Katalog źródeł

Rafał Bojm relacjonuje trudności związane z konwojowaniem miejskich pieniędzy przez Jarosław do Rzeszowa oraz informuje o konieczności wręczenia podarunku pułkownikowi Hornowi w zamian za eskortę chroniącą przed Wołochami. Zapowiada dalszą drogę do Rzeszowa w celu uzyskania dyspozycji i glejtu od generała Stenbocka, dodając bieżące pogłoski o ruchach wojsk.

Rafał Boym donosi władzom Lwowa o przybyciu do Jaworowa i zebranych wieściach o stacjonowaniu generała Horna w Jarosławiu oraz jego planowanym marszu na Sambor. Uspokaja rajców co do bezpośredniego zagrożenia miasta i zapowiada nadesłanie dalszych wiadomości po osobistym spotkaniu ze szwedzkim dowódcą.

Rafał Boym donosi władzom Lwowa o przybyciu do obsadzonego przez Szwedów Jarosławia i zatrzymaniu miejskiego posłańca przez podpułkownika Horna. Informuje o bezowocnych rokowaniach w sprawie kontrybucji oraz o wysłaniu kuriera do generała Stenbocka po zgodę na rozliczenie pieniędzy na miejscu.

Borowski odpowiada syndykowi Frankowi w sprawie zaległych należności z kamienicy Sakrochowskiej. Kwestionuje rozliczenie i zwłokę miasta, proponuje ugodę z odsetkami 5%, zapowiadając dochodzenie roszczeń w razie odmowy.

Branicki dziękuje magistratowi za życzenia świąteczne i zapewnia o zainteresowaniu jego pomyślnością.

Obok życzeń noworocznych Branicki przypomina obowiązek ochrony miasta przez garnizon i informuje o ponowieniu rozkazów komendantowi.

W odpowiedzi na skargę miasta nadawca zapowiada starania o rozkaz przeprowadzenia dochodzenia dotyczącego przemocy chorążego Koca.

Branicki wyznacza komisję wojskową do sporu miasta z chorążym Kocem. Żąda kwater w obrębie murów, także przy ulicy Żydowskiej, mimo zwolnień.

Branicki żąda sprecyzowania, w jaki sposób komendant chroni Żydów ze szkodą dla magistratu i jakie dodatkowe polecenie ma otrzymać.

Branicki popiera warszawskiego obywatela Bartscha w sprawie sukcesji i szkody handlowej przeciw lwowskiemu rajcy Nuszczyńskiemu po kasacji mandatów przez sąd asesorski.

Linchowie skarżą się na zaległość kupca Ignacego: trzy tysiące kilkaset czerwonych złotych. Branicki prosi o ugodę lub sądowe zadośćuczynienie.

Branicki dziękuje władzom Lwowa za świąteczne życzenia i życzy im pomyślności od nowo narodzonego Pana.

Branicki odpowiada na skargi miasta na garnizon. Omawia przemoc wobec dwóch Ormian, skargę na kadeta Radziejowskiego i konieczność dowodów przed ukaraniem.

Branicki dziękuje za pamięć i życzenia z okazji nowego roku oraz odwzajemnia życzenia pomyślności.

Brodzicki przekazuje pochwałę wojewody bełskiego za opór Lwowa wobec nieprzyjaciela i radzi podziękować mu wizytą. Prosi też o sprawiedliwe rozpatrzenie krzywdy poddanych z Żurawki [?], poleconych przez tego wojewodę.

Karmelita Walenty prosi prezydenta Lwowa o urzędowe wydanie rzeczy i papierów Górskiego przechowywanych u Herbuta. Szabla pozostaje sporna z powodu roszczenia o jeden złoty; zakonnik obiecuje pokwitowanie odbioru.

Registrator prosi o potrącenie 34 złotych z należności wypłacanej przez kasę Lwowa Herszce Lachmanowiczowi. To zaległa opłata za wypisy i uwierzytelnienia; po otrzymaniu pieniędzy obiecuje pokwitowanie.

Wójt Jarosławia zawiadamia o udzieleniu satysfakcji rzemieślnikowi skarżącemu się na czeladź. W postscriptum prosi prezydenta Lwowa o tekst ustawy dotyczącej wartości obiegowej monety i obiecuje wzajemną pomoc.

Wapowski opisuje spór o asygnację obciążającą przemyską synagogę oraz zatrzymanie Żydów pod zarzutem kradzieży koni. Prosi wojewodę o ochronę i przedstawia własną ocenę postępowania sądowego.

Konstanty Wapowski wyraża wdzięczność wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu za okazaną łaskę i protekcję. Deklaruje dożywotnią wierność oraz gotowość do odwzajemnienia się usługami wraz z całą swoją rodziną.

Konstanty Wapowski prosi wojewodę ruskiego Jana Jabłonowskiego o ponowienie nakazu wydania zbiegłego poddanego ze wsi Lacka Wola na rzecz wojskiego żydaczewskiego. Poprzednie polecenie w tej sprawie zostało wstrzymane przez chorążego krakowskiego w wyniku mylnych skarg tamtejszych włościan.

Konstanty Wapowski negocjuje z wojewodą ruskim Janem Jabłonowskim warunki kupna majątku Laski, kwestionując podniesienie wcześniej ustalonej sumy. Deklaruje zapłatę trzydziestu pięciu tysięcy złotych oraz oferuje dożywotnią wierność i usługi w zamian za ustępstwo ze strony magnata.

Peter West informuje z Warszawy Arthura Forbesa o przebiegu spraw prawnych przed sądem marszałkowskim i grodzkim oraz o wyjeździe stron do Krakowa. Relacjonuje również kwestie podatkowe, sporne rozliczenia z Lądkiem oraz zabiegi o zawarcie ugody przed jarmarkiem.

Peter West informuje Arthura Forbesa o bieżących rozliczeniach finansowych, planowanym przekazaniu funduszy przez Żydów panu Kuntzowi oraz wysyłce wina do Gdańska. Donosi również o toczących się sprawach prawnych, zatargach ze starostą rawskim, zabójstwie u podskarbiego oraz odroczeniu prac kancelarii.

Po niepunktualnym zebraniu deputowanych przedstawiciel urzędu fiskalnego grozi rezygnacją i skargą do kolegium skarbowego. Wemmer zwołuje spotkanie u syndyka, by uniknąć nagany.

Wessel odpowiada na życzenia noworoczne. Uważa wcześniejsze uniwersały za wystarczające wyjaśnienie ogłoszonej redukcji i zapowiada załączenie dekretu Trybunału Piotrkowskiego.

Wielopolska prosi o ulgę w hibernie starostwa nowotarskiego, obciążonego już trzema chorągwiami i czwartą zapowiedzianą. W dopisku przekazuje doniesienia o zatrzymywaniu Polaków we Francji.

Arcybiskup prosi magistrat o sprawiedliwe rozpatrzenie skargi Stanisława Rozesłanka na wykonawców testamentu jego brata i o ochronę przed dalszymi roszczeniami.

Winnicki przedstawia spór z metropolitą Załęskim o archimandrie w Walawie, Dermaniu i Dubnie. Prosi wojewodę o wstawiennictwo u nuncjusza po wniesieniu apelacji; praw do beneficjów nie rozstrzyga sam list.

Wiśniowiecki zarzuca magistratowi sprzeciw wobec uzgodnień z metropolitą i bazylianami. Prosi o załatwienie sporu, przypominając o przyjaźni i własnym udziale w porozumieniu.

Nowo mianowany wojewoda ruski prosi magistrat, by nie wzywał przed swój sąd spraw Żydów należących do jego jurysdykcji. Zapewnia zarazem miasto o swojej opiece.

Zaproszenie ławników na naradę jutro o 14:00: przyszłe obciążenia kamienic sprzedanych Żydom przez jezuitów, odzyskanie akt po Łaskowskim i zakwestionowany kontrakt dotyczący kapliczki cechu szewców.

Autor broni się przed zarzutem zaniechania: odmówił kwater saskim żołnierzom, a polecenie sporządzenia wykazów szkód otrzymał po terminie. Nadal szuka sposobu przekazania hyberny.

Wojciech Włoszkiewicz informuje władze Lwowa o doręczeniu pełnomocnictwa panu Taralskiemu oraz o planowanych działaniach prawnych przed sądem asesorskim w sprawie pana Kupińskiego. Zabiega o formalne wstrzymanie procesu do czasu przybycia pana Nuszczyńskiego do Warszawy.

Odpis interwencji do hetmana: zarzut siłowego zajmowania kamienic przez starostę błońskiego i powołanie konstytucji z 1678 r. chroniącej jurysdykcję miejską.

Spadkobiercy Józefa Szynoffa skarżą doktora Franchiego o zatrzymywanie pieniędzy. Biskup zaleca magistratowi doprowadzenie do wypłaty, w razie potrzeby sądownie.

Biskup pisze do starosty błońskiego w sprawie egzekucji dotyczącej kamienic i ochrony miejskiej jurysdykcji. Środkowa klauzula prawna wymaga dalszego odczytu.

Biskup zwraca się do wojewody podolskiego o powściągnięcie syna. Radzi miastu prosić hetmana o użycie garnizonu oraz porozumieć się z arcybiskupem.

Biskup wysyła interwencje do hetmana wielkiego koronnego i starosty lwowskiego. Magistrat otrzymuje kopie i ma równolegle wykonywać swoje obowiązki.

Odpis listu do starosty lwowskiego: prośba o ochronę miasta, powstrzymanie nadużyć i zachowanie prawnie określonych granic jurysdykcji.

Odpis interwencji do wojewody podolskiego o ojcowskie napomnienie syna, zaprzestanie przemocy wobec Lwowa i zadośćuczynienie za krzywdy.

Biskup przesyła odpowiedź starosty błońskiego, omawia niezaspokojone roszczenia wierzycieli i wskazuje drogę sądową jako sposób odzyskania kamienicy.

Wodzicki popiera odstąpienie Ponińskiemu gruntu miejskiej woskobójni. Powołuje się na królewski reskrypt i możliwość znalezienia innego miejsca.

Rekomendacja kupca Hampla z Warszawy do prowadzenia miejskich rozrywek. Autor wskazuje korzyści z napływu gości: najem domów, handel i sprzedaż żywności.

Po interwencji dworu z Drezna biskup żąda wykonania trzech wyroków zapłaty długu. Zwraca uwagę na przejęty spadek i grozi konsekwencjami opóźniania egzekucji.

Administrator prosi o przywrócenie wyrębu w lasach miejskich dla dworu szpitalnego i poddanych Malechowa. Opisuje szkody przypisywane sąsiedniej wsi i spór o grunt.

Woleński prosi o wydanie Grzegorza, ślusarza zbiegłego z prac dla fortecy i garnizonu w Brodach. Rozpoznany we Lwowie przez podoficera Tręmbeckiego, przebywa w więzieniu ratuszowym. Datownik15V, okładka13V1739.

Po niedawnej żałobie Gałecki zaprasza magistrat na wesele z Rozalią Dzieduszycką, kasztelanką lubaczowską. Uroczystość zapowiada na14 lutego na Zamku Warszawskim, z poparciem króla i królowej.

Hankiewicz opisuje zabiegi przy sprawach Haidera, rozmowy z sekretarzem królewskim i kanclerzem. Prosi o środki na potrzebne wydatki i odpiera krążącą o adresacie nieżyczliwą opinię.

Autor relacjonuje zapytanie kanclerza o przyjazd Haidera. Sugeruje osobiste stawiennictwo dla obrony spraw i wspomina osoby działające po stronie przeciwnej.