Katalog źródeł

Autor omawia ceny i spław drewna, proponuje zakupy gdańskie przed konwokacją. Donosi o podpaleniu stodół ze zbożem oraz o biciu mieszkańców Śliwic i wymuszeniu ośmiu podwód.

Po pokazaniu uniwersałów komendant odwołał ze starostwa kilkudziesięciu Sasów. Autor zapowiada wykaz przypraw i tkanin oraz wyjazd do Gdańska; radzi szybko wysłać statki ze zbożem.

Wojnarowski prosi wojewodę o protekcję dla syna Stefana, stolnika owruckiego. Przywołuje łaskę ojca adresata, kasztelana krakowskiego, oraz pośrednictwo innych patronów; zapowiada przyjazd do Krakowa.

Autor omawia konsultacje z chorążym sanockim i szlachtą przed sejmikiem. Pyta o przyjęcie uniwersału z Żółkwi i zapowiada rozmowy z przeciwną stroną, aby skłonić uczestników do jedności.

Wojakowski prosi o podtrzymanie przychylności wojewody i pośrednictwo w bliżej nieodczytanej sprawie majątkowej. Poleca swoje służby oraz przekazuje pozdrowienia od żony.

Gałecki informuje ze Środy o sporach podczas sejmiku, próbie jego zerwania i kwestiach rozdziału hiberny. Zapowiada dalsze informacje w osobnym piśmie; część relacji i dopisku pozostaje nieodczytana.

Z Lipska Gałecki dziękuje za otrzymany list i życzliwość, wspomina tutejszy dwór oraz królową. Ponawia prośbę o wstawiennictwo i opiekę nad żoną i dziećmi.

Gałecki zawiadamia szwagra, że19grudnia jego żona urodziła syna. Składa życzenia i przesyła ukłony rodzinie. Wyjaśnia, że nie pisze o sprawach publicznych, ponieważ oddalił się od dworu.

Gałecki prosi wojewodę o odnowienie przyjaźni, składa życzenia noworoczne i zapowiada wyjazd za granicę w sprawach publicznych. Dopisek dotyczy sporu i regimentu, lecz jest częściowo nieodczytany.

Harstall zabiega o obronę reputacji i wypłatę sumy objętej asygnatą. Zarzuca księciu Kurlandii starania o jej zajęcie i wezwanie do rozliczenia; wymienia też majora, który opuścił księcia.

Autor prosi wojewodę o pomoc w sporze z księciem Kurlandii. Otrzymał wezwanie do Lwowa na 22 stycznia następnego roku i chce przedstawić dowody przeciw zarzutom oraz zachować życzliwość hetmana.

Glasnapp zapowiada przyjazd na wezwanie wojewody do Gniewa, lecz może przyprowadzić tylko sześciu rajtarów. Prosi o termin spotkania; wspomina pobyt wojewody płockiego w Gdańsku.

Gorzewski informuje o gromadzeniu prowiantu przez Sasów i składowaniu go w Toruniu. Sam nie ma środków na dalszą podróż i prosi o szybki rozkaz.

Gorzewski zapewnia, że odzywa się każdą pocztą, i prosi patrona o dalsze dyspozycje.

Przeprawa przez Wisłę opóźnia pocztę. Autor proponuje sposób pożyczenia pieniędzy przez pośrednika z zabezpieczeniem podpisem Winiarskiego; wskazuje także drugi kontakt.

Grodzicki dziękuje wojewodzie wołyńskiemu za obietnice i rzeczywistą protekcję nad rodziną, zapewniając o wdzięczności i gotowości do służby.

Grodzicki dziękuje za życzliwe przyjęcie brata. Pisze o jego starości i własnych trudnościach w czasie bezkrólewia, po czym prosi o dalszą pomoc i protekcję.

Gurowski prosi Jabłonowskiego o ochronę swych dzierżaw przed kwaterowaniem wojska, powołując się na deklarację hetmana. Wymienia kilka dóbr i zapowiada starania w sprawie asygnaty.

Gurowski dziękuje za wyjednane zwolnienie swych dzierżaw z kwaterowania wojska. Zapowiada dalsze starania w sprawie asygnaty i prosi o ochronę brata oraz możliwość wykazania jego niewinności.

Gurowski prosi o pomoc w uzyskaniu pieniędzy i protekcję przed komisją wojskową. Zapowiada przedstawienie dokumentów mających wykazać jego niewinność wobec stawianych mu zarzutów.

Gurowski prosi o poparcie w sprawie związku wojskowego i przekazuje pełnomocnictwo bratu Wojciechowi. Opisuje gospodarowanie w Mszanie oraz próby wydobywania srebra w Olkuszu; deklaruje chęć udziału w nadchodzącej kampanii.

Davia ocenia, że pokój z Turkami nie pojedna skłóconych stron, a Włochy mogą ucierpieć bardziej niż Polska. Wyraża chęć obserwowania spraw z wielkiego oddalenia i wskazuje Prusy jako pozostałe źródło obaw.

Davia nie jest pewien wyjazdu na Ruś wobec wątpliwości co do podróży króla. Wzywa do przebudzenia dawnej waleczności, relacjonuje zgodę stron i potrzebę pieniędzy na wymarsz ponad 30 tysięcy żołnierzy.

Kardynał d’Arquian zamierza dochodzić zadośćuczynienia za zniewagę w Magierowie i prosi wojewodę o przysłanie potrzebnych akt ze Lwowa. Przekazuje pozdrowienia hetmanowi i rodzinie adresata.

Kardynał d’Arquian dziękuje za przyjaźń i zainteresowanie jego sprawami, obiecuje dowieść wdzięczności oraz prosi o przekazanie zapewnień o służbie wielkiemu hetmanowi.

Nadawca zwraca się do wielmożnego wojewody i dobrodzieja, prawdopodobnie Jana Jabłonowskiego. Pisze o sprawie, w której występują osoby określone jako Domaradzki i [niepewny odczyt nazwiska], o wcześniejszym postępowaniu oraz o prośbie skierowanej do adresata; szczegóły i część nazwisk pozostają niepewne. List kończy się datą z Lwowa: 30 stycznia 1699 roku. Podpis nadawcy jest nieczytelny.

Kazimierz Dłużewski zwraca się do Jana Jabłonowskiego, wojewody ruskiego, w sprawie planowanego wyboru podkomorzego chełmskiego. Prosi, by nie zwoływać sejmiku, wskazując na nieodpowiednią kandydaturę chorążego chełmskiego oraz wolność szlachty w wyborze. List sporządzono w Lublinie 1 czerwca; rok 1698 podaje opis inwentarzowy.

Autorka przesyła ukłony i prosi o wiadomość; rozległe luki nie pozwalają określić całego przedmiotu prośby.

List zawiera pozdrowienia rodzinne i prośby o wiadomości; znaczna część wyblakłego tekstu pozostaje nieodczytana.

Wiadomości rodzinne i majątkowe, nie w pełni czytelna wzmianka o regimentach oraz obawa przed brakiem zgody po wydaniu uniwersałów. Zapowiedź przybycia po świętach.

Autorka potwierdza słowo dane podstolemu i gotowość zastosowania się do polecenia adresata.

Autorka przesyła list przez sługę i prosi o opiekę lub wstawiennictwo; szczegóły rekomendacji są częściowo nieodczytane.

Autorka żąda stanowiska panny i nie chce składać deklaracji małżeńskiej bez pewności; dopisek wspomina o osobie niechętnej temu związkowi.

Krótki list przesyła pozdrowienia; osobny dopisek zawiera prośbę o coś pilnie potrzebnego.

List omawia stanowisko podstolego halickiego, opiekę nad siostrą i warunki majątkowe; zawiera kwotę 30 tysięcy, lecz jej dokładnego przeznaczenia nie odczytano.

Autorka uzależnia rozstrzygnięcie starań małżeńskich dotyczących siostry od zgody adresatki i pozostałych opiekunów.

Troska spowodowana brakiem wiadomości o zdrowiu rodziny adresata; gotowość przyjazdu do bratowej i zapowiedź podróży do Lwowa.

List przesyła pozdrowienia i prosi o wiadomości; w dopisku występuje starszy królewicz.

List zawiera prośby i wzmiankę o pośredniku; szczegółów interesu nie udało się bezpiecznie odczytać.

Korespondencja osobista o zdrowiu, osobach kierowanych do pani Kamienieckiej oraz doktorze; dopisek wymienia pana Złotnickiego.

Nadawca przypomina adresatom, że za pierwszym razem nie uchylił się od udzielenia pomocy; w dalszym tekście pojawiają się Warszawa i regimenty. Zachowane fragmenty nie pozwalają pewnie ustalić, jakiej konkretnej sprawy ani jakiej prośby dotyczy list. Tekst ma wewnętrzną numerację stron 3 i 4. Datownik brzmi „W Nowosiółkach d. 20 9bris 1698”, czyli 20 listopada 1698 r.

Hetman zwraca się do wysoko postawionego adresata w sprawie, w której czytelnie pojawia się wzmianka o sejmikach i o zobowiązaniu lub obowiązku. Szczegółów zdarzenia, osób i żądanej decyzji nie da się pewnie odczytać z tych stron, dlatego meritum pozostaje opisane ostrożnie. List datowano w Nowosiółkach 9 lipca 1696 r.

Nadawca zwraca się do generała głównego i wspomina o chorągwi koronnej, która nie powinna przebywać w dobrach adresata. Dalsze argumenty dotyczące tej sytuacji i wskazanych działań są trudne do odczytania. Na stronach 8–10 nie znalazłem wiarygodnego zapisu daty ani miejsca.

Zachował się obszerny list adresowany do marszałka koronnego, prawdopodobnie wielkiego koronnego, z formułą „Wielmożny Mci Panie y Bracie”. Karta archiwalna opisuje go jako pismo Adama Jabłonowskiego z Lachiew do marszałka, z prośbą (dalszy opis tej prośby jest niepewny); sam tekst listu jest zbyt trudny do odczytania, by doprecyzować jej przedmiot. Podpis wygląda na Adama Jabłonowskiego. Datacja listu brzmi „W Jabłonowie 16 Decembr 1696”.