Katalog źródeł

Wiadomości rodzinne i majątkowe, nie w pełni czytelna wzmianka o regimentach oraz obawa przed brakiem zgody po wydaniu uniwersałów. Zapowiedź przybycia po świętach.

Autorka potwierdza słowo dane podstolemu i gotowość zastosowania się do polecenia adresata.

Autorka nie może szybko przybyć do Lwowa; pyta o sprawy kraju, wspomina wojsko, Ogińskiego i hetmana. Dopisek dotyczy nabycia Chodorostawu.

Autorka pyta o zdrowie małżeństwa, prosi o pamięć i wiadomości, przesyła pozdrowienia bratowej.

Autorka przesyła list przez sługę i prosi o opiekę lub wstawiennictwo; szczegóły rekomendacji są częściowo nieodczytane.

Autorka dziękuje za sprawę określoną niepewnie jako oddanie dzierżawy i prosi o dalszą życzliwość oraz wiadomość.

Zaprzeczenie pogłosce, że podkomorzanka otrzymała zakaz małżeństwa przez marszałkową; prośba o wyjaśnienie.

Turbacja związana z kłótnią z synem; prośba o nieodmienną opiekę. Dopisek pyta o starostę żydaczowskiego, donosi o śmierci Staniszewskiego i prosi o ochronę jego syna.

Wiadomość o siostrze i decyzji pana krakowskiego; gotowość pomocy.

Autorka żąda stanowiska panny i nie chce składać deklaracji małżeńskiej bez pewności; dopisek wspomina o osobie niechętnej temu związkowi.

Krótki list przesyła pozdrowienia; osobny dopisek zawiera prośbę o coś pilnie potrzebnego.

Anna Dolska odpowiada wujowi na list dotyczący zabiegów podstolego halickiego, omawiając kwestie intercyzy, dóbr, klejnotów oraz postulując rychłe wyprawienie wesela siostry z należytą wyprawą. Donosi również o oczekiwanym powrocie synów z Wiednia i przesyła pozdrowienia od rodziny.

Autorka uzależnia rozstrzygnięcie starań małżeńskich dotyczących siostry od zgody adresatki i pozostałych opiekunów.

Troska spowodowana brakiem wiadomości o zdrowiu rodziny adresata; gotowość przyjazdu do bratowej i zapowiedź podróży do Lwowa.

List przesyła pozdrowienia i prosi o wiadomości; w dopisku występuje starszy królewicz.

Anna Dolska donosi Janowi Jabłonowskiemu o swoim wyjeździe z Warszawy po daremnym oczekiwaniu na jego przybycie oraz o pomyślnym załagodzeniu urazy królowej w kwestii kwater. Radzi bratu dbać o względy monarchini i poleca mu zaufanego pośrednika, pana Dzięciołtowskiego.

Korespondencja osobista o zdrowiu, osobach kierowanych do pani Kamienieckiej oraz doktorze; dopisek wymienia pana Złotnickiego.

Autorka mówi o utrapieniu, które ponosi od własnego syna, i prosi o niezmienną protekcję. Dopisek przeczy, by pozwoliła pannie wyjść za mąż bez woli dobrodzieja.

Autorka skarży się na utrapienie powodowane przez własną rodzinę, wspomina syna i prosi dobrodzieja o pomoc.

Długi list do adresata tytułowanego Panem Hrabią. Nadawca relacjonuje sprawy i korespondencję, wymienia osoby oraz wraca do kwestii wymagających decyzji lub dalszych działań. Gęste pismo i liczne przebicia utrudniają odczytanie szczegółów; nie można bezpiecznie ustalić pełnego tematu ani nazwisk. Przy końcu widnieje prawdopodobnie miejsce Warszawa oraz data 11 października, bez czytelnego roku. S. 1 jest kartą archiwalną; s. 5 zawiera złożenie i zapis adresowy tego samego listu.

Kupiec potwierdza nadejście przesyłki z Amsterdamu zawierającej łóżko i materiał oraz przekazanie rzeczy przez pośrednika. Sprawdza kompletność dyspozycji i donosi o stratach statków podczas gwałtownej pogody.

Kupiec zapewnia, że zamówione rzeczy dotarły do Gdańska. Przypisuje opóźnienie ciężkiej pogodzie i stratom na morzu, dziękuje za zaufanie i oczekuje spotkania w Warszawie podczas sejmu.

Kupiec informuje o zamówieniach dokonanych w Holandii, dziękuje za rekomendację, podaje ceny pięciu rodzajów zboża i ostrzega przed dalszą drożyzną zależną od podaży z Polski.

Nadawca zwraca się do adresata jako do Dobrodzieja. Z zachowanego, trudnego do odczytania tekstu można rozpoznać wzmianki o sprawie oraz liście i prośbie o działanie lub odpowiedź; szczegóły i osoby nie są pewne. Datownik na liście podaje 28 lutego 1692 r. Zewnętrzna karta z adresem zachowała częściowo nieczytelne określenie adresata.

Nadawca składa adresatowi życzenia zdrowia i pomyślności, a następnie omawia sprawy wymagające jego uwagi lub pomocy. W tekście można rozpoznać odniesienia do osób i spraw publicznych, lecz wiele zdań oraz nazw jest niepewnych z powodu uszkodzenia i słabej czytelności karty. Zapis adresowy wskazuje prawdopodobnie Hieronima, pisarza koronnego, w Warszawie. List datowany 22 lutego 1597 r.; miejscowość nadawcy nieustalona.

Nadawca zwraca się do wysoko postawionego adresata i omawia sprawę urzędową związaną z wojskiem, korespondencją oraz dokumentami lub uniwersałem. Wspomina o działaniach w okolicy Lwowa i prosi o odpowiednie postępowanie; szczegóły są miejscami trudne do odczytania. Na liście widnieje oznaczenie «N 3570» oraz data 28 czerwca, lecz rok nie jest podany w czytelnym zapisie.

List datowany 22 lutego 1698 r. w miejscowości odczytywanej niepewnie jako Złodna. Nadawca zwraca się do Wojewody ziem ruskich; podpis na s. 13 brzmi Stanisław Druszkiewicz. Tekst wspomina o audiencji/spotkaniu i sprawie wymagającej dalszych działań, lecz szczegóły pozostają częściowo nieczytelne. S. 14 zawiera adres zewnętrzny.

Nadawca zwraca się do adresata jako do Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja. W tekście czytelne są wzmianki o pobycie w domu, poczcie i Lwowie, lecz szczegółów sprawy nie da się pewnie odtworzyć. Datownik w prawym górnym rogu zawiera niepewny zapis miejscowości oraz „8bris 1697”; dzień nieczytelny.

List datowany w zamku [Druż?] 24 października 1697 r. Adresat jest tytułowany Wojewodą ziem ruskich; osobna karta na s. 5 zawiera zapis adresowy z tytułem Generalnego. Tekst ciągnie się na stronach oznaczonych 2–5; jego szczegółowy przedmiot pozostaje częściowo nieczytelny.

Nadawca zwraca się do wojewody ruskiego. Pisze o obecnym żalu i pocieszeniu, które daje mu łaska adresata; wspomina o swym sieroctwie. Dalsze zdania pozostają miejscami niepewne. List datowano 20 stycznia 1699 r. w zamku o niepewnie odczytanej nazwie; nazwisko w podpisie wymaga kontroli.

Nadawca kieruje list do Wielmożnego Pana i Dobrodzieja. Zachowany tekst jest trudny do odczytania; nie ustalam jego szczegółowego przedmiotu. Datownik na liście podaje Sambor i 5 czerwca 1637 r. Karta adresowa na s. 3 i 5 zawiera niepewny zapis imienia/tytułu oraz określenie „Samborskiemu”. Data na karcie inwentarzowej różni się od daty listu.

Nadawca zwraca się do „łaskawych Panów”, prawdopodobnie przedstawicieli magistratu lub ławników Lwowa, i składa życzenia zdrowia. Dalej omawia swoją sprawę i prosi o uwagę lub pomoc, lecz uszkodzenia i niepewna czytelność nie pozwalają ustalić dokładnego żądania. Podpis i karta archiwalna łączą list niepewnie z Samuelem Drużkowskim z Orlika. Datowanie przy końcu odwołuje się do dnia św. Jakuba w 1593 r.; miejsce sporządzenia nieustalone. S. 3 zawiera adres na złożeniu karty.

Nadawca zwraca się do adresata jako do brata i dobrodzieja. Zachowany tekst zawiera wyrazy uznania oraz dalszą, trudną do odczytania wypowiedź; szczegółów sprawy nie da się wiarygodnie odtworzyć. Datownik listu wskazuje Lublin i 27 maja 1691 r. Zewnętrzny zapis adresowy na s. 4 kieruje pismo do Lwowa, lecz nazwisko adresata jest nieczytelne.

Nadawca prosi zwierzchnika miejskiego o interwencję na rzecz Konrada, określonego jako majster ślusarski lub rzemieślnik o niepewnie odczytanym fachu. Chce, aby cech stolarski zwolnił go od swoich wymagań i nie przeszkadzał mu w pracy. List datowano 28 grudnia 1737 r. w prawdopodobnym Łańcucie. Imię i nazwisko rzemieślnika oraz podpis nadawcy wymagają kontroli.

Nadawca przesyła adresatowi wyrazy szacunku oraz życzenia dobrego i szczęśliwego nowego roku. Tekst jest krótki i częściowo trudny do odczytania. Dopisek na składanej karcie wspomina królową i polecenie przekazania wiadomości, lecz jego brzmienie pozostaje w dużej mierze niepewne. Podpis można odczytać jako „Dumons” lub podobnie. List ma własny datownik: Warszawa, 4 stycznia 1703 r.

Nadawca pisze po francusku o otrzymanej korespondencji, towarze koronkowym oraz płatnościach i przekazach pieniężnych. Wspomina o wekslu/bilecie i kwocie odczytywanej jako 1242 écus; szczegóły rozliczenia są częściowo nieczytelne. Podpis brzmi Dupont. Karta adresowa wskazuje Palatyna i generała województwa lubelskiego. W samym liście nie odczytano daty.

Dupré dziękuje wojewodzie ruskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za listy polecające do pani Zamoyskiej, która jednak wcześniej pozostawiła decyzję o zatrudnieniu sługi swoim synom. Autor listu prosi o dalszy patronat i wyraża nadzieję na przyjęcie do służby w przyszłości.

Zachowany list jest skierowany do Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja. Rękopis jest miejscami bardzo trudny do odczytania. Widoczne fragmenty wskazują na prośby i sprawy związane z korespondencją oraz działaniami podejmowanymi dla adresata, lecz szczegółów nie da się pewnie odtworzyć. Na zewnętrznej karcie adresowej zachowało się uroczyste określenie adresata, ale nazwisko i tytuły są niepewne. Na karcie inwentarzowej zapisano rozpoczęcie jednostki 8 października 1697 r.; nie uznano tego za datę listu. Dopisek na liście nie pozwala na pewne ustalenie daty.

List w języku polskim, datowany 18 sierpnia 1691 r. Zachowany tekst jest trudny do odczytania; daje się rozpoznać formuła zwrotu do wysoko postawionego adresata oraz dalsza korespondencja w sprawach bieżących. Adres i podpis są niepewne.

List datowany 23 kwietnia 1692 r. Rękopis zawiera zwrot do wysoko postawionego adresata oraz opis spraw wymagających jego uwagi; tekst jest trudny do odczytania. Zapis adresowy zachował się na złożonej karcie.

Drugi odrębny list w jednostce, również datowany 23 kwietnia 1692 r. Zwraca się do adresata z formułą grzecznościową i omawia sprawę, której szczegółów nie można pewnie odczytać. Towarzyszy mu osobny zapis adresowy.

List z 15 października 1691 r. porusza sprawy adresata i przebieg wcześniejszej korespondencji; ze względu na stan pisma szczegółów nie da się odtworzyć w całości. Adres na odwrocie pozostaje trudny do odczytania.

Do jednostki dołączono osobne, tabelaryczne zestawienie rachunkowe z kwotami. Nagłówek zawiera datę 18 sierpnia 1691 r.; większości pozycji nie można pewnie odczytać.

List zawiera rozliczenie kupieckie z wyszczególnieniem dwóch pozycji ilościowo-cenowych. Zapisane wartości wynoszą 17 × 23 = 391 oraz 36 × 19 = 684; suma jest podkreślona jako 1075 (waluta skrótowo oznaczona, odczyt niepewny). Nazw towarów nie odczytuję na tyle pewnie, by je podać. Nadawca odnosi się też do wcześniejszej korespondencji i uzgadniania rachunku/dostawy; pozostały tekst jest trudny do odczytu. Nagłówek podaje Nürnberg, 9 lipca 1690 r.; adres kieruje list do kupca w Lemberg.

Niemieckojęzyczny list handlowy z 4 sierpnia 1685 r. W częściowo czytelnym tekście nadawca wspomina korespondencję i dostawę towarów, w tym dwie bele oznaczone literami; szczegóły i nazwy własne pozostają niepewne. Adresat nieustalony.

Engelhardt odpowiada Robertowi Forbesowi w sprawie przesyłek i ich rozliczenia. Wspomina o towarach przewożonych w opakowaniach oraz o wartościach i kosztach, lecz wiele słów i liczb jest nieczytelnych. List kończy się podpisem nadawcy; s. 35 to złożona karta adresowa, nie odrębny tekst.

Ferdinand Engelhardt przesyła pismo z prośbą o doręczenie go Andreasowi Boydowi celem odebrania od niego długu w wysokości 216 florenów. Informuje również o nadejściu i dalszej ekspedycji towarów lipskich oraz przekazuje życzenia noworoczne.

Nadawca odpowiada Robertowi Forbesowi w sprawie dostawy towarów. Zwraca uwagę na ich stan lub jakość, sposób wysyłki oraz związane z tym koszty; konkretne warunki i większość szczegółów są trudne do odczytania. S. 37 jest składanym odwrociem z adresem, bez pewnego ciągu dalszego.

Zachowana kopia listu do Roberta Forbesa dotyczy sporu lub trudności związanych z dostawą oraz dalszych ustaleń handlowych. Tekst wspomina o przesyłce i rozliczeniu; wiele zdań pozostaje trudnych do odczytania. S. 53 zawiera krótki ciąg dalszy, nie odrębny tekst.

Ferdinand Engelhardt odpowiada na zamówienie Arthura Forbesa na węgierski batting, wyjaśniając, że ze względu na brak zapasów tego towaru we Wrocławiu musi on dopiero zostać zlecony do wykonania sukiennikom. Przypomina także, aby kolejne zamówienia składać z odpowiednim wyprzedzeniem.