostną dietą i krótko wspomina o sprawach urzędowych w Warszawie.

Semen Białecki po raz kolejny ponagla Macieja Haydera o odesłanie pieniędzy należnych pannie Curticy, obawiając się kpin ze strony szwagra oraz grożącego sekwestru. Zapewnia adresata o swojej lojalności i deklaruje, że w całej sprawie postąpi zgodnie z jego wskazówkami.

Semen Białecki dziękuje rajcy Maciejowi Hayderowi za przysłane towary, rozlicza zobowiązania finansowe i zapowiada nadesłanie piwa wareckiego oraz innych podarków. Informuje również o chorobie króla Władysława IV i oczekiwaniu na wieści z Gdańska o królowej.

Semen Białecki wyraża radość z powodu wstąpienia panny Cecylii do zakonu i informuje o przygotowaniu 1200 złotych na jej posag. Prosi o wyznaczenie zaufanej osoby do odebrania gotówki w Warszawie, by jak najszybciej sfinalizować sprawę i uniknąć zarzutów o zwłokę.

Jan Białobrzeski odradza władzom Lwowa zabieganie u króla o prolongatę terminu sądowego, zalecając terminowe stawiennictwo z zaprzysiężonymi zeznaniami poszkodowanych i zgłoszenie oficjalnej protestacji. Deklaruje przy tym gotowość do dalszej pomocy miastu oraz informuje o odesłaniu dokumentów procesowych.

Jan Białobrzeski informuje władze Lwowa o pomyślnym wstawiennictwie u pana krakowskiego i przesyła rajcom wydane po ich myśli uniwersały. Upewnia także adresatów o braku pozwów przeciwko nim oraz deklaruje swą stałą życzliwość i pomoc.

Jan Białobrzeski informuje lwowskiego syndyka Andrzeja Wacławika o zuchwałym postępowaniu pana Tańskiego i radzi, aby rajcy miejscy wystosowali oficjalne poświadczenie wyjaśniające całą sprawę. Apeluje także o jak najszybsze wyznaczenie obrońcy w toczącym się sporze.

S. Białobrzeski dziękuje Magistratowi lwowskiemu za przysłane ryby i odnosi się do propozycji objęcia miejskiej plenipotencji w Warszawie. Wyraża gotowość podjęcia się tej funkcji, zaznaczając jednak, że proponowana pensja roczna jest zbyt niska, i dopytuje o dodatkowe gratyfikacje za prowadzenie spraw sądowych.

Christian Weiß prosi Arthura Forbesa o wydanie przechowywanej paczki Jacobowi Marlinowi dopiero po pobraniu od niego należności 43 talarów rzeskich. Autor instruuje adresata, aby odebrane pieniądze przekazał wskazanemu pośrednikowi.

Friedrich Weiß potwierdza uregulowanie rachunku przez pana Ebmüllera na kwotę 292 talarów oraz informuje o wysłaniu zamówionych towarów, w tym jedwabnych tkanin terzanella. Załącza stosowne rozliczenia, oferuje na sprzedaż szafran i deklaruje gotowość do dalszych transakcji przed jarmarkiem św. Michała.

Burgrabia zamku lwowskiego Andrzej Jordan Zakliczyński zwraca się do burmistrza Mikołaja Boima w związku ze skargą kanonika na cieślę, który porzucił powierzone mu prace ze szkodą dla zamku. Prosi miejskiego urzędnika o ujęcie niesumiennego rzemieślnika i osadzenie go w ratuszu.

Rektor dziękuje magistratowi za życzenia. Kandydat Belli powinien jeszcze doskonalić wykształcenie; rektor wolałby wysłać inną osobę, ale zgodzi się, jeżeli miasto podtrzyma wybór. Chwali utrzymywanie szkoły akademickiej.

Ksiądz Waluniecki wzywa Samuela Stana do bezzwłocznego sfinalizowania sprawy w bieżącym tygodniu z uwagi na jego własne bezpieczeństwo, mimo wcześniejszej zgody biskupa przemyskiego na odroczenie terminu. Apeluje o jego przybycie do Brzozowa lub wystawienie prezenty, sugerując powierzenie jej polecanemu kaznodziei sanockiemu, księdzu Kuligremcowi.

Król Zygmunt I zezwala władzom Lwowa na pobieranie opłaty w wysokości pół grosza od każdego wozu uchodźców chroniących się w mieście przed najazdami wroga. Uzyskane środki mają pokryć koszty oczyszczania miasta z błota i nieczystości oraz naprawy murów, wałów i fos miejskich.

Wójt Jarosławia zawiadamia o udzieleniu satysfakcji rzemieślnikowi skarżącemu się na czeladź. W postscriptum prosi prezydenta Lwowa o tekst ustawy dotyczącej wartości obiegowej monety i obiecuje wzajemną pomoc.

Konstanty Wapowski prosi wojewodę ruskiego Jana Jabłonowskiego o wstawiennictwo u kasztelana krakowskiego w sprawie objęcia chorągwi wakującej po kasztelanie chełmskim. Przypomina o wcześniejszych obietnicach oraz deklaruje dożywotnią wdzięczność i gotowość do wiernej służby.

Konstanty Wapowski wysyła do Jana Jabłonowskiego posłańca z propozycją warunków ustalenia ceny pomierzonych dóbr. W dopisku dopytuje wojewodę o wiedzę na temat ukrytych zamiarów i wrogich kroków elektora brandenburskiego wobec Rzeczypospolitej.

Konstanty Wapowski wyraża wdzięczność wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu za okazaną łaskę i protekcję. Deklaruje dożywotnią wierność oraz gotowość do odwzajemnienia się usługami wraz z całą swoją rodziną.

Konstanty Wapowski prosi wojewodę ruskiego Jana Jabłonowskiego o ponowienie nakazu wydania zbiegłego poddanego ze wsi Lacka Wola na rzecz wojskiego żydaczewskiego. Poprzednie polecenie w tej sprawie zostało wstrzymane przez chorążego krakowskiego w wyniku mylnych skarg tamtejszych włościan.

Konstanty Wapowski rekomenduje wojewodzie ruskiemu swego syna, starostę brzeźnickiego, starającego się o zatwierdzenie na porucznikostwo w chorągwi ojca. Prosi również o poparcie nominacji oficerskiej dla pana Wujakowskiego oraz deklaruje zwerbowanie doborowych ludzi do swojej jednostki.

Konstanty Wapowski informuje wojewodę ruskiego Jana Jabłonowskiego o zamiarze wybędania nastrojów szlachty przed zwołaniem sejmiku oraz o intrygach politycznych i niezatwierdzeniu przez króla punktów komisarzy. Zapewnia adresata o swojej niezmiennej lojalności i przekonuje o konieczności doprowadzenia sejmiku do skutku przed zbliżającym się sejmem walnym.

Konstanty Wapowski popiera stanowisko wojewody dotyczące potrzeby uchwalenia jednoznacznej deklaracji województwa na sejmiku w obliczu dążeń kardynała i Sapiehów do zawarcia porozumienia. Zapowiada, że szczegóły swoich opinii przedstawi ustnie adresatowi jego syn, podczaszy.

Konstanty Wapowski porusza kwestię obsady wakujących chorągwi wojskowych, wyrażając nadzieję na protekcję wojewody przy kolejnych nominacjach. Dziękuje także za przysłane wiadomości o ruchach nieprzyjaciela i prosi w imieniu swoim oraz zebranej szlachty o dalsze doniesienia z teatru działań.

Konstanty Wapowski negocjuje z wojewodą ruskim Janem Jabłonowskim warunki kupna majątku Laski, kwestionując podniesienie wcześniej ustalonej sumy. Deklaruje zapłatę trzydziestu pięciu tysięcy złotych oraz oferuje dożywotnią wierność i usługi w zamian za ustępstwo ze strony magnata.

Warszycki zapewnia wojewodę wołyńskiego o pamięci i gotowości służby. Wspomina sejmik opatowski i cześnika, który przekazał pozdrowienia; dopisuje ukłony dla pani koronnej.

Michał Warszycki przesyła wojewodzie wołyńskiemu powinszowania z okazji świąt Bożego Narodzenia, życząc mu zdrowia, pomyślności oraz najwyższych zaszczytów w Rzeczypospolitej. Prosi zarazem o podtrzymanie dawnej życzliwości i deklaruje gotowość do oddawania dalszych przysług.

Stefan Wasilkowski zawiadamia porucznika Wojciecha Smolnickiego o swoim wyjeździe i instruuje go w kwestii przesyłania korespondencji drogą pocztową. Porusza również bieżące sprawy pułkowe, likwidację zasług oraz kwestie rozliczeń finansowych z towarzyszami.

George Wastÿ dziękuje Arthurowi Forbesowi za pomoc w sprawach miasta Jarosławia i powierza mu misję odebrania we Lwowie pieniędzy z dwóch weksli od Aleksandra Bayly'ego. Informuje również o handlowym zastoju oraz o śmierci i pogrzebie Andrzeja Pettendricha.

George Wast potwierdza odebranie korespondencji i dziękuje Arthurowi Forbesowi za zaangażowanie w sprawy miejskie. Życzy mu powrotu do zdrowia dzięki zażywanym lekom i wyraża nadzieję na rychłe spotkanie.

George Wast informuje Arthura Forbesa o doręczeniu miastu Jarosław mandatu królewskiego w sprawie ich interesów oraz o zwłoce władz miejskich w udzieleniu odpowiedzi. Prosi o podjęcie kroków prawnych, wstawiennictwo u starosty wiskiego i działania na dworze królewskim.

George Wast zawiadamia lwowskiego kupca Arthura Forbesa o wysłaniu z Gdańska skrzyni białych czarek za pośrednictwem woźnicy Kazimierza na zlecenie pana Seylera. Prosi o odebranie przesyłki w należytym stanie oraz uregulowanie należności za jej transport.

Ferdinand Engelhardt informuje Roberta Forbesa o wysyłce sukna przez Wieruszów do Jarosławia oraz o bieżącej korespondencji kupieckiej. Omawia także kwestie odbioru gotówki, terminy płatności długów i trudności z pozyskaniem weksli przed jarmarkiem lipskim.

George Wasto informuje Arthura Forbesa o negocjacjach handlowych w Jarosławiu, cenach lokalu oraz wysyłce sukna przez Szczebrzeszyn do Warszawy. Prosi także o pomoc, wystawienie plenipotencji i interwencję u komendanta w celu wyegzekwowania i aresztowania należnych mu pieniędzy.

Peter West informuje z Warszawy Arthura Forbesa o przebiegu spraw prawnych przed sądem marszałkowskim i grodzkim oraz o wyjeździe stron do Krakowa. Relacjonuje również kwestie podatkowe, sporne rozliczenia z Lądkiem oraz zabiegi o zawarcie ugody przed jarmarkiem.