Katalog źródeł

Guttinius dziękuje rajcom za gratulacje związane z urzędem sekretarza i obiecuje pomoc miastu. Dopisek zawiera podziękowanie za dar piętnastu talarów.

Markiz prosi adresata o sprawdzenie zasłyszanej wiadomości o obrazie ze strony pana kasztelana.

Autor pisze siostrzenicy o sprawach, o których wcześniej rozmawiali, i zapewnia o swoim przywiązaniu.

Markiz przypomina o wcześniejszych listach i niezrealizowanej zapłacie, prosząc adresata o pomoc.

Markiz rozważa skutki sprawy, a na zachowanym fragmencie karty wspomina o spotkaniu i drodze.

Markiz prosi o interwencję w sprawie należności i sporu przed sądem grodzkim, wskazując świadków oraz potrzebę wyjaśnienia wydarzeń.

Andrzej Dędyński prosi adresata o wstawiennictwo i doprowadzenie do polubownego zadośćuczynienia pretensjom majątkowym osieroconych Skotnickich do dóbr Kiziów. Apeluje o rozwiązanie sporu bez przewlekłego i kosztownego procesu, powołując się na powinności opiekuna oraz chrześcijańskie miłosierdzie.

Nadawca zwraca się do adresata jako Monseigneur i pisze, że zastosuje się do jego polecenia oraz pokaże królowej list. Wspomina o osobie lub sprawie, której szczegółów nie można pewnie odczytać, i prosi o jej poparcie. Kończy list uniżoną formułą grzecznościową; odrębna ostatnia strona zawiera adres do nieustalonego dostojnika. Brak pewnej daty, miejsca i identyfikacji nadawcy.

Denhoff przedstawia skargi lwowskiej gminy żydowskiej na krzywdy i ucisk ze strony mieszczan oraz prosi o wsparcie i sprawiedliwe rozpatrzenie sprawy. Wspomina także o ograniczaniu handlu i utrudnieniach w mieście. Datę listu zapisano jako 19 grudnia 1691 r.; miejscowość odczytana jako Janów.

Nadawca pisze o Tomaszu Gordonie, obywatelu lwowskim, jego pochodzeniu i staraniach o urząd ławnika. Wspomina o przywilejach oraz o wyborze i prawach szlachty. List kończy się w Warszawie 6 lutego 1689 roku.

Nadawca zwraca się do lwowskiego magistratu. Pisze o lwowskiej synagodze żydowskiej, prawach i sprawach miejskich oraz o rozstrzygnięciu lub przedstawieniu kwestii przed magistratem. Część rękopisu jest wyblakła i nieczytelna. Na oglądanej karcie nie ma pewnej, pełnej datacji ani miejsca wystawienia.

Denhoff zwraca się do lwowskich adresatów w sprawie procesu wojewody bracławskiego z panem Łaskowskim, prowadzonego przed sądem kompromisarskim. Prosi, by nie utrudniać wykonania dekretu i by wojewoda uzyskał należną satysfakcję. List datowano w Warszawie 20 sierpnia 1699 r.

Nadawca pisze do lwowskiego magistratu w sprawie pana Afendikowicza i jego dóbr, wspominając o prawie i rozstrzygnięciu sprawy. Prosi o przychylne potraktowanie kwestii. Datacja na karcie wskazuje Warszawę, 18 maja 1692 roku. Zapis na odwrociu wskazuje Warszawę i 13 lipca 1695 roku jako odrębną adnotację adresową; nie zastępuje daty listu.

Nadawca odwołuje się do życzliwości magistratu wobec Tomasza Gordona, wybranego na ławnika, i prosi o uwzględnienie jego sprawy. Zapowiada, że będzie bronił praw magistratu i miasta. List datowano w Warszawie 10 marca 1689 roku.

Nadawca zwraca się do lwowskich władz miejskich i pisze o łasce króla, wakansie oraz własnym całorocznym staraniu. Dalsze szczegóły są częściowo nieczytelne. Datę 24 stycznia 1689 roku odczytano z karty listu.

Nadawca zwraca się do lwowskiego magistratu jako do przyjaciół godnych szacunku. W tekście polskim z łacińskimi wtrąceniami wspomina sprawy związane z miastem i prosi o życzliwe potraktowanie sprawy; znacznej części wywodu nie można odczytać pewnie. Na karcie podano Warszawę i 4 kwietnia 1689 roku.

List po niemiecku, skierowany do Arthura Forbesa. Zachowany tekst zawiera jego nazwisko i wzmianki o sprawach, których szczegółów nie można pewnie odczytać. Karta jest uszkodzona, a pismo miejscami wyblakłe. Rok 1691 jest prawdopodobny na podstawie okładki jednostki; daty dziennej ani miejsca nie ustalono.

Drugi list w jednostce, po niemiecku, adresowany do Arthura Forbesa. Datownik w górnej części karty jest odczytywany niepewnie jako 26 czerwca 1691 roku. Zachował się obszerniejszy tekst, lecz uszkodzenia, wyblaknięcie i trudne pismo uniemożliwiają pewny odczyt większości zdań. Podpis zawiera prawdopodobnie imię Christoph.

Drugi list w jednostce, skierowany do dobrodzieja/dobrodziejów. Nadawca ponawia prośbę dotyczącą sprawy Dzierżanowskich i wspomina o dokumentach lub szczegółowym wykazie; pozostałe szczegóły są częściowo nieczytelne. List datowano 5 sierpnia 1758 r. Zachował się odrębny zapis adresowy wskazujący Lwów.

Nadawca zwraca się do adresata jako do dobrodzieja. Pisze o wcześniejszym liście i prośbie dotyczącej sprawy związanej z Dzierżanowskimi; wspomina o potrzebie odpowiedzi lub działania w tej sprawie. Szczegóły argumentacji są miejscami trudne do odczytania. List datowany we Lwowie (zapis lokalizacyjny niepewny) 18 lutego 1757 r.; zachował się także zapis adresowy na złożonej karcie.

Kupiec potwierdza nadejście przesyłki z Amsterdamu zawierającej łóżko i materiał oraz przekazanie rzeczy przez pośrednika. Sprawdza kompletność dyspozycji i donosi o stratach statków podczas gwałtownej pogody.

Kupiec zapewnia, że zamówione rzeczy dotarły do Gdańska. Przypisuje opóźnienie ciężkiej pogodzie i stratom na morzu, dziękuje za zaufanie i oczekuje spotkania w Warszawie podczas sejmu.

Kupiec informuje o zamówieniach dokonanych w Holandii, dziękuje za rekomendację, podaje ceny pięciu rodzajów zboża i ostrzega przed dalszą drożyzną zależną od podaży z Polski.

Nadawca zwraca się do adresata jako do Dobrodzieja. Z zachowanego, trudnego do odczytania tekstu można rozpoznać wzmianki o sprawie oraz liście i prośbie o działanie lub odpowiedź; szczegóły i osoby nie są pewne. Datownik na liście podaje 28 lutego 1692 r. Zewnętrzna karta z adresem zachowała częściowo nieczytelne określenie adresata.

Nadawca kieruje list do Wielmożnego Pana i Dobrodzieja. Zachowany tekst jest trudny do odczytania; nie ustalam jego szczegółowego przedmiotu. Datownik na liście podaje Sambor i 5 czerwca 1637 r. Karta adresowa na s. 3 i 5 zawiera niepewny zapis imienia/tytułu oraz określenie „Samborskiemu”. Data na karcie inwentarzowej różni się od daty listu.

Nadawca zwraca się do adresata jako do brata i dobrodzieja. Zachowany tekst zawiera wyrazy uznania oraz dalszą, trudną do odczytania wypowiedź; szczegółów sprawy nie da się wiarygodnie odtworzyć. Datownik listu wskazuje Lublin i 27 maja 1691 r. Zewnętrzny zapis adresowy na s. 4 kieruje pismo do Lwowa, lecz nazwisko adresata jest nieczytelne.

Nadawca przesyła adresatowi wyrazy szacunku oraz życzenia dobrego i szczęśliwego nowego roku. Tekst jest krótki i częściowo trudny do odczytania. Dopisek na składanej karcie wspomina królową i polecenie przekazania wiadomości, lecz jego brzmienie pozostaje w dużej mierze niepewne. Podpis można odczytać jako „Dumons” lub podobnie. List ma własny datownik: Warszawa, 4 stycznia 1703 r.

Zachowany list jest skierowany do Jaśnie Wielmożnego Dobrodzieja. Rękopis jest miejscami bardzo trudny do odczytania. Widoczne fragmenty wskazują na prośby i sprawy związane z korespondencją oraz działaniami podejmowanymi dla adresata, lecz szczegółów nie da się pewnie odtworzyć. Na zewnętrznej karcie adresowej zachowało się uroczyste określenie adresata, ale nazwisko i tytuły są niepewne. Na karcie inwentarzowej zapisano rozpoczęcie jednostki 8 października 1697 r.; nie uznano tego za datę listu. Dopisek na liście nie pozwala na pewne ustalenie daty.

List w języku polskim, datowany 18 sierpnia 1691 r. Zachowany tekst jest trudny do odczytania; daje się rozpoznać formuła zwrotu do wysoko postawionego adresata oraz dalsza korespondencja w sprawach bieżących. Adres i podpis są niepewne.

List datowany 23 kwietnia 1692 r. Rękopis zawiera zwrot do wysoko postawionego adresata oraz opis spraw wymagających jego uwagi; tekst jest trudny do odczytania. Zapis adresowy zachował się na złożonej karcie.

Drugi odrębny list w jednostce, również datowany 23 kwietnia 1692 r. Zwraca się do adresata z formułą grzecznościową i omawia sprawę, której szczegółów nie można pewnie odczytać. Towarzyszy mu osobny zapis adresowy.

List z 15 października 1691 r. porusza sprawy adresata i przebieg wcześniejszej korespondencji; ze względu na stan pisma szczegółów nie da się odtworzyć w całości. Adres na odwrocie pozostaje trudny do odczytania.

Do jednostki dołączono osobne, tabelaryczne zestawienie rachunkowe z kwotami. Nagłówek zawiera datę 18 sierpnia 1691 r.; większości pozycji nie można pewnie odczytać.

Niemieckojęzyczny list handlowy z 4 sierpnia 1685 r. W częściowo czytelnym tekście nadawca wspomina korespondencję i dostawę towarów, w tym dwie bele oznaczone literami; szczegóły i nazwy własne pozostają niepewne. Adresat nieustalony.

Engelhardt odpowiada Robertowi Forbesowi w sprawie przesyłek i ich rozliczenia. Wspomina o towarach przewożonych w opakowaniach oraz o wartościach i kosztach, lecz wiele słów i liczb jest nieczytelnych. List kończy się podpisem nadawcy; s. 35 to złożona karta adresowa, nie odrębny tekst.

List omawia należność oraz dostawę handlową. Nadawca wspomina określoną kwotę i partie towaru, w tym dwie bele; szczegóły rachunku oraz nazwy towarów pozostają częściowo nieczytelne.

Nadawca odpowiada Robertowi Forbesowi w sprawie dostawy towarów. Zwraca uwagę na ich stan lub jakość, sposób wysyłki oraz związane z tym koszty; konkretne warunki i większość szczegółów są trudne do odczytania. S. 37 jest składanym odwrociem z adresem, bez pewnego ciągu dalszego.

Zachowana kopia listu do Roberta Forbesa dotyczy sporu lub trudności związanych z dostawą oraz dalszych ustaleń handlowych. Tekst wspomina o przesyłce i rozliczeniu; wiele zdań pozostaje trudnych do odczytania. S. 53 zawiera krótki ciąg dalszy, nie odrębny tekst.

Ferdinand Engelhardt odpowiada na zamówienie Arthura Forbesa na węgierski batting, wyjaśniając, że ze względu na brak zapasów tego towaru we Wrocławiu musi on dopiero zostać zlecony do wykonania sukiennikom. Przypomina także, aby kolejne zamówienia składać z odpowiednim wyprzedzeniem.

Nadawca informuje Roberta Forbesa o transakcji i towarach, po czym podaje rozpisane pozycje kosztów lub opłat. Na arkuszu widać kilka rodzajów towarów oraz kwoty przy pozycjach, ale nie wszystkie nazwy, jednostki i sumy można wiarygodnie odczytać. S. 41 jest odwrociem z adresem.

Górna część s. 55 zawiera osobną kopię krótkiego polskiego pisma, datowanego 2 maja. Tekst dotyczy sprawy handlowej lub rozliczenia, jednak większość treści i nazw własnych jest nieczytelna. Dolny tekst na tej samej stronie stanowi drugą kopię i nie został tu połączony.

Nadawca informuje o przesyłce i jej przewozie, omawia sposób postępowania z towarem oraz związane z nim należności. Widać odwołania do opakowań i wartości, ale nazw towarów, odbiorców pośrednich i rachunku nie można pewnie odtworzyć. S. 49 to odwrocie adresowe.

Nadawca odpowiada na korespondencję Roberta Forbesa i omawia towary oraz ich rozliczenie. W tekście pojawiają się wzmianki o przesyłkach, wartościach i przewozie, lecz nie wszystkie szczegóły dają się odczytać. S. 45 jest złożonym odwrociem listu z adresem.

Zestawienie z 2 sierpnia 1687 r. wymienia Thomasa Kielikę i ponumerowane bele oraz opakowania, przypisując im wagi lub wartości. W dalszym zapisie pojawia się rozliczenie za ważenie i transport. Czytelne są oznaczenia kilku opakowań i część kwot, ale nazwy towarów oraz pełne obliczenia pozostają niepewne.

Dolna część s. 55 zawiera drugą, niezależną kopię polskiego pisma. Czytelny fragment wskazuje na korespondencję i rozliczenie związane z nazwiskami Daniel Davison i Robert Brown, lecz relacje między osobami oraz szczegóły sprawy pozostają niepewne. Nie łączono tej kopii z tekstem powyżej.

List omawia towary przewożone w opakowaniach, ich ilości i związane z nimi rozliczenia. Nadawca wspomina o jakości lub stanie towaru oraz przewozie. Wiele szczegółów i liczb jest trudnych do odczytania, dlatego nie przypisano im konkretnych wartości. S. 47 zawiera adresowe odwrocie.

List do Roberta Forbesa omawia przewóz i rozliczenie towarów. Nadawca wspomina o przesłanych pozycjach, ich koszcie lub wartości oraz dalszych uzgodnieniach handlowych. Nazwy towarów i rachunek są częściowo nieczytelne. S. 57 jest zewnętrznym odwrociem adresowym z pieczęcią.

List omawia przesyłkę opakowań z towarami, jej przewóz i rozliczenie. Nadawca wspomina o partii siedmiu opakowań oraz o osobie określonej jako administrator/urzędnik; szczegóły nazwy towaru, miejsca i należności są częściowo nieczytelne. S. 39 zawiera adresowe odwrocie.

Arkusz datowany 1 sierpnia 1687 r. wymienia ponumerowane bele i inne pozycje, z przypisanymi wartościami. Dalsza część zawiera rozliczenie związane z ważeniem i transportem; odczyt wielu nazw oraz rachunków jest niepewny. S. 27 to złożona karta z adresem do Lwowa.

Nadawca informuje o wysyłce dwóch bel, wymienia ich znak oraz podaje niektóre koszty i wartości. Wskazane liczby i miejsce docelowe nie są w pełni pewne; list dotyczy organizacji przesyłki i jej rozliczenia.