Katalog źródeł

Podkanclerzy koronny Szczęsny Kryski prosi władze Lwowa o nakazanie cechowi krawieckiemu przyjęcia Iwanka Turkowica oraz o umożliwienie spokojnej pracy jego teściowi. W zamian za okazanie przychylności ubogim rzemieślnikom autor listu obiecuje rajcom swoją wdzięczność i przysługi.

Kajetan Cristallini proponuje władzom Lwowa przesłanie do Rzymu 100 dukatów w celu wypłacenia ich wdowie po zmarłym Franciszku Stefanonim w zamian za zwrot miejskich dokumentów. Oferuje również swoje usługi prawne przed Kurią Rzymską.

A. Kromolicki pisze do Kazimierza Wolskiego, ubolewając nad niesłusznymi oskarżeniami o niestosowne wypowiedzi, które ktoś przekazał adresatowi. Zapewniając o swojej stałości i życzliwości, usilnie prosi Wolskiego o osobisty przyjazd i gościnę w Hrymałówce.

Mikołaj Franciszek Krosnowski, działając z polecenia sejmiku wiszeńskiego, prosi wojewodę kijowskiego Marcina Kątskiego o wypłacenie miastu Lwowowi sumy z legatów zmarłego wojewody ruskiego. Zwraca się o przychylność dla tej sprawy, powołując się na pobożną intencję darczyńcy i poczucie sprawiedliwości adresata.

Mikołaj Franciszek Krosnowski przesyła Janowi Jabłonowskiemu życzenia z okazji Nowego Roku oraz wyjaśnia powody odłożenia planowanej podróży do Żółkwi. Informuje również o pozostawieniu we Lwowie człowieka oczekującego na nadejście poczty i deklaruje pełną gotowość do dyspozycji adresata.

Mikołaj Franciszek Krosnowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o swoim przyjeździe do Lwowa, opóźnionym przez wizytę starosty chmielnickiego, i żałuje, że minął się z adresatem. Zwraca również uwagę na liczne nieprawdopodobne pogłoski oraz intrygi w mieście, ponawiając wyrazy stałej wierności i gotowości do służby.

Mikołaj Franciszek Krosnowski zwraca się do władz Lwowa z prośbą o wypłacenie reszty należnych mu pieniędzy do rąk doręczyciela listu. Zapewnia, że ostateczne, autentyczne pokwitowanie wystawi osobiście podczas pobytu w Gródku.

Olbracht Krosnowski pisze do lwowskich rajców na temat asygnat, kondemnat oraz rozliczeń związanych z akcyzą, podkreślając konieczność zadośćuczynienia swoim obowiązkom. Zapowiada również przyjazd do Lwowa w niedzielę, o ile pozwoli mu na to stan zdrowia.

Olbracht Krosnowski popiera starania o obronność i zabezpieczenie Lwowa w czasie zagrożenia wojennego, podkreślając, że wymaga to nakładów finansowych. Wyjaśnia przeznaczenie dochodów, które mają posłużyć uzupełnieniu braków przy organizacji podwód oraz opłaceniu uchwalonych przez sejm poborów.

M. Kroc donosi Maciejowi Hajderowi o swojej rozmowie z kanclerzem, początkach obrad sejmowych oraz sporach wśród posłów. Informuje także o toczącej się sprawie sądowej hetmana polnego litewskiego Janusza Radziwiłła i jego wpływowych koneksjach.

Karol Maksymilian Kruzer informuje magistrat lwowski o spóźnionym odebraniu wezwania do zjazdu na egzekucję dekretu asesorskiego i prosi o przekazanie nowego terminu wyznaczonego przez biskupa sufragana. Jednocześnie składa władzom miasta życzenia noworoczne, życząc im powrotu do dawnej pomyślności i świetności.

Jan Krukowiecki usprawiedliwia nieobecność pani Zamoyskiej i jej syna na koronacji królewskiej z powodu jej nagłej i ciężkiej choroby, polecając interesy rodu opiece wpływowego adresata. Informuje również o odrzuceniu przez Zamoyską rad senatorów, którzy nakłaniali ją do bojkotu uroczystości.

M. Kudlicz informuje Artura Forbesa o chwilowym opóźnieniu spłaty raty z powodu przestoju handlowego, zapewniając o zachowaniu sukna w całości. Odsyła adresata do panów Neitzera i Majdeszewicza w celu zasięgnięcia szczegółowych informacji w tej sprawie.

M. Kudlicz informuje Artura Forbesa o zaniechaniu wyjazdu do Jarosławia z braku widoków na interesy oraz o odroczeniu wypłaty raty, zapewniając jednocześnie, że sukno pozostaje bezpieczne. Radzi również adresatowi, aby w kwestii towaru skonsultował się we Lwowie z panami Neitzerem i Majdeszewiczem.

Adres listu skierowanego do Dominika Wilczka, pełniącego funkcję sekretarza i prezydenta miasta Lwowa. Pismo miało zostać doręczone adresatowi we Lwowie.

Andrzej Kupiński donosi z Turynki o spotkaniu wojsk moskiewskich jadących do Lwowa jedynie po chorych, co wskazuje na nikłe szanse na odsiecz dla zagrożonego miasta. Przestrzega adresata, zaleca czujność, zabezpieczenie dobytku oraz prosi o opiekę nad swoją żoną.

Andrzej Kupiński prosi regenta lwowskiej gminy o zwołanie jej posiedzenia w celu złożenia relacji z negocjacji kleszczowskich oraz o wyprawienie delegata na sejmik gospodarski do Wiśni. Odręczny dopisek poświadcza wypłatę 20 złotych wysłannikowi udającemu się na obradujący sejmik.

Ksiądz Wacław Kupiński interweniuje u burmistrza Lwowa w obronie swojego czynszownika, szewca Wojciecha Gryglewicza, który wraz z żoną został pobity i ograbiony przez cechmistrza Lipkiewicza. Autor listu domaga się ukarania winnych, zwrotu zagrabionych zastawów oraz ukrócenia bezprawnych praktyk cechu.

Ksieni lwowskich benedyktynek Magdalena Kuropatnicka skarży się kanclerzowi Janowi Małachowskiemu na magistrat lwowski, który gwałci przywileje jurysdykcji klasztornej, bezprawnie pozywa, najeżdża i więzi podległych jej rzemieślników. Prosi kanclerza o pisemną interwencję u władz miejskich, aby powstrzymać dalsze krzywdy i naruszenia do czasu rozstrzygnięcia sporu przez powołaną komisję.

Ks. Andrzej Kuropatnicki zwraca się do prezydenta Lwowa z prośbą o uregulowanie należności za odbudowę kamienicy proboszczowskiej po pożarze miasta. Proponuje zaspokojenie swoich roszczeń częściowo w gotówce, a częściowo poprzez nadanie sąsiednich gruntów miejskich.

Samuel Kuszewicz apeluje oficjalnie do rajców i urzędu miasta Lwowa o roztropną obronę dobra publicznego i odpieranie nacisków zagrażających krajowi. Wspomina o niebezpieczeństwie przejęcia korespondencji, rezultatach odprawy posłów wojskowych oraz wyraża nadzieję na rychły powrót do Lwowa.

Stanisław Kussewicz wyraża głębokie oburzenie z powodu rozsiewanych przeciwko niemu oszczerstw o rzekomych dawnych wyrokach kryminalnych w Warszawie i Toruniu. Informuje o podjęciu działań w celu zdobycia odpowiednich dokumentów, oczyszczenia swojego dobrego imienia oraz zapowiada osobiste spotkanie.

Karta adresowa listu Stanisława Kuszewicza skierowanego do rajcy lwowskiego Mateusza Hajdera.

Stanisław Kuszelewicz informuje lwowskiego rajcę Macieja Haydera o postępach w jego sprawie oraz o trudnościach ze spotkaniem z panem Mullinem i braku jurystów na dworze. Zapowiada nadsyłanie kolejnych wiadomości i odsyła adresata po szczegóły do wspólnych znajomych ze względu na nawał własnych zajęć.

Stanisław Kuszewicz donosi burmistrzowi Maciejowi Hayderowi o bieżących kwestiach finansowych, radach prawnych w sprawie spadku Grozwaiera oraz planowanej wizycie u kanclerza. Przesyła także dekret dla pana Skurczewskiego i zapowiada rychłe rozliczenie należności.

Stanisław Kuszelewicz informuje Mateusza Hajdera o toku miejskich spraw sądowych prowadzonych w Warszawie oraz o uzyskanych obietnicach królewskich. Tłumaczy się także z opóźnień w korespondencji, powołując się na żałobę po zmarłej żonie, natłok obowiązków i ostrożność w delikatnych kwestiach.

Thomas Cushny odpowiada na list Arthura Forbesa, diagnozując przyczyny jego bólów w okolicach serca, potów nocnych oraz dolegliwości nóg jako skutek niestrawności i melancholii. Autor udziela choremu wskazówek kuracyjnych i załącza łaciński przepis na wzmacniający konfekt.

Johan Veith Küstner informuje Arthura Forbesa o uregulowaniu należności wekslowej na rzecz pana Kümelera. Donosi również o przekazaniu mu zamówionego płótna, szafranu oraz atłasu zgodnie z załączonym wyciągiem.

Jan Łahodowski donosi podstarościemu lwowskiemu Zygmuntowi Poradowskiemu o powstrzymaniu kozaków nasłanych przez pana Łąckiego w celu bezprawnego usypywania kopców granicznych. Autor zawiadamia o sporze z sąsiadem i poleca się łasce urzędnika.

Aleksander Łaszcz ponawia prośbę o uzgodnienie terminu i trasy planowanej po świętach podróży do Sośnicy, na którą pozwala obecna sanna. Zapewnia o wdzięczności i przesyła ukłony od żony dla adresata oraz jego małżonki.

Aleksander Łaszcz w imieniu braci szlacheckiej województwa bełskiego prosi hetmana Stanisława Jana Jabłonowskiego o łaskawość i poparcie dla Franciszka Iłowieckiego. Zapewnia przy tym o swoim oddaniu i gotowości do wypełniania hetmańskich rozkazów.

Łukasz Lebedowicz usprawiedliwia zwłokę w korespondencji swoją nieobecnością oraz trwającymi rokami sądowymi. Prosi Franciszka Głogowskiego o przesłanie wyroku kondemnaty wraz z listem do podstarościego w celu opatrzenia go klauzulą wykonalności.

Łukasz Lebelowicz winszuje Franciszkowi Głogowskiemu powrotu z Lublina oraz przesyła mu autentyk laudum i relacji z podpisem podczaszego czernihowskiego. Informuje również o rozpoczęciu i odroczeniu bełskich sądów z przyczyn formalnoprawnych.

Łukasz Lebedowicz przesyła staroście Franciszkowi Głogowskiemu urzędowy odpis relacji sądowej, wskazując na możliwość jej przepisania z ekstraktu. Informuje również o zainteresowaniu pana Antoniego spornym kontraktem oraz o wniesionej protestacji podważającej jego ważność.

G. Lewicki wstawia się u prezydenta lwowskiego magistratu za uwięzionym Janem Kowalem, prosząc o darowanie mu kary ze względu na pilną pracę skarbową. W dopisku autor wspomina również o uregulowaniu sprawy swojego stelmacha.

Salomon Lewkowicz zwraca się do kupca Artura Forbesa z prośbą o pilne przekazanie przez posłańca funta złota na potrzeby dworu królewskiego. Autor listu gwarantuje terminową zapłatę należności.

Salomon Lewkowicz zwraca się do Artura Forbesa z pilną prośbą o wydanie posłańcowi funta złota na potrzeby dworu królewskiego. Jednocześnie autor gwarantuje adresatowi pewną i rychłą zapłatę za powierzony kruszec.

Stanisław Ledóchowski przesyła staroście włodzimierskiemu życzenia wielkanocne oraz prosi o informacje w kwestii wypłaty zasług porucznikowi i doniesienia z Warszawy. Wspomina także o niepokojącym braku wieści z sejmiku rohatyńskiego i sporach urzędników.

Anna Katarzyna z Jabłonowskich Leszczyńska pisze do bratanka, wojewody wołyńskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego, wyrażając swoją rozpacz i zapowiadając rychłą podróż. Nakazuje także spalić list po okazaniu go Dobrodziejowi.

Anna Leszczyńska dzieli się z bratem, wojewodą wołyńskim Janem Stanisławem Jabłonowskim, swoimi zgryzotami i donosi o chorobie w domu. Informuje go także o powszechnych, rosnących pretensjach oraz niechęci drobnej szlachty wobec domu królewskiego w kontekście wieści sejmikowych.

Anna Leszczyńska wyraża głęboki niepokój z powodu nieszczęść dotykających jej dom, zapewnia brata o gorącym uczuciu oraz prosi go o dbanie o własne zdrowie, zapowiadając rychłe nadesłanie obszerniejszego listu. Pismo zawiera także serdeczne pozdrowienia dla bratowej, krótki dopisek innej ręki w sprawach majątkowo-honorowych oraz notatki dotyczące wyjazdu senatora do Warszawy.

Anna Leszczyńska daje wyraz tęsknocie za bratem i prosi go o poświęcenie chwili na korespondencję, która przyniosłaby jej ulgę w smutku. Donosi także o sporze z winiarzem oraz plotkach rzekomo rozsiewanych na jej temat przed sejmikiem przez wojewodzinę bełską.

Pogrążona w głębokim żalu Anna Leszczyńska zaklina swojego brata, aby w miarę możliwości dążył do zgody, obawiając się wygnania i tułaczki. Zapewnia o swym oddaniu oraz informuje, że oczekuje dalszych wieści z Warszawy i pocieszenia od Boga.

Anna Leszczyńska przesyła bratu serdeczne życzenia oraz donosi o sytuacji wojennej i odwołaniu wyjazdu do Warszawy z powodu zbliżania się wojsk szwedzkich. Porusza także kwestię planów matrymonialnych starosty warszawskiego i oczekiwania na wieści o mężu.

Anna Leszczyńska przesyła bratu życzenia pomyślności oraz prosi o zachowanie życzliwości dla Marysieńki. Wyraża też smutek z powodu przedłużającej się rozłąki i niepewności co do jego pobytu w Warszawie.

Autorka żali się bratu na rozłąkę przed zbliżającą się elekcją oraz nalega na odesłanie przysłanego mu zaufanego przyjaciela, który jest jej pilnie potrzebny. Zapewnia przy tym o swojej cierpliwości i niezmiennym siostrzanym przywiązaniu.

Anna Leszczyńska pisze do brata, uskarżając się na złe samopoczucie, brak pomyślnych wiadomości oraz trudności z planowanym wyjazdem na wieś. Wyraża nadzieję na spotkanie przy okazji zbliżającego się sejmu i zapewnia o swoim niezmiennym oddaniu.

Anna Leszczyńska przesyła bratankowi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu serdeczne życzenia, ubolewając nad ustawicznymi zgryzotami, trudną dolą ich domu oraz niemożnością bezpośredniej rozmowy. Zwraca się o poufne przekazanie wiadomości przez pisarza kaliskiego i zapowiada relację wysłanego sługi o jej codziennych troskach.

Anna Leszczyńska wyraża radość z odnowienia serdecznych relacji z bratem i donosi o swoim niespodziewanym pojednaniu z królową. Dołącza także pełen wdzięczności i komplementów dopisek skierowany do swojej bratowej.

Anna Jabłonowska pisze do brata, wojewody wołyńskiego Jana Jabłonowskiego, o niepokojach wywołanych działaniami Szwedów i swoich rozważaniach dotyczących podróży do Częstochowy. Wspomina o dworskich zatargach wokół pieczęci marszałkowskiej oraz poleca opiece adresata pana Bartoszewskiego.