Katalog źródeł

Karol Maksymilian Kruzer informuje magistrat lwowski o spóźnionym odebraniu wezwania do zjazdu na egzekucję dekretu asesorskiego i prosi o przekazanie nowego terminu wyznaczonego przez biskupa sufragana. Jednocześnie składa władzom miasta życzenia noworoczne, życząc im powrotu do dawnej pomyślności i świetności.

Król Zygmunt III Waza potwierdza przywilej króla Zygmunta II Augusta z 1550 roku dotyczący nadania ogrodu z dworem lub folwarkiem oraz łąk we Lwowie na rzecz mansjonarzy katedry lwowskiej.

M. Kroc donosi Maciejowi Hajderowi o swojej rozmowie z kanclerzem, początkach obrad sejmowych oraz sporach wśród posłów. Informuje także o toczącej się sprawie sądowej hetmana polnego litewskiego Janusza Radziwiłła i jego wpływowych koneksjach.

Król Zygmunt III Waza zezwala władzom i wspólnocie miasta Lwowa na pobieranie przez okres dwudziestu lat opłaty zwanej sztukowym od towarów przywożonych i wywożonych z miasta, z przeznaczeniem dochodów na odbudowę zniszczonych dóbr miejskich i wynagrodzenie magistratu.

Olbracht Krosnowski pisze do lwowskich rajców na temat asygnat, kondemnat oraz rozliczeń związanych z akcyzą, podkreślając konieczność zadośćuczynienia swoim obowiązkom. Zapowiada również przyjazd do Lwowa w niedzielę, o ile pozwoli mu na to stan zdrowia.

Olbracht Krosnowski popiera starania o obronność i zabezpieczenie Lwowa w czasie zagrożenia wojennego, podkreślając, że wymaga to nakładów finansowych. Wyjaśnia przeznaczenie dochodów, które mają posłużyć uzupełnieniu braków przy organizacji podwód oraz opłaceniu uchwalonych przez sejm poborów.

Rajcy miasta Lwowa zatwierdzają zreformowane artykuły i ustrój cechu słodowników, piwowarów oraz miodowarów, regulujące prawa i obowiązki mistrzów, czeladzi oraz uczniów. Dokument określa zasady prowadzenia wspólnej gospody, ordynacji cechowej, opłat wpisowych oraz wspólnych nabożeństw religijnych.

Mikołaj Franciszek Krosnowski zwraca się do władz Lwowa z prośbą o wypłacenie reszty należnych mu pieniędzy do rąk doręczyciela listu. Zapewnia, że ostateczne, autentyczne pokwitowanie wystawi osobiście podczas pobytu w Gródku.

Król Zygmunt III Waza potwierdza fundację klasztoru dominikanów w Smoleńsku i nadaje mu dobra ziemskie na wieczystą własność.

Mikołaj Franciszek Krosnowski przesyła Janowi Jabłonowskiemu życzenia z okazji Nowego Roku oraz wyjaśnia powody odłożenia planowanej podróży do Żółkwi. Informuje również o pozostawieniu we Lwowie człowieka oczekującego na nadejście poczty i deklaruje pełną gotowość do dyspozycji adresata.

Mikołaj Franciszek Krosnowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o swoim przyjeździe do Lwowa, opóźnionym przez wizytę starosty chmielnickiego, i żałuje, że minął się z adresatem. Zwraca również uwagę na liczne nieprawdopodobne pogłoski oraz intrygi w mieście, ponawiając wyrazy stałej wierności i gotowości do służby.

Król Zygmunt III Waza potwierdza i zatwierdza pisemne zobowiązanie starosty lwowskiego Stanisława Bonifacego Mniszka złożone miastu Lwowu. Na mocy tego dokumentu starosta pod rygorem kary finansowej zobowiązał się do likwidacji targu podzamkowego oraz usunięcia rzemieślników nienależących do cechów (partaczy), zgodnie z wcześniejszymi dekretami królewskimi.

Mikołaj Franciszek Krosnowski, działając z polecenia sejmiku wiszeńskiego, prosi wojewodę kijowskiego Marcina Kątskiego o wypłacenie miastu Lwowowi sumy z legatów zmarłego wojewody ruskiego. Zwraca się o przychylność dla tej sprawy, powołując się na pobożną intencję darczyńcy i poczucie sprawiedliwości adresata.

Król Zygmunt III Waza nadaje miastu Lwowowi całe wójtostwo wraz z przynależnościami oraz dwie trzecie części dochodów z kar sądowych z wielkich spraw, dotąd zastrzeżonych dla monarchy. Przywilej ten zapewnia miastu i jego mieszkańcom wieczyste, niezakłócone posiadanie tych praw.

A. Kromolicki pisze do Kazimierza Wolskiego, ubolewając nad niesłusznymi oskarżeniami o niestosowne wypowiedzi, które ktoś przekazał adresatowi. Zapewniając o swojej stałości i życzliwości, usilnie prosi Wolskiego o osobisty przyjazd i gościnę w Hrymałówce.

Król Zygmunt III Waza ustanawia dla miasta Lwowa nowy doroczny jarmark przypadający na święto św. Małgorzaty, trwający przez trzy tygodnie, niezależnie od dawnego jarmarku na św. Agnieszkę. Dokument gwarantuje przybywającym kupcom wolność handlu oraz bezpieczeństwo pod osłoną królewskiego listu żelaznego.

Kajetan Cristallini proponuje władzom Lwowa przesłanie do Rzymu 100 dukatów w celu wypłacenia ich wdowie po zmarłym Franciszku Stefanonim w zamian za zwrot miejskich dokumentów. Oferuje również swoje usługi prawne przed Kurią Rzymską.

Rajca lwowski Jerzy Boim wraz z żoną Jadwigą i rodziną przeznacza sumę 2100 florenów ulokowaną na kamienicach lwowskich na uposażenie ufundowanej przez siebie kaplicy Trójcy Świętej i Męki Pańskiej przy cmentarzu katedralnym we Lwowie. Dokument określa prawo patronatu, zasady zarządzania funduszem, obowiązki czterech kapłanów z seniorem na czele, porządek nabożeństw oraz prawo pochówku.

Podkanclerzy koronny Szczęsny Kryski prosi władze Lwowa o nakazanie cechowi krawieckiemu przyjęcia Iwanka Turkowica oraz o umożliwienie spokojnej pracy jego teściowi. W zamian za okazanie przychylności ubogim rzemieślnikom autor listu obiecuje rajcom swoją wdzięczność i przysługi.

Król Zygmunt III Waza zatwierdza ordynację i artykuły cechu kotlarzy Przedmieścia Halickiego we Lwowie. Dokument normuje m.in. kwestie mszy cechowych, relacji mistrzów z czeladnikami oraz kar za niestawiennictwo na zebraniach rzemieślników.

Michaił Kreczetnikow żąda od władz Lwowa wyjaśnień w sprawie rzekomych skarg wysłanych do Warszawy na uciążliwości związane z magazynami w Zamku Niskim. Pyta również magistrat, czy mieszkańcy doznali jakichkolwiek krzywd pod jego dowództwem po wyjeździe generała Apraksina.

Rada miasta Lwowa zatwierdza statut cechu kotlarzy, ustalający obowiązki religijne i organizacyjne braci cechowych, zasady nauki uczniów i przyjmowania czeladników na mistrzów oraz reguły handlu i obróbki miedzi.

Szczęsny Krechowski po objęciu zarządu nad wakującym biskupstwem chełmińskim zwraca się do Jana Jabłonowskiego z prośbą o otoczenie diecezji pańską protekcją. W sposób szczególny poleca jego opiece miasto Chełmno, graniczące ze starostwem świeckim.

Dokument ustanawia fundację stypendialną kanonika lwowskiego Adama Wawrzyńca Łoieckiego, ufundowaną na rocznym czynszu wyderkafowym 119 florenów zabezpieczonym na dochodach miasta Lwowa, z przeznaczeniem na kształcenie w Akademii Krakowskiej dwóch ubogich młodzieńców pochodzących ze Lwowa. Określa ona wysokość wypłat dla studentów i ich uniwersyteckiego preceptora, nakłada na stypendystów obowiązki modlitewne oraz wyznacza prowizorów czuwających nad wieczystym funkcjonowaniem zapisu.

Cyprian Krępski donosi hetmanowi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o przedstawieniu królowi oraz generałowi Flemmingowi jego zażaleń, na które Flemming obiecał zadośćuczynienie z własnych środków. Informuje także o oczekiwaniu na dalsze dyspozycje oraz o kwestiach wypłaty talarów przez podskarbiego koronnego.

Król Zygmunt III Waza zatwierdza przedłożone mu artykuły cechowe bractwa kotlarzy z Przedmieścia Halickiego we Lwowie, regulujące zasady organizacji cechu, powinności religijne, przyjmowanie uczniów i towarzyszy, prawa wdów, standardy rzemieślnicze oraz kary porządkowe. Zapiski na odwrocie wskazują na oblatę dokumentu w aktach grodzkich lwowskich, a następnie na jego unieważnienie z powodu uzyskania go bez wiedzy magistratu wbrew dekretowi królewskiemu.

Joachym Krauzowski informuje radę miejską Lwowa, że nie zdołał zwrócić długu w wyznaczonym terminie, wskutek czego oddał kontrakt swoim przyjaciołom. Zwraca się do rajców z prośbą o wyznaczenie kolejnego terminu na stawienie się przed nimi.

Król Zygmunt III Waza zatwierdza braciom Mikuliczom, mieszczanom halickim, prawa do części młyna na rzece Lipie należącego do starostwa halickiego, otrzymanej na mocy wcześniejszego nadania zmarłego wojewody Stanisława Włodka.

Krzysztof Krause prosi Arthura Forbesa o pomoc w wyegzekwowaniu zaległych należności od swoich dłużników oraz o wieści dotyczące majątku dłużnika Parastępowskiego w Mościskach. Zapewnia przy tym adresata o swojej gotowości do odwzajemnienia przysługi.

Krzysztof Krause prosi Roberta Forbesa o spowodowanie zatrzymania w Jarosławiu starszych Żydów lwowskich do czasu uregulowania długu w wysokości 300 florenów. Dopuszcza przy tym możliwość przeznaczenia 100 florenów na honorarium za skuteczne wyegzekwowanie należności.

Krzysztof Krause prosi Artura Forbesa o instrukcje dotyczące dalszego postępowania i przekazanie informacji o sprawach. Zapewnia adresata o swoim oddaniu oraz braterskiej życzliwości.

Krzysztof Krause dziękuje Arthurowi Forbesowi za przychylność i deklaruje gotowość do pomocy, zapowiadając załatwienie bieżących spraw w Rzeszowie. Wspomina również o zamiarze wyegzekwowania 1900 florenów długu z mościskich dóbr ojca braci służących obecnie w wojsku.

Kapituła metropolitalna lwowska zatwierdza wyrok polubowny rozstrzygający spór między kolegium wikariuszy katedralnych a stolarzem Melchiorem Terszowiczem o grunt Stawińskie koło Bramy Krakowskiej we Lwowie. Dokument przyznaje wikariuszom własność zwierzchnią, a Terszowiczowi prawo emfiteuzy w zamian za roczny czynsz oraz zobowiązanie do budowy dwóch domów.

Andrzej Stanisław Krauz dziękuje Arthurowi Forbesowi za pomoc i fatygę przy odebraniu kwoty 520 florenów od pana Loziego. Deklaruje przy tym swoją wdzięczność oraz pełną gotowość do wyświadczenia wzajemnych przysług w przyszłości.

Andrzej Stanisław Krauz informuje Arthura Forbesa o odesłaniu z Rzeszowa zakupionej przez niego pary koni. Zwraca się również z prośbą o odebranie od pana Lozi należności w wysokości 520 florenów i przesłanie tych pieniędzy do Krakowa.

Dokument potwierdza zreformowaną oraz uzupełnioną w 1611 roku przez władze miejskie ordynację cechu chirurgów we Lwowie. Król Zygmunt III Waza aprobuje przedłożone artykuły cechowe regulujące m.in. zasady wykonywania zawodu, egzaminy mistrzowskie oraz funkcjonowanie bractwa.

Biskup krakowski Franciszek Krasiński odpowiada rajcom lwowskim na prośbę o wstawiennictwo w obliczu naruszania ich przywilejów przez sądy szlacheckie województwa ruskiego. Informuje o interwencji u wojewody oraz deputatów, a w razie oporu radzi wniesienie uroczystego protestu i odłożenie sprawy do czasu elekcji nowego króla.

Adam Hieronim Sieniawski, podczaszy koronny i starosta jaworowski, wystawia przywilej dla mieszkańców przedmieścia Adamówka w Brzeżanach. Ze względu na znaczne zniszczenie i sczernienie pergaminu szczegółowa treść nadań pozostaje nieczytelna.

Kasztelan płocki Stanisław Krasiński przesyła swojemu wujowi, wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, serdeczne i uniżone życzenia z okazji Świąt Wielkanocnych, życząc mu zdrowia oraz wielu lat pomyślności. Dołącza również wyrazy najgłębszego szacunku dla ciotki.

Karta ze złożeniem papieru listowego i czerwoną pieczęcią lakową, bez zachowanego tekstu rękopiśmiennego z epoki.

Stanisław Krasiński dziękuje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za serdeczny list i okazaną mu niezmienną życzliwość. Zapewnia wuja o swoim dozgonnym oddaniu oraz przekazuje najniższe ukłony dla jego małżonki.

Stanisław Krasiński przesyła swojemu wujowi, wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, uroczyste powinszowania z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. Zapewnia go o swoim przywiązaniu oraz prosi o dalszą opiekę i łaskę.

Jan Krasiński przeprasza wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego za brak osobistego pożegnania spowodowany chorobą oraz składa podziękowania za doznaną w Rzymie opiekę. Prosi także o dalszą przychylność i polecenie go ojcu po powrocie wojewody do Rzeczypospolitej.

Nuncjusz apostolski Claudio Rangoni zatwierdza powagą papieską akt arcybiskupa Jana Zamoyskiego powołujący godność archidiakona przy katedrze lwowskiej i inkorporujący do niej prepozyturę w Busku. Potwierdza również powołanie na ten urząd pierwszego archidiakona, doktora teologii Tomasza Pirawskiego.

Podskarbi wielki koronny Jan Kazimierz Krasiński nakazuje władzom Lwowa zaprzestanie nękania faktorów menniczych braci Tympfów oraz umożliwienie im swobodnego skupu srebra na potrzeby mennicy i wojska. Ostrzega magistrat, że dalsze łamanie postanowień kontraktu i komisji lwowskiej ściągnie na miasto gniew i karę królewską.

Podskarbi wielki koronny Jan Kazimierz Krasiński nakazuje władzom Lwowa przygotowanie w dobrej monecie reszty sumy z donatywy kupieckiej w wysokości 3836 złotych i 20 groszy. Pieniądze te mają zostać niezwłocznie wypłacone na podstawie asygnaty posłowi do Turcji, Hieronimowi Radziejowskiemu.

Podskarbi wielki koronny Jan Kazimierz Krasiński interweniuje u magistratu lwowskiego na rzecz kupca Piotra Szymfsona, skrzywdzonego przez panów Słoniewskiego i Altemajera. Prosi o rychłe osądzenie sprawy i ukaranie winnych, powołując się na interes skarbu królewskiego i Rzeczypospolitej.

Król Zygmunt III Waza wciela prepozyturę w Busku do odnowionego przy katedrze lwowskiej urzędu archidiakona w celu zapewnienia mu należytego uposażenia. Jednocześnie monarcha zrzeka się królewskiego prawa patronatu nad tą prepozyturą na rzecz arcybiskupa i kapituły lwowskiej.

Jan Bonawentura Krasiński relacjonuje Janowi Jabłonowskiemu przebieg posejmowej rady senatu, naciski na podpisanie traktatu w sprawie Elbląga oraz wprowadzenie wojsk saskich kosztem polskich regimentów. Informuje również o planowanym wyjeździe do Rzymu, gdzie zamierza spotkać się z siostrzeńcem adresata, i dziękuje za nadesłane listy polecające.

Jan Bonawentura Krasiński pisze z Gdańska do wojewody ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, donosząc o spotkaniu z ludźmi z jego chorągwi, problemach finansowych związanych z realizacją obiecanych wypłat z tutejszych repartycji, co może dotrzeć do hetmana wielkiego. Informuje także o pobycie syna w Rzymie i jego chęci powrotu do kraju.