Katalog źródeł

Rekomendacja kupca Hampla z Warszawy do prowadzenia miejskich rozrywek. Autor wskazuje korzyści z napływu gości: najem domów, handel i sprzedaż żywności.

Rzewuski, podwojewodzi lwowski, żąda komisji w odpowiedzi na zarzuty miasta. Wodzicki wzywa magistrat do wyznaczenia osoby, która dopilnuje jej ustanowienia.

Autor zapowiada poparcie sprawy Lwowa związanej ze świadczeniem dla garnizonu. We Wschowie ma spotkać hetmana polnego koronnego; szczegół świadczenia pozostaje niepewny.

Po interwencji dworu z Drezna biskup żąda wykonania trzech wyroków zapłaty długu. Zwraca uwagę na przejęty spadek i grozi konsekwencjami opóźniania egzekucji.

Wodzicki odpowiada na wielkanocne życzenia miasta. Życzy mieszkańcom obfitości dóbr, a miastu Bożej ochrony.

Wodzicki zaleca szybkie rozpoznanie sprawy Bartcha i pomoc jego synowi, który po śmierci ojca opuścił Warszawę. Wspomina loterię i mandat wobec Surczyńskiego.

Wodzicki deklaruje pomoc w utrwaleniu i rozszerzeniu praw Lwowa. Zapowiada wyjazd na sejm po niedawnej chorobie.

Autor żąda zbadania zarzutów doktora Awedyka wobec Rozalii Muratowiczowej i jej synów: najścia domu, zabrania pieniędzy, zastawów, sprzętów i dzieci. Domaga się zwrotu oraz zakazu dalszych najść.

Wodzicki przesyła oryginał memoriału złożonego królowi przez Weyzego. Prosi magistrat o szybką odpowiedź, którą zamierza przekazać dworowi.

Autor zapowiada nocleg we wtorek w Mościskach, gdzie czekają bracia i przyjaciele, oraz środowy przyjazd do Wiszni. Datownik oryginału różni się od okładki.

Wojakowski nie rozumie, dlaczego pogorszyły się jego stosunki z dziekanem. Zaprzecza własnej winie, podejrzewa działanie nieprzyjaciela i prosi o powrót dawnej życzliwości.

Z Lipska Gałecki dziękuje za otrzymany list i życzliwość, wspomina tutejszy dwór oraz królową. Ponawia prośbę o wstawiennictwo i opiekę nad żoną i dziećmi.

Gałecki zawiadamia szwagra, że19grudnia jego żona urodziła syna. Składa życzenia i przesyła ukłony rodzinie. Wyjaśnia, że nie pisze o sprawach publicznych, ponieważ oddalił się od dworu.

Krótka wiadomość odwołuje się do wcześniejszej relacji dla wojewody krakowskiego, wspomina starostę chełmskiego i narady wojenne. Szczegółowy sens próśb pozostaje nieodczytany.

Gałecki prosi wojewodę o odnowienie przyjaźni, składa życzenia noworoczne i zapowiada wyjazd za granicę w sprawach publicznych. Dopisek dotyczy sporu i regimentu, lecz jest częściowo nieodczytany.

Galbraith prosi o wybaczenie zwłoki. Tłumaczy, że sam nie otrzymuje pieniędzy od dłużników, i zapewnia Forbesa, że spłaci należność, choć nie podaje pewnej daty.

Galbraith zleca czeladnikowi wypłatę Forbesowi 1000 florenów dobrej monety. Weksel chce opłacić na jarmarku rzeszowskim, zamiast posyłać pieniądze do Gdańska.

Galbraith tłumaczy opóźnienia zapłat, wymienia przekazanie 1000 zł oraz dalsze kwoty przekazane we Lwowie. Prosi Forbesa o cierpliwość i zachowanie zaufania.

Galbraith omawia trudności zamiany szelągów na dobrą monetę, spodziewane wpłaty Gordona i weksel. List dla Forbesa skierowano do Krakowa.

Hankiewicz opisuje zabiegi przy sprawach Haidera, rozmowy z sekretarzem królewskim i kanclerzem. Prosi o środki na potrzebne wydatki i odpiera krążącą o adresacie nieżyczliwą opinię.

Hankiewicz wyjaśnia wydatki procesowe, podaje kwoty i zapowiada termin sprawy z Reiznerem. Prosi Haidera, aby zniszczył jego korespondencję, obawiając się jej szkodliwego wykorzystania.

Autor relacjonuje zapytanie kanclerza o przyjazd Haidera. Sugeruje osobiste stawiennictwo dla obrony spraw i wspomina osoby działające po stronie przeciwnej.

Hankiewicz przekazuje magistratowi, że kanclerz nie chce dłużej odkładać spraw Lwowa. Wzywa do jak najszybszego wysłania pełnomocnika i zapowiada wpisanie spraw do rejestru sądowego.

Hankiewicz prosi o dokładne instrukcje, potwierdza otrzymanie150zł i zapowiada rozpatrzenie sprawy następnego dnia. Wspomina także ormiańskie sprawy sądowe.

Hankiewicz ponawia osobistą prośbę przekazaną przez Gabriela, czeladnika ormiańskiego kupca. Prosi o wysłanie ryb i obiecuje zwrot wydatków oraz odwdzięczenie się usługami.

Autor donosi o korzystnym wyniku sporu z Reiznerem i przesyła tekst dekretu. Łączy wiadomości sądowe z życzeniami wielkanocnymi i informacjami o innych sprawach.

Prośba o wiadomość, gdzie przebywa Nitzsch i czy ma woły w drodze do Gdańska.

Otrzymanie listu z załącznikiem i zwróconym wekslem; Nitzsch wysyła partię wołów i napisał bezpośrednio do Heuglina.

Heuglin potwierdza otrzymanie od Knabego kwoty 905 ⅔ florenów, uprzednio otrzymanej od Kiena, i dziękuje za pośrednictwo.

List polecający doręczycieli i proszący o pomoc; określenie ich osoby lub zawodu nieodczytane.

Potwierdzenie wykupu weksla przez Nitzscha i dyspozycji wypłaty Knabemu w Warszawie; zgoda na potrącenie prowizji.

Antony Heuglin junior potwierdza bezpieczne dotarcie do Gdańska, dziękuje za okazaną przyjaźń, usprawiedliwia zwłokę w pisaniu i informuje o wyjeździe [ojca?] morzem do Amsterdamu 27 maja.

Załączony weksel ma zostać przedstawiony Piotrowi, słudze Krzysztofa Nitzscha; po inkasie należność należy przesłać Heuglinowi, potrącając prowizję.

Gembicki prosi magistrat o życzliwość i urzędowe wsparcie dla augustianów zakładających siedzibę we Lwowie.

Gembicki zaleca ugodę ze starostą i przestrzeganie zasad poboru targowego. Prosi o wyjaśnienie obroku, potrzebne przed wydaniem dekretu dotyczącego obowiązku Żydów.

Gembicki zaleca czterdziestu mężom Lwowa ugodę z Żydami, szybki zwrot zabranych towarów oraz powstrzymanie wrogich wypowiedzi i gróźb do zatwierdzenia układu przez króla.

Gembicki zachęca do ugody ze starostą i proponuje dożywotnią sumę z dochodów publicznych przy zachowaniu mocy miejskich dekretów.

Gembicki dziękuje za przysłane ryby i obiecuje wspierać zachowanie praw miasta. Wspomina również obietnicę przekazaną przez wysłannika.

Gładyszewicz dziękuje Forbesowi za wzgląd okazany jego matce za pośrednictwem brata adresata. Zapewnia o wdzięczności i gotowości wzajemnych usług.

Gładyszewicz poleca Forbesowi wysłanego w swoich interesach posłańca i prosi o pomoc stosownie do jego potrzeb, obiecując wzajemność.

Gładyszewicz prosi Forbesa o wyłożenie 2300 zł dla wskazanego kupca. Zapowiada szybki zwrot przez siebie lub swojego czeladnika i zapewnia, że polega na pomocy adresata.

Po powrocie do Krakowa Gładyszewicz dziękuje Forbesowi za życzliwość, zamawia lisie skóry i opisuje ospę oraz inne dolegliwości dzieci w rodzinie.

Głogowski skarży się na długi brak wiadomości od brata oraz opisuje nasłanie około 30 uzbrojonych ludzi i zabranie rzeczy. Są to zarzuty autora, nie niezależnie ustalone fakty.

Mikołaj Głogowski tłumaczy bratu, że z powodu ciężkiej gorączki nie mógł osobiście udać się do Lublina, lecz wysłał tam żonę, która uzyskała pomyślne wieści u deputatów. Informuje również o spodziewanym przyjeździe marszałka, ugodzie z młynarzami, problemach gospodarczych i przesyła pozdrowienia od rodziny.

Mikołaj Głogowski informuje brata Franciszka o przebiegu zjazdu w Lublinie w sprawie spłaty długu przez pana Łosia oraz o problemach prawnych i zaocznym wyroku uzyskanym przez zawistnych przeciwników. Prosi o dalsze wsparcie procesowe, przesyła kopie dokumentów i zwraca się o przysłanie potrzebnych rzeczy.

Głogowski pisze bratu o swojej sprawie w Lublinie i przekazuje odpowiedź starosty. Znaczna część bladego listu pozostaje nieodczytana.

Autor po powrocie z Lublina skarży się na słabe zdrowie. Prosi adresata o pomoc u podskarbiego koronnego w uzyskaniu wypłaty; dołącza pozdrowienia i dopisek o sejmie.

Krótki fragment listu zawierający tradycyjne, uniżone formuły pożegnania oraz zapewnienia o życzliwości autora wobec adresata. Na marginesie umieszczono także dopisek z ukłonem skierowanym do pana Jana.

Głogowski przesyła odpowiedzi uzyskane w Lublinie i nalega na obecność brata na sądach. Wspomina także własną komplanację, której szczegółów nie odczytano.

Autor nie wraca jeszcze do Lublina z powodu słabego zdrowia. Pisze o zamiarze spotkania z bratem, wyjeździe żony na Wołyń i rachunkach, z których nie może się teraz wyliczyć.