Katalog źródeł

Burkhart dziękuje Forbesowi za troskę i rekomendację. Wspomina zmarłego ojca i sprawę kondycji (zajęcia); dokładny etap jej objęcia pozostaje niepewny.

Burkhart dziękuje za troskę i polecenie doktorowi. Wspomina poszukiwanie innej kondycji, otrzymane 40 jednostek pieniężnych oraz prosi o dalszą informację i rekomendację.

Burnett prosi Forbesa o mediację między Johnem Lithgowem a Johnem i Godfriedem Bellami. Relacjonuje bójkę i groźbę dalszej zniewagi jako zasłyszane wiadomości; zaleca ugodę oraz poufność.

Burnett skarży się na brak zwrotu pożyczki 292 sztuk monety przez Williama Thomsona. Zapowiada zlecenie słudze Jamesowi zajęcia należności, jeśli dłużnik nie zapłaci w ciągu tygodnia lub dwóch; wspomina powszechny brak pieniędzy.

Autor przesyła adresatowi 150 florenów za pośrednictwem innej osoby; drugie 150 florenów przekazał osobie trzeciej na zakup lub obrót [określenie niepewne]. Potwierdza otrzymanie srebrnej szpady. Nazwiska pośredników i dalsze szczegóły rozliczeń pozostają częściowo nieczytelne.

Weiß omawia rozliczenie rachunku, przesłanie zamówionych towarów i oddzielne opakowanie pięciu sztuk towaru. Prosi o dalsze zlecenia na targi świętomichalskie. W dopisku występuje szafran i nie w pełni odczytana cena.

Registrator prosi o potrącenie 34 złotych z należności wypłacanej przez kasę Lwowa Herszce Lachmanowiczowi. To zaległa opłata za wypisy i uwierzytelnienia; po otrzymaniu pieniędzy obiecuje pokwitowanie.

Wasilkowski zawiadamia o pożegnaniu rotmistrza, prosi o ochronę reputacji i wskazówki dotyczące dokumentów oraz rozliczeń towarzyszy. Wspomina chorobę i odradza przedwczesny wybór deputatów.

Autor zaprasza na swój ślub z Dorotheą Braun, córką zmarłego gdańskiego rajcy Daniela Brauna, wyznaczony na 5 stycznia. Zaproszenie z 30 XII 1665 skierowano do Jacoba Barenhama [?] w Krakowie.

List opisuje kolejne starania w sprawie mandatu i ponoszone koszty. Autor wspomina wypłatę 28 oraz 12–15 jednostek pieniężnych, korespondencję z Krakowem i spór proceduralny; szczegóły wymagają kontroli.

West pisze do Forbesa o korespondencji, podróży do Gdańska i staraniach o mandat. Wymienia wypłaty oraz kłopoty z załatwieniem spraw; wiele szczegółów rozliczeń pozostaje nieodczytanych.

Burmistrz zaprasza rajców na drugą po południu do ratusza, aby zgodnie ze zwyczajem pojednać się przed spowiedzią wielkanocną. Przeprasza za ewentualne urazy i przekazuje list podczaszego koronnego.

Burmistrz zwołuje naradę: wizyty u dostojników, relacja ablegata z Warszawy, roszczenia Augustynowicza, komisja skarbowa, wybory, podatki i kolekta dla zniszczonego kościoła oraz kolegium w Królewcu.

Zaproszenie na naradę obejmuje Boże Ciało, komisję i sejm warszawski, miejskie finanse, kontrakt na Skniłówek, postrzelenie czeladzi przez podoficera, zalegające sądy oraz sprawy jezuitów i kamienicy.

Wentoun prosi Forbesa o zapisanie Browninga jako dłużnika w związku z przekazem przez R. Brussa. Kwota i część dalszej instrukcji pozostają niepewne. List wysłano z Zamościa do Rzeszowa.

Anna Wentonowa informuje o przesłaniu Forbesowi 300 zł przez Bela i 500 zł przez drugiego pośrednika. Prosi o zapisanie otrzymanych sum na jej rachunku i zapowiada szybkie odesłanie reszty.

Wielopolski prosi burmistrza o pomoc urzędnikowi komory w odzyskaniu należności od lwowskich obywateli i kupców. Podkreśla interes skarbu i trudności wierzyciela z powodu zawiedzionych terminów zapłaty.

Wielopolski prosi władze Lwowa o pomoc w rozliczeniu należności Wacława Woyzika [?]. Zapłata ma nastąpić proporcjonalnie, pod warunkiem rzeczywistego podpisu i należytego rachunku, bez przewlekłej egzekucji.

Autor domaga się należnej zapłaty i prosi o interwencję. Ostrzega, że miasto może ponieść skutki egzekucji, a on sam koszty. W dopisku wspomina należność i jej wyegzekwowanie.

Ksiądz Stanisław Witwiński dziękuje rajcy Hayderowi za wyprawienie w drogę. Poniżej potwierdza dług 195 złotych wobec rajcy. Dokument nie potwierdza spłaty.

Zaproszenie ławników na naradę jutro o 14:00: przyszłe obciążenia kamienic sprzedanych Żydom przez jezuitów, odzyskanie akt po Łaskowskim i zakwestionowany kontrakt dotyczący kapliczki cechu szewców.

Fragmentaryczny list do Franciszka Głogowskiego o braterskiej życzliwości i przysłudze. Okładka jednostki wspomina pożyczenie strzelby; treść wymaga dalszego odczytu.

Autor przytacza pogłoskę i wiadomość starosty grabowieckiego o Malborku, ludziach i sprzęcie wojennym. Wspomina marsz pod Zawichost oraz przejazd wojewody bełskiego przez Niemirów.

Prośba dotycząca strzelby do obrony; wzmianki o Sokalu i sprawie prawnej. Autor przesyła uszanowanie Janowi Głogowskiemu. Tekst w znacznej części nieodczytany.

Wojakowski prosi o podtrzymanie przychylności wojewody i pośrednictwo w bliżej nieodczytanej sprawie majątkowej. Poleca swoje służby oraz przekazuje pozdrowienia od żony.

Gawroński chce objąć w bezpośrednie posiadanie grunt omawiany wcześniej z Dudkiem. Prosi o przygotowanie i przekazanie kontraktu emfiteutycznego oraz oferuje pokrycie kosztów przyjazdu adresata.

Kupiec pisze Forbesowi o trudnym rozliczeniu z Gordonem, sprzedaży towarów i planowanym wyjeździe do Lublina. Prosi o towar oraz odzyskanie należności i przesyła ukłony Robertowi Forbesowi.

Harstall zabiega o obronę reputacji i wypłatę sumy objętej asygnatą. Zarzuca księciu Kurlandii starania o jej zajęcie i wezwanie do rozliczenia; wymienia też majora, który opuścił księcia.

Autor prosi wojewodę o pomoc w sporze z księciem Kurlandii. Otrzymał wezwanie do Lwowa na 22 stycznia następnego roku i chce przedstawić dowody przeciw zarzutom oraz zachować życzliwość hetmana.

Giedymin prosi porucznika o krótkotrwałe pożyczenie pancerza i elementów uzbrojenia. List nie podaje celu użycia ani daty; rok 1698 pochodzi z okładki.

Gordon nie uregulował należności za zakupione u Forbesa towary. Autor odpiera przypisywanie mu odpowiedzialności; wspomina Kraków i rozliczenie z Albertem, sługą Forbesa.

Giernowa przedstawiła kapitanowi Barklemu weksel Forbesa. Zapowiada przekazanie odebranych pieniędzy Piotrowi Forbesowi w Gdańsku i powiadomienie adresata pocztą.

Giernowa potwierdza odbiór 851 tynfów od Barklego. Pozostałą sumę ma otrzymać później; omawia możliwą wypłatę w talarach po 3 złote 16 groszy i obawę przed stratą.

Giernott żąda zabezpieczenia i spieniężenia majątku zmarłego Jana Liebschwagera. Prosi o ochronę zagranicznego wierzyciela i powołuje się na reputację polskiego handlu.

Towary kosztowały 624 talary 21 groszy; po odjęciu 327 talarów pozostawało 297 talarów 21 groszy. Dostawę datowano na 27 lutego 1737.

Giller rozlicza towary dla Głogowskiego: atlas za 52 zł, adamaszek za 17 zł i pozostałe wino za 30 zł; razem 99 zł. Fragment dotyczący wysyłki pozostaje częściowo nieodczytany.

Kapitan prosi władze Lwowa o zwłokę dla Jaskiewicza, którego sklep zapieczętowano. Powołuje się na jego obietnicę zapłaty w ciągu kilku dni i prosi, by przyjęto takie rozwiązanie.

Autor omawia rozliczenie administracji i prosi brata o wysłuchanie rachunku Bazylego. Bazyli twierdzi, że chłopi omal go nie zabili; autor wyraźnie temu nie dowierza.

Głogowski prosi Potockiego o poparcie rozporządzenia testamentowego w sporze przed Trybunałem Koronnym. Powołuje się na prawa swego rotmistrza i wcześniejsze rozdysponowanie majątku.

Autor protestuje przeciw przejęciu kamienicy Katarzyny Piergiewiczowej przez cesję długu. Powołuje się na konstytucję 1678 r. i żąda zwrotu nieruchomości do obrotu miejskiego za odpowiednią cenę.

Godlewski przekazuje władzom Lwowa suplikę Giergiewiczowej i kopię pisma do starosty błońskiego. Prosi o rozpatrzenie sprawy; załącznik dotyczy przejęcia kamienicy i praw miasta.

Stolnik ponawia prośbę do prezydenta Lwowa o deputatów do wyceny pustych gruntów przy kamienicy. Skarży się na wielokrotne bezskuteczne podróże i utratę czasu potrzebnego gospodarstwu.

Autor informuje Forbesa o śmierci piekarza, pozostawionym depozycie i rozliczeniach kasztelana. Omawia także handel solą i trudności wiązane z Tatarami.

Hodschon prosi zięcia Forbesa o wydanie Jonaszowi dwóch pak sukna, sprzedaż pozostałego czerwonego półszkarłatu i bezpieczne rozliczenie pieniędzy przez pułkownika Salkina.

Gordon relacjonuje rozmowy z kanclerzem i podskarbim. Prosi o dokumenty procesowe, pełnomocnictwa dla posłów i wyjaśnienie skargi karmelitów trzewiczkowych.

Doniesienia o zarazie wstrzymują podróż Gordona. Opisuje miejskie środki ostrożności, dalsze sprawy skarbowe Lwowa i konieczność pozyskania przychylności podskarbiego.

Gordon prosi pisarza Lwowa o kilka dni zwłoki w spłacie 130 zł. Przewiduje rozliczenie tej sumy przez doktora na podstawie asygnacji, po otrzymaniu należnej kwoty.

Gordonowa wyznacza wierzycielom męża termin 16 kwietnia 1692 na odbiór pozostałych towarów i dokumentów wierzytelności. Prosi Forbesa o przyjazd lub pełnomocnika.

Elżbieta Gordonowa skarży się na nacisk wierzycieli męża. Twierdzi, że oddała nawet darowane jej kosztowności, i prosi Forbesa o pozostawienie środków na życie z dziećmi.

Gregory prosi o przesłanie własnoręcznego dokumentu Forbesowi w związku z planami wyjazdu do Gdańska i obiecuje zapłatę. Usprawiedliwia opóźnienie nieściągalnymi wierzytelnościami, wskazując Bella i Thomsona jako źródła potwierdzenia.