Katalog źródeł

Podskarbi wielki koronny Jan Kazimierz Krasiński nakazuje władzom Lwowa przygotowanie w dobrej monecie reszty sumy z donatywy kupieckiej w wysokości 3836 złotych i 20 groszy. Pieniądze te mają zostać niezwłocznie wypłacone na podstawie asygnaty posłowi do Turcji, Hieronimowi Radziejowskiemu.

Podskarbi wielki koronny Jan Kazimierz Krasiński interweniuje u magistratu lwowskiego na rzecz kupca Piotra Szymfsona, skrzywdzonego przez panów Słoniewskiego i Altemajera. Prosi o rychłe osądzenie sprawy i ukaranie winnych, powołując się na interes skarbu królewskiego i Rzeczypospolitej.

Kasztelan płocki Stanisław Krasiński przesyła swojemu wujowi, wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, serdeczne i uniżone życzenia z okazji Świąt Wielkanocnych, życząc mu zdrowia oraz wielu lat pomyślności. Dołącza również wyrazy najgłębszego szacunku dla ciotki.

Stanisław Krasiński dziękuje Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu za serdeczny list i okazaną mu niezmienną życzliwość. Zapewnia wuja o swoim dozgonnym oddaniu oraz przekazuje najniższe ukłony dla jego małżonki.

Stanisław Krasiński przesyła swojemu wujowi, wojewodzie wołyńskiemu Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu, uroczyste powinszowania z okazji Bożego Narodzenia i Nowego Roku. Zapewnia go o swoim przywiązaniu oraz prosi o dalszą opiekę i łaskę.

Jan Krasiński przeprasza wojewodę ruskiego Jana Stanisława Jabłonowskiego za brak osobistego pożegnania spowodowany chorobą oraz składa podziękowania za doznaną w Rzymie opiekę. Prosi także o dalszą przychylność i polecenie go ojcu po powrocie wojewody do Rzeczypospolitej.

Biskup krakowski Franciszek Krasiński odpowiada rajcom lwowskim na prośbę o wstawiennictwo w obliczu naruszania ich przywilejów przez sądy szlacheckie województwa ruskiego. Informuje o interwencji u wojewody oraz deputatów, a w razie oporu radzi wniesienie uroczystego protestu i odłożenie sprawy do czasu elekcji nowego króla.

Andrzej Stanisław Krauz dziękuje Arthurowi Forbesowi za pomoc i fatygę przy odebraniu kwoty 520 florenów od pana Loziego. Deklaruje przy tym swoją wdzięczność oraz pełną gotowość do wyświadczenia wzajemnych przysług w przyszłości.

Andrzej Stanisław Krauz informuje Arthura Forbesa o odesłaniu z Rzeszowa zakupionej przez niego pary koni. Zwraca się również z prośbą o odebranie od pana Lozi należności w wysokości 520 florenów i przesłanie tych pieniędzy do Krakowa.

Krzysztof Krause prosi Arthura Forbesa o pomoc w wyegzekwowaniu zaległych należności od swoich dłużników oraz o wieści dotyczące majątku dłużnika Parastępowskiego w Mościskach. Zapewnia przy tym adresata o swojej gotowości do odwzajemnienia przysługi.

Krzysztof Krause prosi Roberta Forbesa o spowodowanie zatrzymania w Jarosławiu starszych Żydów lwowskich do czasu uregulowania długu w wysokości 300 florenów. Dopuszcza przy tym możliwość przeznaczenia 100 florenów na honorarium za skuteczne wyegzekwowanie należności.

Krzysztof Krause prosi Artura Forbesa o instrukcje dotyczące dalszego postępowania i przekazanie informacji o sprawach. Zapewnia adresata o swoim oddaniu oraz braterskiej życzliwości.

Joachym Krauzowski informuje radę miejską Lwowa, że nie zdołał zwrócić długu w wyznaczonym terminie, wskutek czego oddał kontrakt swoim przyjaciołom. Zwraca się do rajców z prośbą o wyznaczenie kolejnego terminu na stawienie się przed nimi.

Cyprian Krępski donosi hetmanowi Janowi Stanisławowi Jabłonowskiemu o przedstawieniu królowi oraz generałowi Flemmingowi jego zażaleń, na które Flemming obiecał zadośćuczynienie z własnych środków. Informuje także o oczekiwaniu na dalsze dyspozycje oraz o kwestiach wypłaty talarów przez podskarbiego koronnego.

Szczęsny Krechowski po objęciu zarządu nad wakującym biskupstwem chełmińskim zwraca się do Jana Jabłonowskiego z prośbą o otoczenie diecezji pańską protekcją. W sposób szczególny poleca jego opiece miasto Chełmno, graniczące ze starostwem świeckim.

Michaił Kreczetnikow żąda od władz Lwowa wyjaśnień w sprawie rzekomych skarg wysłanych do Warszawy na uciążliwości związane z magazynami w Zamku Niskim. Pyta również magistrat, czy mieszkańcy doznali jakichkolwiek krzywd pod jego dowództwem po wyjeździe generała Apraksina.

Podkanclerzy koronny Szczęsny Kryski prosi władze Lwowa o nakazanie cechowi krawieckiemu przyjęcia Iwanka Turkowica oraz o umożliwienie spokojnej pracy jego teściowi. W zamian za okazanie przychylności ubogim rzemieślnikom autor listu obiecuje rajcom swoją wdzięczność i przysługi.

Kajetan Cristallini proponuje władzom Lwowa przesłanie do Rzymu 100 dukatów w celu wypłacenia ich wdowie po zmarłym Franciszku Stefanonim w zamian za zwrot miejskich dokumentów. Oferuje również swoje usługi prawne przed Kurią Rzymską.

A. Kromolicki pisze do Kazimierza Wolskiego, ubolewając nad niesłusznymi oskarżeniami o niestosowne wypowiedzi, które ktoś przekazał adresatowi. Zapewniając o swojej stałości i życzliwości, usilnie prosi Wolskiego o osobisty przyjazd i gościnę w Hrymałówce.

Mikołaj Franciszek Krosnowski, działając z polecenia sejmiku wiszeńskiego, prosi wojewodę kijowskiego Marcina Kątskiego o wypłacenie miastu Lwowowi sumy z legatów zmarłego wojewody ruskiego. Zwraca się o przychylność dla tej sprawy, powołując się na pobożną intencję darczyńcy i poczucie sprawiedliwości adresata.

Mikołaj Franciszek Krosnowski przesyła Janowi Jabłonowskiemu życzenia z okazji Nowego Roku oraz wyjaśnia powody odłożenia planowanej podróży do Żółkwi. Informuje również o pozostawieniu we Lwowie człowieka oczekującego na nadejście poczty i deklaruje pełną gotowość do dyspozycji adresata.

Mikołaj Franciszek Krosnowski informuje wojewodę Jana Jabłonowskiego o swoim przyjeździe do Lwowa, opóźnionym przez wizytę starosty chmielnickiego, i żałuje, że minął się z adresatem. Zwraca również uwagę na liczne nieprawdopodobne pogłoski oraz intrygi w mieście, ponawiając wyrazy stałej wierności i gotowości do służby.

Mikołaj Franciszek Krosnowski zwraca się do władz Lwowa z prośbą o wypłacenie reszty należnych mu pieniędzy do rąk doręczyciela listu. Zapewnia, że ostateczne, autentyczne pokwitowanie wystawi osobiście podczas pobytu w Gródku.

Olbracht Krosnowski pisze do lwowskich rajców na temat asygnat, kondemnat oraz rozliczeń związanych z akcyzą, podkreślając konieczność zadośćuczynienia swoim obowiązkom. Zapowiada również przyjazd do Lwowa w niedzielę, o ile pozwoli mu na to stan zdrowia.

M. Kroc donosi Maciejowi Hajderowi o swojej rozmowie z kanclerzem, początkach obrad sejmowych oraz sporach wśród posłów. Informuje także o toczącej się sprawie sądowej hetmana polnego litewskiego Janusza Radziwiłła i jego wpływowych koneksjach.

Karol Maksymilian Kruzer informuje magistrat lwowski o spóźnionym odebraniu wezwania do zjazdu na egzekucję dekretu asesorskiego i prosi o przekazanie nowego terminu wyznaczonego przez biskupa sufragana. Jednocześnie składa władzom miasta życzenia noworoczne, życząc im powrotu do dawnej pomyślności i świetności.

Jan Krukowiecki usprawiedliwia nieobecność pani Zamoyskiej i jej syna na koronacji królewskiej z powodu jej nagłej i ciężkiej choroby, polecając interesy rodu opiece wpływowego adresata. Informuje również o odrzuceniu przez Zamoyską rad senatorów, którzy nakłaniali ją do bojkotu uroczystości.

M. Kudlicz informuje Artura Forbesa o chwilowym opóźnieniu spłaty raty z powodu przestoju handlowego, zapewniając o zachowaniu sukna w całości. Odsyła adresata do panów Neitzera i Majdeszewicza w celu zasięgnięcia szczegółowych informacji w tej sprawie.

M. Kudlicz informuje Artura Forbesa o zaniechaniu wyjazdu do Jarosławia z braku widoków na interesy oraz o odroczeniu wypłaty raty, zapewniając jednocześnie, że sukno pozostaje bezpieczne. Radzi również adresatowi, aby w kwestii towaru skonsultował się we Lwowie z panami Neitzerem i Majdeszewiczem.

Adres listu skierowanego do Dominika Wilczka, pełniącego funkcję sekretarza i prezydenta miasta Lwowa. Pismo miało zostać doręczone adresatowi we Lwowie.

Andrzej Kupiński donosi z Turynki o spotkaniu wojsk moskiewskich jadących do Lwowa jedynie po chorych, co wskazuje na nikłe szanse na odsiecz dla zagrożonego miasta. Przestrzega adresata, zaleca czujność, zabezpieczenie dobytku oraz prosi o opiekę nad swoją żoną.

Andrzej Kupiński prosi regenta lwowskiej gminy o zwołanie jej posiedzenia w celu złożenia relacji z negocjacji kleszczowskich oraz o wyprawienie delegata na sejmik gospodarski do Wiśni. Odręczny dopisek poświadcza wypłatę 20 złotych wysłannikowi udającemu się na obradujący sejmik.

Ksiądz Wacław Kupiński interweniuje u burmistrza Lwowa w obronie swojego czynszownika, szewca Wojciecha Gryglewicza, który wraz z żoną został pobity i ograbiony przez cechmistrza Lipkiewicza. Autor listu domaga się ukarania winnych, zwrotu zagrabionych zastawów oraz ukrócenia bezprawnych praktyk cechu.

Papież Urban VIII zleca oficjałom krakowskiemu, kamienieckiemu i laodycejskiemu rozpatrzenie apelacji promotora fiskalnego kurii lwowskiej od wyroku nuncjusza apostolskiego w sporze z rajcami i pospólstwem Lwowa. Sędziowie delegowani otrzymują pełnomocnictwo do zbadania sprawy, wydania ostatecznego wyroku i stosowania sankcji kanonicznych.

Ks. Andrzej Kuropatnicki zwraca się do prezydenta Lwowa z prośbą o uregulowanie należności za odbudowę kamienicy proboszczowskiej po pożarze miasta. Proponuje zaspokojenie swoich roszczeń częściowo w gotówce, a częściowo poprzez nadanie sąsiednich gruntów miejskich.

Samuel Kuszewicz apeluje oficjalnie do rajców i urzędu miasta Lwowa o roztropną obronę dobra publicznego i odpieranie nacisków zagrażających krajowi. Wspomina o niebezpieczeństwie przejęcia korespondencji, rezultatach odprawy posłów wojskowych oraz wyraża nadzieję na rychły powrót do Lwowa.

Stanisław Kussewicz wyraża głębokie oburzenie z powodu rozsiewanych przeciwko niemu oszczerstw o rzekomych dawnych wyrokach kryminalnych w Warszawie i Toruniu. Informuje o podjęciu działań w celu zdobycia odpowiednich dokumentów, oczyszczenia swojego dobrego imienia oraz zapowiada osobiste spotkanie.

Stanisław Kuszelewicz informuje lwowskiego rajcę Macieja Haydera o postępach w jego sprawie oraz o trudnościach ze spotkaniem z panem Mullinem i braku jurystów na dworze. Zapowiada nadsyłanie kolejnych wiadomości i odsyła adresata po szczegóły do wspólnych znajomych ze względu na nawał własnych zajęć.

Stanisław Kuszewicz donosi burmistrzowi Maciejowi Hayderowi o bieżących kwestiach finansowych, radach prawnych w sprawie spadku Grozwaiera oraz planowanej wizycie u kanclerza. Przesyła także dekret dla pana Skurczewskiego i zapowiada rychłe rozliczenie należności.

Stanisław Kuszelewicz informuje Mateusza Hajdera o toku miejskich spraw sądowych prowadzonych w Warszawie oraz o uzyskanych obietnicach królewskich. Tłumaczy się także z opóźnień w korespondencji, powołując się na żałobę po zmarłej żonie, natłok obowiązków i ostrożność w delikatnych kwestiach.

Thomas Cushny odpowiada na list Arthura Forbesa, diagnozując przyczyny jego bólów w okolicach serca, potów nocnych oraz dolegliwości nóg jako skutek niestrawności i melancholii. Autor udziela choremu wskazówek kuracyjnych i załącza łaciński przepis na wzmacniający konfekt.

Johan Veith Küstner informuje Arthura Forbesa o uregulowaniu należności wekslowej na rzecz pana Kümelera. Donosi również o przekazaniu mu zamówionego płótna, szafranu oraz atłasu zgodnie z załączonym wyciągiem.

Jan Łahodowski donosi podstarościemu lwowskiemu Zygmuntowi Poradowskiemu o powstrzymaniu kozaków nasłanych przez pana Łąckiego w celu bezprawnego usypywania kopców granicznych. Autor zawiadamia o sporze z sąsiadem i poleca się łasce urzędnika.

Aleksander Łaszcz ponawia prośbę o uzgodnienie terminu i trasy planowanej po świętach podróży do Sośnicy, na którą pozwala obecna sanna. Zapewnia o wdzięczności i przesyła ukłony od żony dla adresata oraz jego małżonki.

Aleksander Łaszcz w imieniu braci szlacheckiej województwa bełskiego prosi hetmana Stanisława Jana Jabłonowskiego o łaskawość i poparcie dla Franciszka Iłowieckiego. Zapewnia przy tym o swoim oddaniu i gotowości do wypełniania hetmańskich rozkazów.

Łukasz Lebedowicz usprawiedliwia zwłokę w korespondencji swoją nieobecnością oraz trwającymi rokami sądowymi. Prosi Franciszka Głogowskiego o przesłanie wyroku kondemnaty wraz z listem do podstarościego w celu opatrzenia go klauzulą wykonalności.

Łukasz Lebelowicz winszuje Franciszkowi Głogowskiemu powrotu z Lublina oraz przesyła mu autentyk laudum i relacji z podpisem podczaszego czernihowskiego. Informuje również o rozpoczęciu i odroczeniu bełskich sądów z przyczyn formalnoprawnych.

Łukasz Lebedowicz przesyła staroście Franciszkowi Głogowskiemu urzędowy odpis relacji sądowej, wskazując na możliwość jej przepisania z ekstraktu. Informuje również o zainteresowaniu pana Antoniego spornym kontraktem oraz o wniesionej protestacji podważającej jego ważność.

G. Lewicki wstawia się u prezydenta lwowskiego magistratu za uwięzionym Janem Kowalem, prosząc o darowanie mu kary ze względu na pilną pracę skarbową. W dopisku autor wspomina również o uregulowaniu sprawy swojego stelmacha.

Salomon Lewkowicz zwraca się do kupca Artura Forbesa z prośbą o pilne przekazanie przez posłańca funta złota na potrzeby dworu królewskiego. Autor listu gwarantuje terminową zapłatę należności.