Katalog źródeł

Bell przesyła Forbesowi paczkę szafranu przez George’a Giurgy[?], opisuje oznaczenie AF i niebieskie opakowanie, przypomina o przesyłce wysłanej 27 maja przez Mosk[a] Chleboswicza[?].

Bell odpowiada na sprawy frachtu, składu i pieniędzy, wspomina Gdańsk i pośredników, a w postscriptum informuje o wyjeździe grupy kupców po zboże. Szczegóły kilku dyspozycji i kwoty pozostają niepewne.

Bell donosi Forbesowi o przedstawieniu przywileju królowej władzom miejskim. Według autora magistrat ma zastrzeżenia i odsuwa pełną odpowiedź; Bell wiąże odwlekanie ze sprawami finansowymi. Jest to jego relacja z negocjacji, nie potwierdzenie decyzji magistratu ani treści przywileju.

Bell odpowiada na list Forbesa, omawia sprawę wzajemnych należności lub obiecanego zysku i prosi o dalsze wiadomości. Na końcu poleca adresata opiece Bożej. Szczegóły rozrachunku wymagają ponownego odczytu.

Samuel Biderman prosi Arthura Forbesa o polecenie wypłaty 1500. Informuje o wysłaniu 23 sztuk sukna z fakturą; omawia jakość, cenę i zapis na rachunku.

Birrell dziękuje Arturowi Forbesowi za poruszenie sprawy chłopca w związku z Robertem Forbesem. Napisał do Królewca i oczekuje odpowiedzi oraz przyjazdu chłopca na nadchodzący jarmark. Załącza próbkę jego pisma, którą prosi przekazać Robertowi, i oferuje obu Forbesom swoje usługi.

Birrell potwierdza otrzymanie listu z 12 lipca. W nie w pełni odczytanym zdaniu wspomina swoją podróż do Lwowa, gospodarza i swego generała. Przeprasza za zwięzłość spowodowaną brakiem czasu.

Birrel opisuje próbę zatrzymania go wraz z towarem w Przeworsku w sporze z żydowskim arendarzem pobierającym opłatę. Początkowo zaprzecza swojej obecności, lecz świadkowie ją potwierdzają. Według autora został zwolniony po wyjaśnieniu, że wiezie towar dla kasztelana krakowskiego. Ostrzega Forbesa o oczekiwaniu na jego towary.

Birrell zwraca się do Forbesa o pomoc w odnalezieniu oryginału pisma zniesławiającego go i ustaleniu autora. Pisze o czci, reputacji i rozpowszechnianiu paszkwilu wśród ich znajomych. Wskazuje A. Bailiego jako osobę pomocną w dochodzeniu. Dodatkowy dopisek mówi, że niektórzy przyznali się do lektury tekstu.

Boyd odpowiada Forbesowi w sprawie towarów, ich wagi i rozliczenia z pośrednikami. Wspomina Jamesa Dunna oraz prosi adresata o starania dotyczące jego interesu.

Boyd potwierdza otrzymanie listu, wspomina opłaty, towary, Jacoba Bresliego w Jarosławiu oraz dalsze dyspozycje; znaczne partie środkowe nie zostały bezpiecznie odczytane.

Bore potwierdza listy Forbesa z 2 i 16 kwietnia oraz zapowiada zaliczenie płatności na rachunek. Omawia przekazanie pieniędzy pośrednikowi i stratę kursową, której nie chce ponosić przy sprzedaży towarów.

Kupiec z Lipska pisze Forbesowi o rozliczeniu, pośredniku w Warszawie i zamówionym asortymencie. Zapowiada przygotowanie towarów na termin Michała; część nazwisk i warunków nieczytelna.

Brownowie potwierdzają wcześniejsze podziękowanie za kontrakt i proszą Forbesa o doręczenie załączników, w tym dwóch obszernych listów do Rupniowskiego [?]. Koszt wysłania przez posłańca biorą na siebie.

Podziękowanie za pośrednictwo przy zawarciu kontraktu. Brownowie skarżą się na spadające ceny zboża i trudnego kontrahenta; proszą o dopilnowanie dobrego przygotowania pszenicy przed dostawą.

Bruce informuje Forbesa o losie listu przekazanego podczas jarmarku. Jakub Thomson skierował go do Gdańska. Adres zewnętrzny wskazuje Jarosław; część nazwisk i formuł pozostaje nieodczytana.

Burkhart przesyła Forbesowi życzenia zdrowia i prosi o wiadomości. Wspomina Roberta Forbesa; szczegóły ustępu o podróży i rozliczeniu pozostają nieodczytane pewnie.

Burkhart dziękuje Forbesowi za troskę i rekomendację. Wspomina zmarłego ojca i sprawę kondycji (zajęcia); dokładny etap jej objęcia pozostaje niepewny.

Burkhart dziękuje za troskę i polecenie doktorowi. Wspomina poszukiwanie innej kondycji, otrzymane 40 jednostek pieniężnych oraz prosi o dalszą informację i rekomendację.

Burnett prosi Forbesa o mediację między Johnem Lithgowem a Johnem i Godfriedem Bellami. Relacjonuje bójkę i groźbę dalszej zniewagi jako zasłyszane wiadomości; zaleca ugodę oraz poufność.

Burnett skarży się na brak zwrotu pożyczki 292 sztuk monety przez Williama Thomsona. Zapowiada zlecenie słudze Jamesowi zajęcia należności, jeśli dłużnik nie zapłaci w ciągu tygodnia lub dwóch; wspomina powszechny brak pieniędzy.

Buchan omawia zamówione sukno, koszt barwienia karmazynem i inne towary. Zawiadamia o śmierci Petera Forbesa, określonego jako chrześniak adresata.

Weiß zwraca się do Forbesa w sprawie pieniędzy i weksli, wspomina osobę o imieniu Jacob i prosi o załatwienie sprawy. Kwoty, nazwiska pośredników i dokładna dyspozycja wymagają dalszego odczytu.

Weiß omawia rozliczenie rachunku, przesłanie zamówionych towarów i oddzielne opakowanie pięciu sztuk towaru. Prosi o dalsze zlecenia na targi świętomichalskie. W dopisku występuje szafran i nie w pełni odczytana cena.

Wast prosi o zajęcie się dwoma wekslami, wymienia Thomasa Gordona i polecenie przesłania pieniędzy do Gdańska. Informuje też o śmierci Andreasa Lettricha [?].

Wast potwierdza otrzymanie korespondencji, dziękuje za pomoc i omawia lekarstwa oraz ich przekazanie. Zapewnia o wzajemnych usługach.

Wast omawia zabiegi podejmowane przez pośredników i prosi o wiadomości. Na tej samej stronie znajduje się dalszy ustęp datowany 2 kwietnia.

Wast omawia ceny i rozliczenie, wspomina brak podpisu oraz prosi o pieczęć. Wymienia cynamon, kamforę i szafran; szczegóły ilości pozostają niepewne.

Wast informuje o pomyślnym powrocie, prosi o odebranie kwoty 300 i zapowiada dalszy list po przybyciu do Krakowa.

Obszerny list kupiecki omawia ceny i płatności, trudność sprzedaży, podróż przez Zamość i zamiar wyjazdu do Warszawy. Liczne kwoty wymagają dalszej kolacji.

Galbraith tłumaczy opóźnienia zapłat, wymienia przekazanie 1000 zł oraz dalsze kwoty przekazane we Lwowie. Prosi Forbesa o cierpliwość i zachowanie zaufania.

Prośba o wiadomości o miejscu pobytu Nitzscha i sprawach handlowych zmierzających do Gdańska.

Otrzymanie listu z załącznikiem i zwróconym wekslem; Nitzsch wysyła partię wołów i napisał bezpośrednio do Heuglina.

Heuglin potwierdza otrzymanie od Knabego kwoty 905⅔ florenów, uprzednio otrzymanej od Kiena, i dziękuje za pośrednictwo.

List polecający doręczycieli i proszący o pomoc; określenie ich osoby lub zawodu nieodczytane.

Potwierdzenie wykupu weksla przez Nitzscha i dyspozycji wypłaty Knabemu w Warszawie; zgoda na potrącenie prowizji.

Antony Heuglin junior potwierdza bezpieczne dotarcie do Gdańska, dziękuje za okazaną przyjaźń, usprawiedliwia zwłokę w pisaniu i informuje o wyjeździe [ojca?] morzem do Amsterdamu 27 maja.

Załączony weksel ma zostać przedstawiony Piotrowi, słudze Krzysztofa Nitzscha; po inkasie należność należy przesłać Heuglinowi, potrącając prowizję.

Gregory prosi o przesłanie własnoręcznego dokumentu Forbesowi w związku z planami wyjazdu do Gdańska i obiecuje zapłatę. Usprawiedliwia opóźnienie nieściągalnymi wierzytelnościami, wskazując Bella i Thomsona jako źródła potwierdzenia.

Wiadomość o sześciu fasach kosów złożonych przez furmanów i opłatach naliczanych od każdej fasy. Autor oczekuje dalszej dyspozycji. Liczba 15 jest czytelna, ale jej jednostka i dokładna rola w rozliczeniu pozostają niepewne.

Jaroszowski dziękuje za życzliwość i korespondencję, odnosi się do listu Browna oraz sprawy pożyczania, której poświęca dalszą część pisma. Przesyła pozdrowienia dla bratowej i Albrechta Forbesa. Szczegóły rozliczenia i część składni nie są pewnie odczytane.