Katalog źródeł

Dr Józef Awin przekazuje dyrektorowi Czołowskiemu dokument o relikwiach z 1698 r., odnaleziony wśród gruzu na strychu budynku przy ul. Sebastjańskiej 5 we Lwowie. Jest to późniejsze świadectwo odnalezienia i przekazania zabytku.

Borowski odpowiada syndykowi Frankowi w sprawie zaległych należności z kamienicy Sakrochowskiej. Kwestionuje rozliczenie i zwłokę miasta, proponuje ugodę z odsetkami 5%, zapowiadając dochodzenie roszczeń w razie odmowy.

Jordan prosi burmistrza o pojmanie cieśli, który miał opuścić umówioną pracę i nie dotrzymać kontraktu. Ma zostać osadzony w ratuszu na żądanie skarżącego duchownego; list nie potwierdza wykonania polecenia.

Registrator prosi o potrącenie 34 złotych z należności wypłacanej przez kasę Lwowa Herszce Lachmanowiczowi. To zaległa opłata za wypisy i uwierzytelnienia; po otrzymaniu pieniędzy obiecuje pokwitowanie.

Wast informuje o pomyślnym powrocie, prosi o odebranie kwoty 300 i zapowiada dalszy list po przybyciu do Krakowa.

Po niepunktualnym zebraniu deputowanych przedstawiciel urzędu fiskalnego grozi rezygnacją i skargą do kolegium skarbowego. Wemmer zwołuje spotkanie u syndyka, by uniknąć nagany.

Wemmer informuje o zarządzonej przez prezesa sesji dotyczącej przywilejów miasta i prosi adresata o zaproszenie deputowanych na następne popołudnie.

Wemmer przekazuje zaproszenie karmelitów bosych na czwartek. Przeor ma przedstawić pełnomocnictwo kapituły, a strony przygotować dokumenty. Autor prosi o wypisy aktów z1702roku.

Burmistrz zaprasza rajców na drugą po południu do ratusza, aby zgodnie ze zwyczajem pojednać się przed spowiedzią wielkanocną. Przeprasza za ewentualne urazy i przekazuje list podczaszego koronnego.

Burmistrz zwołuje naradę: wizyty u dostojników, relacja ablegata z Warszawy, roszczenia Augustynowicza, komisja skarbowa, wybory, podatki i kolekta dla zniszczonego kościoła oraz kolegium w Królewcu.

Zaproszenie na naradę obejmuje Boże Ciało, komisję i sejm warszawski, miejskie finanse, kontrakt na Skniłówek, postrzelenie czeladzi przez podoficera, zalegające sądy oraz sprawy jezuitów i kamienicy.

Nadawca zawiadamia Bogdanowicza, że posiedzenie odbędzie się w czwartek zamiast środy. Zaprasza na godzinę czwartą po południu w sprawie przywilejów.

Wieniawski prosi, by wojewoda dobrze o nim myślał. Donosi o zdrowiu rodziny, nabożeństwach i wspólnych posiłkach. Dopisek dotyczy listu syndyka i rachunków hiberny.

Wieniawski donosi o zdrowiu domowników i przyjazdach gości. Przekazuje opinię lekarza o zdrowieniu kasztelanowej oraz ubolewa nad nieobecnością wojewody. Zapisuje też ceny owsa i grochu.

Wyhowski wysyła człowieka po potrzebne rzeczy i prosi magistrat o wydanie mu wszystkiego, co wskazuje osobny rejestr, jeszcze tego samego dnia. Oczekuje szybkiego powrotu wraz z panem Sawryckim [?].

Wyhowski zapewnia o przyjaźni i łasce hetmana, zachęca do wysłania delegacji po dalszą odpowiedź. Fragment o ludziach i przysiędze pozostaje niepełny.

Zapowiedź pewniejszej odpowiedzi hetmana następnego dnia i dalszych starań o pomyślne zakończenie rozmów. Dopisek mówi o odprawieniu wysłanników.

Po odroczeniu układów hetman i starszyzna oczekują nazajutrz duchownych, szlachty i mieszczan, aby przedstawiciele różnych stanów wysłuchali warunków.

Wyhowski odwołuje wiadomość przekazaną Grodzickiemu o niemożności spotkania: hetman zakończył pilne rozmowy i oczekuje niezwłocznego przyjazdu magistratu.

Wyhowski obiecuje dalsze pośrednictwo, informuje o ustnym przekazaniu warunków hetmana i wzywa do ponownego wysłania delegacji nazajutrz.

Wyhowski przesyła odpowiedzi pułkowników, informuje o przedstawieniu ich hetmanowi i wspomina honorarium. Szczegóły żądania i rola pełnomocnika wymagają kontroli.

Wyhowski ponawia zapewnienie o niezmiennej życzliwości i prosi, aby magistrat całkowicie zdał się na łaskę hetmana.

Zajęcia wojskowe uniemożliwiły dzisiejsze spotkanie z hetmanem. Wyhowski zaprasza magistrat na następny dzień, jak najwcześniej rano.

Plamisty list ostrzega przed zwłoką w odpowiedzi, wspomina powstrzymanie rozlewu krwi i zachęca do pośpiechu z ostateczną deklaracją. Liczne fragmenty nieczytelne.

Arcybiskup prosi o zgodę na zabranie kamieni odkrytych i wyłupanych na koszt proboszcza w Kleparowie. Mają służyć ozdobieniu kościoła Panny Marii i całego miasta.

Wyżycki rekomenduje Jana Jasińskiego i prosi magistrat o prezentę na miejsce zmarłego księdza Bogadzkiego w beneficjum pozostającym w dyspozycji miasta.

Ksiądz Stanisław Witwiński dziękuje rajcy Hayderowi za wyprawienie w drogę. Poniżej potwierdza dług 195 złotych wobec rajcy. Dokument nie potwierdza spłaty.

Wiśniowiecki prosi magistrat o przychylność dla Antoniego Cynalika w jego sprawie i obiecuje trwałą wdzięczność. Przedmiotu sprawy nie podaje.

Zaproszenie ławników na naradę jutro o 14:00: przyszłe obciążenia kamienic sprzedanych Żydom przez jezuitów, odzyskanie akt po Łaskowskim i zakwestionowany kontrakt dotyczący kapliczki cechu szewców.

Henrykowski zaprasza burmistrza i radę Lwowa na wesele starszej córki z Andrzejem Łysickim [?], administratorem ekonomii brzeskiej litewskiej. Córki nie wymienia z imienia.

Kapitan prosi władze Lwowa o zwłokę dla Jaskiewicza, którego sklep zapieczętowano. Powołuje się na jego obietnicę zapłaty w ciągu kilku dni i prosi, by przyjęto takie rozwiązanie.

Gordon przesyła próbkę zamawianych wyrobów i prosi o dostawę na początek jarmarku w Jarosławiu. Wspomina wzajemne przysługi Forbesów i Gordonów.

Gordon przesyła list do oberlejtnanta i rozważa rozliczenie weksla. Pozdrawia Forbesa, jego rodzinę i pana Taylora.

Gordon pisze o trudnościach w znalezieniu odpowiednich ludzi, podróży chłopca przez Lublin do Gdańska oraz pobycie króla w Żółkwi.

Krótka dyspozycja dla Ogilvie: wypłacić Forbesowi lub na jego zlecenie 1500 w bieżącym pieniądzu.

Gordon prosi pisarza Lwowa o kilka dni zwłoki w spłacie 130 zł. Przewiduje rozliczenie tej sumy przez doktora na podstawie asygnacji, po otrzymaniu należnej kwoty.

Markiz prosi adresata o sprawdzenie zasłyszanej wiadomości o obrazie ze strony pana kasztelana.

Markiz prosi o interwencję w sprawie należności i sporu przed sądem grodzkim, wskazując świadków oraz potrzebę wyjaśnienia wydarzeń.

Niemieckojęzyczny nadawca zwraca się do lwowskiego magistratu w sprawie rozrachunków, wierzycieli i należnych sum. Przedstawia argumenty dotyczące wcześniejszych uzgodnień i prosi o sprawiedliwe rozpatrzenie sprawy. Tekst jest trudny do odczytania; dopisek na s.3 ma odrębny datownik 17 września, lecz wygląda na postscriptum do listu, nie osobny list.

Nadawca ponawia wobec magistratu prośbę w sporze dotyczącym zobowiązań finansowych. Wspomina o wcześniejszym piśmie, wierzycielach, rozliczeniu oraz oczekiwanym rozstrzygnięciu. List kończy się datą 17 lutego 1647; zachowana karta adresowa wskazuje Lwów.

Nadawca zwraca się do wielmożnego wojewody i dobrodzieja, prawdopodobnie Jana Jabłonowskiego. Pisze o sprawie, w której występują osoby określone jako Domaradzki i [niepewny odczyt nazwiska], o wcześniejszym postępowaniu oraz o prośbie skierowanej do adresata; szczegóły i część nazwisk pozostają niepewne. List kończy się datą z Lwowa: 30 stycznia 1699 roku. Podpis nadawcy jest nieczytelny.

Nadawca, działając na prośbę biskupa białocerkiewskiego, prosi magistrat lwowski o życzliwe poparcie prałata jako kandydata do probostwa wakującego po śmierci księdza sufragana. Uzasadnia prośbę tym, że kandydat jest kanonikiem archikatedralnym oraz ma odpowiednie pochodzenie, wykształcenie i przymioty; część tego opisu jest nieczytelna. List kończy się ponowieniem prośby i formułą szacunku.

Nadawca potwierdza otrzymanie listu odnoszącego się do „interessu do Seymiku” (odczyt słowa wymaga ostrożności). Dalszy tekst wspomina o przebiegu sprawy i staraniu o uzyskanie wiadomości, ale szczegóły i osoby są nieczytelne. Datownik brzmi „w Lwowie d. 28 Martii 1698” — Lwów, 28 marca 1698 r.

Nadawca zwraca się do przełożonego i wspomina pismo otrzymane od burgrabiego, związane ze złożeniem/rozliczeniem należności. Prosi o dalsze działanie lub rozstrzygnięcie i odwołuje się do powinności wobec adresata; część szczegółów jest niepewna. Datownik listu wskazuje Lwów, 18 czerwca 1757 r. Obwoluta na s. 4 zawiera adres do przełożonego.

Zamoyski pisze w sprawach furmańskich i informuje o wysłaniu swego sługi Oleszka. Prosi adresatów, by okazali mu pomoc i życzliwość, jeśli będzie jej potrzebował. Karta adresowa na s. 9 kieruje list do prokonsula i konsulów Lwowa.

Nadawca relacjonuje bieżące wydarzenia i doniesienia z różnych miejsc, wspomina o sejmie, urzędnikach oraz osobach prowadzących korespondencję. Prosi o dalsze informacje lub interwencję. Datownik w treści podaje Lwów, 4 sierpnia 1687 r.; część nazwisk i szczegółów pozostaje niepewna.

Nadawca zwraca się do adresata w poufałym tonie i omawia sprawy związane z sejmem, posłami oraz korespondencją i urzędnikami. Zwraca uwagę na sytuację polityczną i oczekuje dalszych wiadomości. Poszczególne osoby i szczegóły są częściowo niepewne. List datowano we Lwowie 27 lutego 1687 r.

Nadawca przekazuje informacje otrzymane z Hamburga, datowane tam 25 czerwca, oraz wiadomości dotyczące poselstw i spraw politycznych. Wspomina o audiencji, posłach/poselstwie i dalszych działaniach w Warszawie oraz Rzymie. Część szczegółów i nazw własnych pozostaje niepewna. List datowano we Lwowie 4 sierpnia 1687 r.

Nadawca prosi adresata o odpowiedź i wspomina o otrzymanej korespondencji oraz sprawach wymagających dalszego załatwienia. Szczegóły są częściowo nieczytelne. List datowano we Lwowie 10 marca 1697 r.

Nadawca relacjonuje podróż lub przemarsz, wspomina o przesyłce/korespondencji oraz o działaniach wojskowych i sytuacji w Warszawie. Część szczegółów jest niepewna. List datowano we Lwowie 18 stycznia 1703 r.; s. 8 zawiera adresową stronę zewnętrzną.