Katalog źródeł

Autor omawia sprawę wymagającą dalszych działań prawnych; tekst zawiera łacińskie terminy dotyczące postępowania i wzmiankę o zeznaniu/świadectwie. Szczegóły sprawy są tylko częściowo czytelne. Zakończenie datowane jest w Malborku 20 lutego 1703 r.

Tekst wyraźnie porusza temat choroby i zdrowia, jednak konkretny przebieg sprawy pozostaje częściowo nieczytelny. Datownik wskazuje 13 stycznia 1703.

Autor omawia sprawę generała i kwestie sądowe; widoczne są odniesienia do wyroku i prawa, ale część zdań jest nieczytelna. Datownik na s. 46 podaje 9 listopada 1701.

List do wojewody ruskiego porusza sprawy publiczne i działania urzędowe; na s. 22 da się rozpoznać wzmianki o podatku i sejmie. Szczegółów nie można pewnie odtworzyć, a datownika nie odczytano.

Autor wyjaśnia, że nie miał nowego tematu do pisania, lecz napływające wiadomości skłoniły go do odpowiedzi; wspomina korespondencję i sprawy adresata. Tekst na s. 70–72 jest miejscami nieczytelny. Datownik wygląda na 24 lipca 1700 r.; nazwę miejscowości odczytuję niepewnie jako Heilsberg.

List wspomina generała B(e)ulskiego/Bulskiego, urząd malborski oraz sprawy wojskowe i publiczne; dokładne nazwiska i część argumentacji są niepewne. Końcowy datownik podaje 23 kwietnia 1701; miejsce wygląda na Heilsberg, ale odczyt jest niepewny.

Autor pisze do wojewody ruskiego; częściowo czytelny tekst odnosi się do sprawy urzędowej i korespondencji. Datownik końcowy można odczytać jako 18 stycznia 1703 r.; miejscowość pozostaje niepewna.

W liście do wojewody ruskiego można odczytać odniesienia do generała malborskiego, urzędów i spraw wojskowych. Szczegółów nie da się pewnie odtworzyć; datownika nie odczytano.

Autor wyjaśnia, że nagła niedyspozycja zdrowia przeszkodziła mu w działaniu lub przybyciu, i wspomina o sprawach urzędowych oraz korespondencji. Końcowa data jest czytelna: 19 lutego 1701; miejsce odczytane niepewnie.

Autor wspomina o sejmikach i działaniach podejmowanych w sprawach publicznych; prosi lub zaleca adresatowi dalsze czynności. Szczegóły są częściowo nieczytelne. Datownik podaje 18 listopada 1702.

Zachowany tekst zawiera kilka czytelnych, lecz niepewnych fragmentów. Podpis może zawierać imię Franciszek; nie można potwierdzić odczytu „Antoni Ruski” ani ustalić meritum listu.

Autor zwraca się do wojewody ruskiego i opisuje sprawy wymagające rozstrzygnięcia; w czytelnym fragmencie pojawiają się łacińskie terminy dotyczące prawa lub procedury oraz prośba o życzliwe rozpatrzenie. Datownik podaje Zamość, 24 lutego 1703 r. Szczegóły meritum pozostają częściowo nieczytelne.

Anna Zamoyska prosi wojewodę ruskiego o interwencję w sprawie dotyczącej jej i rodziny; widoczna jest prośba o poparcie i zwrócenie się do osób lub urzędu, lecz szczegóły pozostają nieczytelne. Datownik odczytuję jako Zamość, 23 marca 1695 r.

Autorka zwraca się do wojewody ruskiego i omawia powinności oraz dalsze działania dotyczące sprawy. W tekście widoczne są odniesienia do obowiązku i rozstrzygnięcia sprawy, lecz część szczegółów jest nieczytelna. Podpis Anny Zamoyskiej i datownik wskazują Zamość, 6 października 1701 r.

Anna Zamoyska zwraca się do wojewody ziem ruskich w sprawie dotyczącej jej rodziny oraz zobowiązań i dalszego postępowania. Tekst zawiera prośbę o zajęcie się sprawą, ale część sformułowań i datownik na końcu są słabo czytelne. Podpis autorki jest widoczny na s. 65.

Pismo jest skierowane do wojewody ziem ruskich. Zachowany tekst wspomina o przekazaniu informacji i sprawie wymagającej dalszego działania, ale nie pozwala odtworzyć jej szczegółów. Na skanie nie widać datownika ani podpisu.

Nadawczyni zwraca się do wojewody (tytulatura nie jest w pełni czytelna) i pisze o sprawie związanej z sejmikiem oraz dalszym działaniem adresata. Widoczna jest wzmianka o sejmiku w przyszły wtorek. Podpis Anny Zamoyskiej i datownik z Zamościa, 3 marca 1695 r., znajdują się na s. 48.

Rajcy lwowscy wymieniają uwagi na temat pilnej potrzeby zwołania ogólnej narady miejskiej w obliczu nagłego zagrożenia i obecności wojska. Dyskutują o konieczności odroczenia rozmów lub obradowania mimo trwającego święta.

Polski rękopiśmienny list z formalnym zwrotem do Jaśnie Wielmożnego Pana i Dobrodzieja. Tekst jest blady i miejscami zatarty, dlatego tematu korespondencji nie da się pewnie ustalić. Karta inwentarzowa określa dokument jako oryginał i zawiera wzmiankę o Stanisławie; nie stanowi jednak osobnego tekstu ani przekładu. Przy końcu listu widnieje niepełny zapis „12 VI”, bez roku.

Stanisław Koniecpolski informuje rajców lwowskich o ustanowieniu przez króla nowego jarmarku w Jazłowcu na święto św. Wasyla. Zwraca się z prośbą o ogłoszenie tego faktu kupcom lwowskim oraz zapewnia o zagwarantowaniu bezpieczeństwa na traktach handlowych przez hetmanów.

Marcin Kątski prosi wojewodę wołyńskiego o roztoczenie opieki nad oficerami i doprowadzenie na komisji do złączenia obu części swojego regimentu. Swą nieobecność na Rusi tłumaczy problemami domowymi oraz chorobą żony.

Pisarz Korendowic zdaje sprawę wojewodzie ruskiemu Janowi Jabłonowskiemu z postępowania egzekucyjnego przeciw zadłużonemu Żydowi Moszkowi na rzecz pana Zontaka. Donosi o bezczelnej próbie przekupstwa ze strony dłużnika i ostatecznie przekazuje sprawę pod bezpośredni osąd wojewody.

Nadawca zwraca się do dostojnika określonego jako wojewoda i generał ziem ruskich. W treści wspomina o gruncie Baraninieckim i sprawie granicznej, lecz szczegóły pozostają częściowo nieczytelne. Data na górnym marginesie: 4 stycznia 1703 r.

Jan Bonawentura Krasiński pisze z Gdańska do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, donosząc o spotkaniu z ludźmi z jego chorągwi, problemach finansowych związanych z realizacją obiecanych wypłat z tutejszych repartycji, co może dotrzeć do hetmana wielkiego. Informuje także o pobycie syna w Rzymie i jego chęci powrotu do kraju.

List z datownikiem warszawskim 21 stycznia 1703 r. rozpoczyna się wzmianką o chorobie adresata („humana compassionis infirmitatis”), a następnie omawia sprawy polityczne, sejm i stosunki z sąsiadami. Tekst kończy się na s. 60; s. 61 to obwoluta adresowa.

Jan Krasiński tłumaczy Janowi Jabłonowskiemu powody nieregularnego pisania listów, wyjaśniając je uciążliwymi dochodzeniami i intrygami prawno-sądowymi zatrzymującymi go w Lublinie. Obiecuje nadrobić zaległości korespondencyjne ze zdwojoną pilnością, jak tylko upora się z tą sprawą.

List rozpoczyna się zwrotem „Monseigneur” i wspomina o sejmie, posłach oraz wspólnych sprawach publicznych. S. 74 zawiera zakończenie i podpis, a s. 75 to adresowana obwoluta z pieczęcią. Daty i miejsca nadania nie stwierdzam.

List rozpoczyna się zwrotem „Monsieur” i omawia sprawy publiczne oraz senatorów; na złożonej stronie adres wskazuje wojewodę ziem ruskich. Datownik na liście podaje 25 sierpnia 1699 r.; miejsca nie ustalam.

List datowany we Lwowie 27 stycznia 1703 r. omawia sprawy publiczne i polityczne; czytelne są m.in. wzmianki o „Thornii” (Toruniu), „consilium” i Szwedach. S. 63 zawiera dalszy ciąg i zakończenie, s. 64 jest obwolutą adresową.

List wspomina o „korespondencyi”, sprawach „in publico usui” i korespondencji z adresatem. W dalszej części omawia sprawy publiczne i polityczne; tekst jest częściowo uszkodzony i nieczytelny. Datownik na s. 65 wskazuje Lwów, 6 lutego 1703 r.; s. 68 to obwoluta adresowa.

Jan Krasiński przesyła Stanisławowi Janowi Jabłonowskiemu wstępne arkusze druku lutowego „Merkuriusza”, zapowiadając wysłanie całości kolejną pocztą z powodu opóźnień w drukarni. Nalega również na przygotowanie zapłaty i przedpłaty dla autora wydawnictwa, by zachęcić go do dalszej pracy relacjonującej bieżące wydarzenia.

List wspomina o posłach i sprawach Prus, Gdańska oraz Warszawy; zachowane są też łacińskie fragmenty. Datownik podaje Lwów, 17 stycznia 1703 r. S. 56 to złożona obwoluta z adresem do palatyna/wojewody ziem ruskich.

Wojewoda płocki Jan Krasiński przesyła wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu oraz jego małżonce życzenia świąteczne i noworoczne. Wyraża wdzięczność wobec ich domu i prosi o zachowanie w dalszej łasce oraz opiece.

List zaczyna się zwrotem „Monseigneur” i omawia sprawy polityczne oraz kościelne; czytelne są m.in. wzmianki o „konstytucyi” i „kardynałów”. Na końcu s. 18 widać datownik z rokiem 1699, ale skrót dnia i miesiąca jest niepewny. Adres na s. 19 kieruje list do palatyna/wojewody ziem ruskich w Leopolis (Lwowie).

List wspomina o wyjeździe do Warszawy i nadchodzącym sejmie; czytelne są też wzmianki o posłach oraz sprawach publicznych. Datownik wskazuje Lwów, 20 lutego 1703 r. S. 70 to złożona obwoluta adresowa do palatyna/wojewody ziem ruskich.

List zawiera wywód o relacji z adresatem; czytelne są m.in. „WMM Panu”, „afekcie” i łacińskie „Votis”. Datownik wskazuje Warszawę, 24 lutego 1702 r. S. 52 to adresowa obwoluta do palatyna/wojewody ziem ruskich.

List rozpoczyna się od „Monseigneur” i wspomina m.in. o liście datowanym 26 lutego, sprawach sejmowych oraz „universaliach”. W końcowej części widoczny jest datownik z rokiem 1701, lecz dokładny dzień i miesiąc są niepewne. S. 39–40 to adresowana obwoluta i jej odwrotna strona.

List z datownikiem „d. 17 Febr 1701” zawiera życzenia i wzmiankę o powrocie „ad propria”. Czytelne są także słowa „divinis benedictionibus” i „felicitatis”; pełne zdania są niepewne. S. 22 to adresowana obwoluta do palatyna/wojewody ziem ruskich.

List zwraca się do „Monseigneur” i wspomina o korespondencji, potrzebie korespondowania oraz „obligacyi”. Datownik podaje Kraków, 15 kwietnia 1701 r. S. 32 to obwoluta adresowana do palatyna/wojewody ziem ruskich.

List zaczyna się od „Monseigneur” i zawiera prośbę związaną z „obserwacją” oraz „operatione”; czytelne jest też wyrażenie „inquirere”. Datownik podaje 24 marca 1701 r. Adres na s. 30 wskazuje palatyna/wojewodę ziem ruskich w Leopolis (Lwowie).

List datowany 5 stycznia 1702 r. dotyczy korespondencji z adresatem i zawiera wzmiankę o Warszawie oraz „materyi”. S. 48 to złożona obwoluta adresowa do palatyna/wojewody ziem ruskich.

List wspomina o pobycie na Podlasiu i sprawach litewskich; czytelne są fragmenty „Oddaliłem się na Podlasie” oraz „w Litwie”. Pismo kończy się podpisem, ale daty nie stwierdzam. S. 72 to obwoluta adresowa.

List omawia sprawy polityczne i audiencję posłów; czytelny fragment brzmi „Do audiencyi Posłów wielkich […]”. Wspomina także Gdańsk i Berlin. Datownik na s. 27 podaje 17 marca 1701 r., a s. 28 to obwoluta adresowana do palatyna/wojewody ziem ruskich.

List zaczyna się zwrotem „Monseigneur”; tekst jest częściowo nieczytelny, ale zachowały się frazy „attendu” i „Monsieur”. Datownik podaje Warszawę i 10 lutego 1702 r. S. 50 to adresowana obwoluta z pieczęcią.

List omawia sprawę sądową, zawiera terminy „Iudicium” oraz „controversias” i prosi o pomoc w rozwiązaniu sporu. Datownik podaje Warszawę, 27 lutego 1702 r. S. 54 to obwoluta adresowa.

List omawia sprawę sądową, wspominając „controuersias”, „inquisitionum” i „Iudicium”. Datownik wskazuje Lublin i rok 1701; odczyt dnia i miesiąca jest niepewny. S. 44 to obwoluta adresowana do palatyna/wojewody ziem ruskich.

Nadawca pisze do palatyna ruskiego, określonego na adresówce jako „mój najdroższy wuj”. Zachowany tekst wspomina o obowiązku, ale szczegóły są nieczytelne. List datowano w Warszawie 20 marca 1697 r.

Nadawca składa adresatowi życzenia świąteczne i porusza sprawy związane z poddaństwem oraz starostwem. Tekst jest częściowo nieczytelny, a daty nie ustalono. Adresówka wskazuje palatyna ruskiego, określonego jako wuj.

Drugi list do palatyna ruskiego rozpoczyna się własnym zwrotem i ma odrębne zakończenie. Zawiera fragmenty życzeń świątecznych; pozostała treść jest częściowo nieczytelna. Daty nie ustalono.

Polski list rozpoczynający się francuskim „Monsieur mon tres cher frère”; adresówka na s. 31 wskazuje wojewodę ruskiego i Lwów.