Katalog źródeł

George Wastÿ dziękuje Arthurowi Forbesowi za pomoc w sprawach miasta Jarosławia i powierza mu misję odebrania we Lwowie pieniędzy z dwóch weksli od Aleksandra Bayly'ego. Informuje również o handlowym zastoju oraz o śmierci i pogrzebie Andrzeja Pettendricha.

Kupiec pisze Forbesowi o trudnym rozliczeniu z Gordonem, sprzedaży towarów i planowanym wyjeździe do Lublina. Prosi o towar oraz odzyskanie należności i przesyła ukłony Robertowi Forbesowi.

Galbraith omawia trudności zamiany szelągów na dobrą monetę, spodziewane wpłaty Gordona i weksel. List dla Forbesa skierowano do Krakowa.

Patrik Gordon wyjaśnia Arthurowi Forbesowi, że przekazał posłańcowi pieniądze na spłatę zobowiązań za towary, prosząc o niewinienie go za opóźnienie w zapłacie. Informuje zarazem o możliwości uregulowania należności u Alberta Watsona, sługi adresata w Krakowie.

Hodschon prosi zięcia Forbesa o wydanie Jonaszowi dwóch pak sukna, sprzedaż pozostałego czerwonego półszkarłatu i bezpieczne rozliczenie pieniędzy przez pułkownika Salkina.

Aleksander Gordon relacjonuje władzom Lwowa rozmowę z pisarzem trembowelskim, który zaproponował polubowne zakończenie sporu o odszkodowanie popożarowe poprzez formalne oddalenie pozwu w sądzie. Autor prosi magistrat o decyzję w tej kwestii, nadesłanie pełnomocnictwa procesowego oraz przekazanie środków na opłacenie mecenasów.

Gordon przekazuje Telierowi wiadomość o bankructwie i przejęciu towarów oraz wyposażenia domu. Kwestionuje wysokość strat podawanych przez złotnika i radzi ugodowe porozumienie.

Gordon dziękuje Forbesowi za gościnę w Krakowie, pyta o odpowiedzi na listy i prosi o tkaninę. Przekazuje pozdrowienia żonie i dzieciom adresata.

Richard Gordonn zwraca się do przebywającego na jarmarku kupca Arthura Forbesa z prośbą o zakupienie odpowiednich skór na zimowy płaszcz. Obiecuje uregulować należność wraz z podziękowaniami natychmiast po zrealizowaniu zamówienia.

Gordon relacjonuje rozmowy z kanclerzem i podskarbim. Prosi o dokumenty procesowe, pełnomocnictwa dla posłów i wyjaśnienie skargi karmelitów trzewiczkowych.

Doniesienia o zarazie wstrzymują podróż Gordona. Opisuje miejskie środki ostrożności, dalsze sprawy skarbowe Lwowa i konieczność pozyskania przychylności podskarbiego.

Thomas Gordon zwraca się do Arthura Forbesa z prośbą o nadesłanie próbek oraz zakup dobrej jakości sukien w odpowiednich kolorach, tak aby dotarły one na początek jarmarku w Jarosławiu. Przypomina o danej obietnicy terminowej dostawy, a w dopisku wspomina o sprzedaży własnego konia.

Thomas Gordon potwierdza odebranie listu od Arthura Forbesa i zapewnia go o rychłym przekazaniu należnych pieniędzy do Rzeszowa. Wyraża także nadzieję, że jego dawny patron zaspokoił już wcześniejsze roszczenia adresata.

Thomas Gordon prosi Arthoura Forbesa o wyegzekwowanie należności od Daniela Bernta, deklaruje spłatę dawnego długu po powrocie z Warszawy oraz zamawia 60 łokci czerwonego adamaszku.

Thomas Gordon przesyła ze Lwowa do krakowskiego kupca Arthura Forbesa list przeznaczony dla oberlejtnanta Jana Vana z prośbą o dopilnowanie rozliczenia finansowego. W liście przesyła również serdeczne pozdrowienia dla adresata, jego żony oraz wspólnych znajomych.

Robert Bell ma uregulować płatność. Gordon tłumaczy opóźnienie trudnościami handlowymi i zamawia fioletową tkaninę oraz 60 łokci czerwonego adamaszku.

Gordon pisze o trudnościach w znalezieniu odpowiednich ludzi, podróży chłopca przez Lublin do Gdańska oraz pobycie króla w Żółkwi.

Gordon stwierdza tylko 69 łokci adamaszku i prosi Forbesa o kontrolę rejestru. Tłumaczy opóźnioną zapłatę i zawiadamia o śmierci Jamesa Gairdna w Warszawie.

Zamówienie tkanin towarzyszy pogłosce o zabójstwie i ograbieniu kupca w drodze z Krakowa do Wrocławia. Gordon wyraża nadzieję, że wiadomość jest nieprawdziwa.

Thomas Gordon zwraca się do pana Ogilviego z prośbą o niezwłoczne wypłacenie panu Forbesowi lub na jego zlecenie kwoty 500 florenów w obiegowej monecie.

Thomas Gordon zapewnia Arthura Forbesa o uregulowaniu weksla zgodnie z obietnicą złożoną w Jarosławiu oraz o wpłacie 500 florenów. Ponawia także prośbę o przesłanie bezpieczną drogą zamówionych materiałów, przede wszystkim czerwonego adamaszku.

Thomas Gordon Młodszy odpowiada na ponaglenia pisarza miejskiego we Lwowie, deklarując uregulowanie należności w wysokości 130 złotych po odliczeniu kwoty wypłaconej na asygnatę lekarzowi. Prosi adresata o ostateczne wykreślenie go z rejestru dłużników.

Elżbieta Gordonowa informuje Artura Forbesa o wyznaczeniu na 16 kwietnia 1692 roku terminu spotkania z wierzycielami jej zmarłego męża. Wzywa adresata do osobistego stawiennictwa lub wyznaczenia pełnomocnika w celu urzędowego wydania towarów oraz dokumentacji dłużników zgodnie z dekretem Trybunału.

Elżbieta Gordonowa skarży się na nacisk wierzycieli męża. Twierdzi, że oddała nawet darowane jej kosztowności, i prosi Forbesa o pozostawienie środków na życie z dziećmi.

Saskiewicz odmawia zapłaty przed Trybunałem i chce zwrócić pasy. Huison organizuje przekazanie pieniędzy do Gdańska, omawia ceny towarów i starania o odpowiedzi marszałka, podskarbiego oraz kwatermistrza.

Huison potwierdza spłatę Seidella, wypłatę Knabowi oraz należność od starszego Saskiewicza. Młodszy dłużnik odracza płatność do końca sejmu. Autor opisuje ceny pasów i trudności ze sprzedażą jedwabiu.

Nadawca pisze o Tomaszu Gordonie, obywatelu lwowskim, jego pochodzeniu i staraniach o urząd ławnika. Wspomina o przywilejach oraz o wyborze i prawach szlachty. List kończy się w Warszawie 6 lutego 1689 roku.

Nadawca odwołuje się do życzliwości magistratu wobec Tomasza Gordona, wybranego na ławnika, i prosi o uwzględnienie jego sprawy. Zapowiada, że będzie bronił praw magistratu i miasta. List datowano w Warszawie 10 marca 1689 roku.

Dupont pisze do Stanisława Jana Jabłonowskiego w sprawie należnych mu rozliczeń finansowych z Paryża i Amsterdamu, godząc się na rezygnację z części sumy oraz odsetek. Prosi również wojewodę o protekcję w odzyskaniu należności od pułkownika Saubroy, powołując się na wcześniejsze zapewnienia Jabłonowskiego.

Walenty Zaleski informuje wojewodę Jana Stanisława Jabłonowskiego o szczęśliwym przybyciu ze statkami do Świecia oraz o surowych kontrolach i wysokich opłatach celnych w Toruniu. Donosi również o aktualnych cenach zboża i płótna oraz trudnościach z odbiorem drzewek z Wilanowa.

Wojewoda bełski Marek Matczyński wstawia się u władz Lwowa za sługą królewskim Tomaszem Gordonem, prosząc o mianowanie go na urząd ławnika. Zwraca się o uczynienie jednorazowego wyjątku i przyjęcie kandydata z pominięciem wymaganego zasiadania w kolegium czterdziestu mężów.

Dokument upamiętnia przywrócenie na wieżę lwowskiego ratusza blaszanego wiatrowskazu w postaci lwa, herbu miasta, zrzuconego podczas burzy w okresie wojennych zawieruch. Przedstawia zarys dramatycznych oblężeń i klęsk Lwowa, dziękczynienie za ocalenie oraz szczegółowy spis ówczesnych władz miejskich, cechów i duchowieństwa.

Referendarz koronny Jan Andrzej Morsztyn informuje władze Lwowa o wyznaczeniu przez królową daty jego ślubu z Katarzyną Gordon na 27 kwietnia 1659 roku. Prosi o przysłanie miejskiego delegata na uroczystość weselną, deklarując swoją stałą przychylność i gotowość do wyświadczania miastu przysług.

Michał Nagrodzki informuje magistrat lwowski o bieżących sprawach sądowych, w tym o banicji Moratowiczów oraz opłaceniu kontumacji. Donosi również o trwaniu sądów asesorskich podczas obecności króla w Warszawie i ponagla miejskich deputatów do przybycia.

Prezydent Lwowa Józef Kuszyński przedkłada rajcom prośbę komisarza ziemi lwowskiej o pożyczenie stu czerwonych złotych z podatku szelężnego na sprowadzenie pisarza radomskiego do egzekucji dekretu trybunalskiego. Lwowscy rajcy wyrażają swoje opinie, w większości opowiadając się za udzieleniem pożyczki pod warunkiem uzyskania stosownego poręczenia jej zwrotu.

Władze miejskie Lwowa, duchowieństwo oraz kapituła sporządzają pamiątkowy memoriał upamiętniający klęski wojenne, pożary, zarazy i nawałnice nękające miasto w latach 1672–1708. Dokument poświadcza gruntowną renowację hełmu wieży ratuszowej i figury lwa, przeprowadzoną pod kierunkiem rajcy Tomasza Gordona, zawierając spis ówczesnych urzędników i modlitwę o ocalenie Lwowa.

Szymon Płoński, susceptant grodzki trembowelski, poświadcza odbiór i wpisanie do akt grodzkich konstytucji konfederacji generalnej warszawskiej nadesłanej przez prezydenta Lwowa Jana Pawła Gordona. Dokument został wydany posłańcowi Andrzejowi Kurenkowskiemu.

John Ritchie donosi Arthurowi Forbesowi o rozmowie z panem Gordonem, który oświadczył, że ureguluje należność dopiero na jarmarku w Sokalu. Nadawca przekazuje pozdrowienia i zapowiada rychłą podróż do Wielkopolski.

Proboszcz gołogórski A. Sobecki zwraca się do lwowskiego urzędnika miejskiego z prośbą o wyjaśnienie i cofnięcie konfiskaty kościelnych produktów przeznaczonych na sprzedaż. Przypomina o swoich dawnych relacjach z władzami Lwowa oraz sugeruje, że w razie braku polubownego załatwienia sprawy odwoła się do wpływowych protektorów, w tym łowczego koronnego.

John Taylor informuje Arthura Forbesa o zleceniu zakupu towarów w Hamburgu oraz omawia kwestie rozliczeń finansowych, przesyłki taft i jarmarku jarosławskiego. Oferuje także Forbesowi pożyczenie koni na podróż do Naumburga i przesyła list do doręczenia panu Gordonowi.

Arthur Forbes prosi brata o wydanie panu Sokinie jego rewersu dłużnego w związku z uregulowaniem rachunków z panem Gordonem. Nakazuje także wypłacenie Sokinie należności przysługujących z obligacji oraz zwrot pożyczki w wysokości 25 talarów.

Referendarz koronny Stanisław Szczuka wstawia się u władz Lwowa za Tomaszem Gordonem, prosząc o powołanie go do ławy miejskiej z pominięciem wymogu zasiadania w kole czterdziestu mężów. Powołuje się przy tym na zasługi kandydata dla monarchy oraz nakłady finansowe, jakie poniósł na uświetnienie wjazdów dyplomatycznych do Lwowa.

Stanisław Szczuka dziękuje władzom Lwowa za przychylenie się do jego wstawiennictwa i przyjęcie zasłużonego dla króla pana Gordona do grona ławników z pominięciem Kolegium Czterdziestu Mężów. Zapewnia przy tym rajców i wójta, że decyzja ta w żaden sposób nie naruszy praw miejskich ani nie wpłynie negatywnie na przyszłe elekcje.